KUYU

Tırmanıyor içimden bir çocuk

Ağzına tıkılmış bir duvak, belinde oyuncak kemeriyle

Bir genç haykırıyor acıyla

Dili çalınmış, kalemi çalınmış, sesi çalınmış

Bilen yok, kimliği çalınmış

Fotoğrafını çekiyor karanlığın bir gazeteci

Dinlerken pranga seslerini gözleri kanayarak

Duvarlara manşet yapacak mürekkebi yok

Ayaklarına doluyor mizahın karasını

Parmakları kanatılmış bir çizer; kırılmış kalemiyle

Anlayan yok

Yanına failinin adını yazıyor

Tahrik eden kırmızısıyla kanının

Erkekliğin öldürdüğü bir kadın

Erkekliğine sığdıran yok

Bir kadın daha ölüyor

Düşerken yirminci katından vahşetin

Ölmese kim bilir; ahlak bekçileri meşgalesiz

Maktulün hükmü ebedi, failine yargı yok

Duvarlarım arasına sıkışan onca çocuk

Kime güveneceklerini bilmeden

Yardım diliyor birilerinden

Feryatlarını duyan yok

Makamlarınızın sesinden...

Ben kavrulmuş bir kuyuyum üzerinden atladığınız

Yarattığınız dipsiz kuyu.

Zifiri pisliğiniz duvarlarımda...

Burada Tanrı yok

Adalet yok

ASLI TOPRAK

05.07.2020

06:28