Arkadaşlar daha bu benim ilk kitabım olucak inşallah kendi yaşadığım hikayeleri toparlayıp kitap haline getirmeyi düşünüyorum eğer bi hatam olursa şimdiden özür diliyorum bana destek verirseniz yorum ve yıldız atarsanız bölümümün devamını getirecem sizi seviyorum:)
Ben Zeynep,Zeynep DEMİR.18 yaşındayım Hatay'da yaşıyorum.Antalyada özel bi üniversitede tam burslu bir yer kazanmıştım.Emeklerimin karşılığını fazlasıyla aldım ve çok mutluyum.Ben genelde fazla konuşmam.Çünkü sessizliği seven bir insanım.Herkes benim güzel,akıllı bir kız olduğumu söylüyor..Bence güzellik geçici aradan biraz zaman geçince o güzellikten eser kalmıyor kimse senin surstına bakmıyor. Sınıf arkadaşlarım ve hocalarım benim hayata katılmamı,cıvıl cıvıl olmamı söylüyorlar. Ama hayat benim yüzüme gülmedi. Hep zorluklar çektim. Daha küçükken annem ve babam ayrıldı. Şimdi düşünebilirsiniz ayrılıkta ne var herkesin annesi babası ayrılabilir,doğru amaherkesin hayat hikayesi kendine göre zordur. Beni babama verdiler. Ama babam bir kere bile beni sevmedi annemin suçlarını hep bana yükledi daha üç yaşındayım ne gibi bir suçum olabilir ki? Babam annemden boşanalı bir sene bile olmadan üvey annemle evlendi. Hiç unutmam annemle babamın evleneceği gün en büyük yengem kardeşimle beni köşeye sıkıştırıp bu sizin anneniz sakın unutma onu üzerseniz bende sizi üzerim gibisinden konuşup bir temizz dayak atıp gitmişti o zaman babama söyleyememiştik korkudan ne yapabilirdik ki. Neyse işte evlendiler falan filan babam her sabah işe gittiğinde bizi zorla uyandırır ayak işlerini yaptırırdı döverdi bize her şiddet uyguladığında zevk alırdı sadist. Tabi biz korkumuzdan babama yine söyleyemezdik o zamanlar ben dört yaşındayım kardeşim üç ne yapabilirdik ki. Zaman ilerledikçe kadınla anlaşamaz olduk sürekli bizi istemediğini dile getiriyordu, artık bir gün babam dayanamamış bizi ya yurda yada farklı ailelere vermek istemiş biz üç kız kardeş farklı aileler de yetişeceğimize inanamıyorum. Neysem ayarlamışlar beni çocuğu olmayan arkabamızdan biri istemiş babamla anlaşmışlar,kardeşimi farklı bir köyden bir aile istemiş ablamı da amcam bir kaç sene bakıp evlendirmeyi düşünmüşler. Allah razı olsun dedemden hala bu yaşımda kardeşimle ve ablamla birlikte kaldıysak dedem sayesinde. Dedem bu haberi duyunca çok sinirlenmiş amcamların ve babamın ağzına sıçmış bir güzel izin vermemiş. İşte dedem sayesinde herşey.
Ne düşünüyorsanız bu bölüm hakkında yorum atarsanız sevinirim
