+++
នៅលើវិហារបូរាណមួយលើកំពូលភ្នំ
ប្រាវ
ថូតាំងលំអរនៅមាត់ទ្វារកម្ពស់ត្រឹមជង្គង់ត្រូវបែកខ្ទេច
ជុងគុក មើលទៅមនុស្សប្រុសដែលមានមុខមាត់ស្អាតបាត ទាស់តែបន្តិចសរសៃប្រសាទ
អរគុណប្រុសសង្ហាដែលបានជួយខ្ញុំ
ជួយ
អឹម ត្រូវហើយជើងលោកមានឈាមហើយ
ថេយ៉ុង យកដៃទៅទប់កន្លែងដែលមានឈាមហូរនោះ ពេលដកដៃវិញស្នាមរបុួសមិញនេះក៏រលាយបាត់
អាយ.....បីសាចឯងជាបីសាច
ហេ កុំ កុំ សម្រួលគ្នាបានណា
ចេញឲ្យឆ្ងាយពីរម៉ែត
អាចង្រៃយ៍
អូខេ
ជុងគុកដាក់ដុំថ្មនៅក្នុងដៃចុះភ្នែកសម្លឹងមើលទៅថេយ៉ុង យ៉ាងចម្លែក
"ខ្ញុំអាចបកស្រាយបាន"ថេយ៉ុងនិយាយដោយសំឡេងរឹងជាងមុន,មុខមើលទៅជុងគុកចំៗ ទាំងប្រើកែវភ្នែកពណ៌ខៀវ
"មិនបាច់,មិនចង់ដឹង,មិនចង់លឺ,ក៏មិនចង់ស្គាល់"ជុងគុកដើរលឿនៗសំដៅទៅឡានដែលចតចាំនៅមាត់ផ្លូវបញ្ជាកូនចៅបើកចេញទៅ
+++
1 month later
ជុងគុកពេលនេះនៅក្នុងព្រះវិហារ អង្គុយរងចាំការមកដល់របស់មិត្តភក្តិដែលត្រូវជាកូនក្រមុំនៅថ្ងៃនេះ,ហើយក៏ជាមិត្តភក្តិនិងគ្នាតាំងតែពីនៅតូចមកដល់ឥឡូវ
ជុន ជុងគុក ខ្ចីទូរសព្ទ័សិនមើល
យកទៅណា
ថាឲ្យមក
ត្រចៀកអញមានបញ្ហាស្តាប់លែងឮហើយ
អាប្រែតចាប់ជាតិ,អាកូនចៅប្រែត,អាប្រែត,អាប្រែតភ្នែកលានត្រចៀកប៉ោត
ជេរទៀតទៅប្រូកូនកំលោះកំពុងមើលមក
ជីមីនលូកដៃចូលហោប៉ៅខោជុងគុកយកទូរសព្ទ័បានហើយយកជើងទាត់គន្លាក់ជើងរបស់ជុងគុកធ្វើឲ្យគេដួលផ្កាប់មុខព្រោះមិនបានទប់លំនឹង
ម៉ាអាកាតឿ ជីដូនជីតាតឿ
ជុងគុកក្រោកឈរឡើងឈាមក្រហមច្រាលហូរចេញពីច្រមុះ
"ចាំមើលទៅអាអូនប្ដីហែងក៏អញទូលពិតដែរ"ជុងគុកដើរចេញទៅរកបន្ទប់ទឹកលុបមុខចេញ
មិញខ្មាស់គេចង់ងាប់
ជុងគុកលុបមុខទាញកូនកន្សែងមកជូតទាំងមុខក្រហម,មិនទាន់បាត់ដើរចេញមកវិញក៏ឃើញស្រមោលមនុស្សដូចប្រហែលៗទើបតាមទៅ
"លោកជុនមកចូលរួមពិធីមង្គលការនេះដែរមែនទេ?"ស្រីស្អាតស្លៀករ៉ូបពណ៌ផ្កាឈូកស្រាលឆែកដល់ គល់ភ្លៅតុបតែងមុខបែបសាមញ្ញ,បង្ហាញពីភាពស្រគត់ស្រគំ សាកសមជាកូនស្រីពួកអភិជន
បាទ អ្នកនាងដារ៉េមកជាមួយនរណាដែល
ម្នាក់ឯង លោកប៉ារវល់ទើបមកជំនួស
"ចែ why you so joo"ថេយ៉ុងអង្គុយយោលជើងលេងនៅលើតុសម្រាប់លោកឪឈរពែបមាត់ដូចទា មើលគេញ៉ែគ្នា
"នាំចូលបន្ទប់តែម្ដងទៅអត់អញជ្រេញ"
ជុងគុកឮគ្រប់ពាក្យសម្ដីដែលថេយ៉ុងនិយាយ តែអ្នកផ្សេងមើលមិនឃើញថេយ៉ុងដូចគេទេ
To be continued ◐.̃◐
