#Zawgyi
လွည္းတန္းကသင္တန္းကအျပန္ လိုအပ္ေနတာေတြဝယ္ဖို႔ ေျမနီကုန္း Spritကိုဝင္လာခဲ့သည္။တစ္ဖက္ျခမ္းကဝင္လာတဲ့လူနဲ႕တိုက္လိုက္မိသည္။
"ေတာင္းပန္ပါတယ္....ကြၽန္ေတာ္မျမင္မိလို႔ပါ"
"ရပါတယ္"
အဲ့တစ္ခြန္းသာေျပာၿပီး ခန္႔ေဝစည္ဆိုင္ထဲသို႔ဝင္လာလိုက္တယ္။
Dream Catcherေလးေတြျမင္ေတာ့ မေငးဘဲမေနနိုင္ခဲ့သလို ငွက္ေမႊးေလးေတြကိုလည္းမထိေတြ႕ဘဲမေနနိုင္ျပန္ဘူး။
လျခမ္းပန္းေရာင္Dram catcherေလးက ခန္႔ေဝစည္ရဲ႕အာ႐ုံဖမ္းစားလိုက္သည္။လက္အလွမ္းမွာ ထိမိလိုက္တဲ့ေနာက္လက္စုံ။ခန္႔ေဝစည္ၾကည့္မိတဲ့တစ္ခဏမွာမွင္သက္သြားေစတယ္။
"Sorryအကို ဝယ္မွာလားဗ်"
"ရတယ္...ညီ...အကိုကကိုင္ၾကည့္႐ုံပါ"
"ဒါဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္အဲ့ဒါေလးယူလို႔ရမလား"
"ရတယ္...ညီ"
"ဟုတ္ကဲ့....ေက်းဇူတင္ပါတယ္ဗ်"
ၿပဳံးျပလိုက္တဲ့အခါ ညာဘက္ကအစြယ္ေလးနဲဘယ္ဘက္ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္ကမွဲ႕ေလးရယ္
ေယာက်ာၤေလးတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ဆြဲေဆာင္နိုင္လြန္းတယ္။
"အကို...ကြၽန္ေတာ္မ်က္ႏွာဘာေပေနလို႔လဲ"
ခန္႔ေဝစည္းေငးမိတာ လူမိသြားတာလား??
"အဟမ္း...မေပပါဘူး"
"ဒါဆို...သြားလိုက္ပါအုံးမယ္ဗ်"
ေကာင္တာမွေငြရွင္းၿပီးေနာက္ ထြက္သြားတဲ့ျဖဴလြလြပုံရိပ္ကေလး ေငးက်န္ခဲ့ရသည္။
အခ်ိန္တစ္ခုထိၾကာၿပီေနာက္....
လမ္းမေပၚမွာ သြားလာလႈပ္ရွားေနတဲ့ ကားေတြ၊လူေတြကို ေကာ္ဖီတစ္ခြက္နဲ႕ထိုင္ေငးတဲ့ခံစားမႈက ခန္႔ေဝစည္အတြက္ ခံစားမႈတစ္ခု။
အဲ့ေၾကာင့္လမ္းမကိုျမင္နိုင္ၿပီး ခန္႕ေဝစည္ႏွစ္သက္ရာ လွည္းတန္းက break talkဆိုင္ကိုအၿမဲထိုင္ျဖစ္သည္။
မွတ္မွတ္ရရ အဲ့ေန႕ကစေနေန႕ အျပင္မွာလည္း မိုးေတြ႐ြာေနတယ္....ဆိုင္ထဲမွာလည္းေနရာကျပည့္ေနသည္။
"အကို...ကြၽန္ေတာ္ဒီခုံမွထိုင္လို႔ရမလား"
"ေၾသာ္....ညီ....ထိုင္လို႔ရပါတယ္"
နွစ္ေယာက္ၾကားမွာ မိုးသံရယ္ ဆိုင္ကဖြင့္ေနတဲ့ သီခ်င္းေအးေအးတစ္ပုဒ္ရယ္ လူသံတစ္ခ်ိဳ႕ရယ္ဘဲ ရွိေနတယ္။
