Jenenge Nara, areke supel lan gampang komunikasi karo wong liyan. Nara seneng wicara karo wong liya, apalagi wong asing sing duwe pemikiran sing menarik. Nara seneng.
“Ra, ojok sering-sering delok hapemu, rampungna tugasmu dhisik.” Kata Ibu, sing lagi nyiapake makan malem.
“Inggih, Bu. Nara niki balesipun pesanipun kalian temen, Nara.” Nara ngambil pisang goring ing meja makan lan sibuk karo hapene.
“Ra, ojok sering sering ngomong karo wong asing, ora kabeh wong apik budi pekertine, isa ae dee manfaatno kamu, Ra.” Ibu mbelai rambut putri semata wayange.
“Ra, daripada kamu sibuk karo wong ra jelas soko internet, bantu ibu nganter sayur ning tetangga depan.”
“Ning endi, Bu? Nara malu, apalagi tetangga depan iku berisik wengi-wengi, Bu.” Nara cemberut, dee ora seneng karo anak tetangga depan amarga sering pulang malem karo kanca-kancane.
“Adit iku cah sing apik, yo meskipun Adit pulange malem, dia manut karo wong tuwa, ora kaya kamu ngene.”
“Ih, Ibu. Inggih, Nara ning tetangga depan.”
Nara nyungut-nyungut, dee ora seneng karo Adit wis berisik lan tengil. Nara ora seneng wong kaya ngono.
“Permisi, Budhe. Permisi, Budhe.”
“Ya?” Adit keluar karo perawakane sing tinggi, Adit natep Nara sing tinggine ora nyampe sak pundake.
“Iki teko Ibu, Budhe mesen.” Nara langsung ngasi sayure tanpa ngomong karo Adit.
Akhir-akhir iki akeh wong sing sibuk nyambut gawe, temen-temen online Nara siji-persiji ngilang, ora mbalik maneh. Nara sedih banget amarga kanca-kancane wis Nara anggep keluarga keduane.
Nares A
Block Add Friend Report
Nares added you
Sugeng siang
Addback nggih
Inggih
Sopo yo?
Aku ora kenal
Nares, jenengku
Anara?
Ya?
Yo aku tau lek kowe nares :)
Ahahaha, piye kabarmu?
Apik ra?
Aku sedih, kancaku ilang kabeh
Aku oleh cerita?
Aku dengerno
Dina-dina iki akhire Nara temenan karo Nares, semuae menyenangkan, sampai akhire Nares kudu fokus nang sekolahe amarga dheweke wis kuliah. Nara akhire memantebna diri lek mereka kudu tetep kontak-kontakan. Nares kepingin ketemu karo Nara, nyatae mereka satu kota.
“Ma, Nara, mau ketemuan, karo konco oleh?”
“Bareng karo Abangmu, lek gak ora usah.”
“Bang Dylan, anterno Nara ketemu karo koncone.”
Dylan muncul karo muka cemberut, “Ibu, Dylan sibuk. Nara manja.”
Ibu natep tajem Dylan, “Uang jajan ibu potong, tau rasa.”
Dylan langsung narik lengan adhike, mereka langsung pergi. Ing perjalanan Nara ora isa brenti mesem. Nara seneng banget isa ketemu karo Nares sing wis berhasil gawe Nara ora ngerasa sedih amarga kelangan kanca.
“Abang ikut.”
“Ora usah melu-melu!”
“Abang melu pokoke, kowe mau abang tinggalno ning kene?”
Nara menggeleng padahal Nara pegen ketemu Nares secara pribadi. Tapi ya gimana lagi. Nara ora mau ditinggal ing jalan tol dewean.
Nares A
Aku ing meja nomer 20
Tak tunggu
Oke, aku ate nang kono
Aku bareng abangku, dee pe melok sisan
Oke
Aku yo pengen kenalan
Aku nggawe klambi item
Aku ngawe klambi kuning
Abangku navy
Nara mlebu ing tempat sing di tuju, rumah makan padang sing Nara senengi. Dylan langsung mblebu ing template ora nunggu Nara sing benerno sepatue. Nara akhire mblebu lan delok onok Adit nang kono, ing meja nomer 20 nggawe klambi item.
Nara langsung ke meja kuwi, “Adit? Nares? Lah? KOWE NARES?!”
“Namae Adit kuwi Nares Aditya, Budhe sering manggil Adit, Abang manggile Nares.” Jare Dylan, sambil ngerangkul Adit.
“Abang tahu yen, Adit kuwi Nares?”
“Jelas, abang tahu kabeh.”
“Sepurane, Ra. Aku ora kanda opo-opo karo kowe.” Adit senyum karo nyubit pipie Nara.
“IH! BANG! RES!”
Nara akhire nerima yen Adit iku Nares, pertamae Nara ora percaya wong sing se berisik Adit uga bisa bijak lan dengerno ceritae Nara. Akhire Nara makin akrab karo Adit, Nara ora maneh benci, yo tetep ora seneng berisike motore Adit, nanging ora sebenci dulu. Adit lan Nara akhire temenan. Mereka sering bermain bersama lan ira sejauh dulu.
Fanny Angelina
12a2-09
YOU ARE READING
pertemon awal
Teen FictionNara seneng ketemu wong ing internet. Ibu ngongkon Nara brenti ngomong karo wong asing, tapi Nara ora mau amarga dheweke wis nyaman lan nganggep kanca-kancane keluarga kedua e. Apalagi tetangga depan rumah Nara berisik, Nara ora seneng ketemu wong s...
