Yalnız kız

1.BÖLÜM "KORKU"

Merhaba ben açelya. 14 yaşındayım ve bu sene liseye geçicem. Hiç heyecanlı değilim çünkü liseninde ortaokul gibi sıkıcı geçeceğine eminim.Ben biraz soğuk biriyim kimseyle kolay kolay arkadaşlık kuramam çünkü onları sevip kaybetmekten korkuyorum aynı ailem gibi beni bırakmalarından korkuyorum

Ailemle 8 yıl önce 16 mayıs pazar günü izmire giderken bir tarafik kazası geçirdik.Aralarından bitek ben kurtuldum.Keşke bende ölseydim çünkü onlar yokken kendimi çok yalnız hissediyorum. Onlar öldükten sonra benide sosyal hizmetler aldı çünkü hiç akrabam yok , annem ve babam kaçarak evlenmişler.Aileleri onları tamamen hayatlarından silmişler.

Neysee gelelim bugünlere geçmişi bırakalım bugün lisenin ilk günü ve ben hiç gitmek istemiyorum

birden kapı açıldı "hadi çocuklar bugün okulun ilk günü herkes aşağıya kahvaltıya" bu konuşan kişi nurcan abla yetimhanenin görevlisi. Burada bitek onunla bazen konuşuyorum.

önce lavaboya gidip yüzümü yıkadım sonra yetimhane müdürünün bize aldığı okul kıyafetini giydim. kırmızı tişört ve siyah bir pantolondu.Kahvaltı için aşağı inerken hoooop merdivende ayağım takılıp düştüm hep çok sakarımdır. Arkamı döndüğümde herkez bana gülüyordu. Nurcan abla gelip beni kaldırdı.Daha okula gitmeden günüm kötü geçiyodu kimbilir okulda daha neler olucak???

okul yakın olduğu için yürüyerek gidicektim.benimle beraber bi 20 kişi aynı okula gidiyoruz ama onlarla hiçbir bağlantım yok konuşmuyorum bile. Bazen benimle dalga geçiyorlar bu kız aynı ruh gibi ya da yaşayan ölü diyolar ama benim umrumda değil.Ben ailem ölmeden önce böyle değildim pozitif bir insandım hep gülerdim şimdi ise hep ağlıyorum.

(onları çok özlüyorum )

Eveet okula geldim etrafima baktım sanki herkes birbirini tanıyor gibiydi okula baktım mavi beyaz boyalıydı. Yani güzel bir okuldu.
Sınıfımı biliyordum 9/E ikinci kattaydı merdivenlerden çıktım ve sınıfımı buldum. İçeri girdim ve gördüklerim karşısında
ŞOK OLDUM !!    

Merhaba arkadaşlar sizce ilk bölüm nasıldı
biraz acemi olduğumun farkındayım ama düzelticem