Hatırla Beni

•TANITIM

Kapkara gecede aydan yansıyan ışıklar etrafı aydınlatırken adam gördüğü suretle duraksadı olduğu yerde.

"O" diye şaşkınlık dolu bir mırıltı çıktı dudakları arasından. Bir kez daha dikkatli baktı, belki bir göz yanılmasıydı. Ama o'ydu. Yıllar öncesinde bir anda ortadan kaybolan sevgilisi işte tam da karşısındaydı.

Karaya vuran dalgaların sesleri kulaklarını çınlatırken her zamankinden farklı olarak bu sefer gülümsemiyor, ağlıyordu.
Adımları yere sağlam basmakta güçlük çekti. Karşısındaki kadın çevresindekilerin pençelerinden kurtulmaya çalışırken aynı zamanda çığlık çığlığaydı. Bir boşluk bulduğu anda sonu olmayan bu denizin kollarına atacaktı kendini.

Yıllar sonra onu görmenin şokunu henüz atlatamamışken burada neler döndüğünü anlamaya çalıştı kısa bir süre.
İşin içinden çıkamadığında yanına oradaki bir polis memurunu çekti ve neler olduğunu öğrendi.
Tekne kazası ve kayıp 2 beden. Endişeyle dudaklarını kemirdi.

''Neden inci tanelerin tek tek dökülüyor?" diye sordu adam kendi kendine, özlemle görmek istediği o gözler hayalinde canlandığında adım atıp yanına varmak istedi.

Sahi kendisini hatırlayacak mıydı? Bir de bu kurcalamıştı aklını. Şayet onu hatırlamasa tıpkı terk edildiği gündeki gibi kahrolurdu bugün de.
Bekledi bir süre. Polis memurunun bahsettiği isimler ve onlara ait soy adları dolaştı zihninde.
Her şey aklına dank ettiğinde kız dizleri üzerine çökmüş ve omuzunun üstünden geriye bakmıştı. Adamın gözleri harap olan kızın üzerindeyken, birbirlerine baktılar bir kaç saniye. ''Hatırla beni" diye geçirdi içinden. Hatırla beni.

Genç kızın gözleri sanki öylesine uğraşmıştı gözlerine. Sanki adamın yalvarışlarını duymamış, bir yabancı gibi yüzünü çevirmişti. Adamın az önceki dik duruşu bozulmuş omuzları çökmüştü.
Unutmuştu, yıllardır aramayı bir dakika bile bırakmadığı sevgilisi onu çoktan unutmuştu.
Bırakıp gitmek istedi orada onu. Buraya ne için geldiğini bilmesine rağmen gitmek istedi.
Onu hatırlamamasına inanmak istemedi. Çünkü o unutulacak bir adam değildi, hiç olmamıştı.

Kader yıllar sonra bu iki insanı bir araya getirdiğinde birisinin kalbinde ailesine ait acı, diğerininse en hatırlanmak istediği kişinin onu hatırlamaması vardı. Kızın ne yaşadığını bilmeden aklından bir sürü düşünce geçti durdu. Onu son görüşü olduğunu düşünmüştü. Ama yanılıyordu. Bir anda kendini onun en yakınında bulacaktı. İlk defa tanışacaklardı. İlk defa söyleyeceklerdi isimlerini. İlk defa sohbet edecek ilk defa değecekti gözleri birbirine. Birlikte zaman geçireceklerdi başlarda haftada bir, daha sonralarında her gün.
Adam kadına dair her şeyi bilmesine rağmen tekrar yaşayacaktı kadını. Kadınsa unuttuğu adamı yeniden öğrenecekti.İşte tam da bu gece kadının yaşama dair umudu kalmadığında yeniden kesişti yollar. Yeniden yazıldı hikâye. Bitti sanılan duygular tekrar nüksetti kalbe.

Kader oyunlar kurdu ve yaşanması için her şeyi zamana bıraktı.

HATIRLA BENİ ~ serminaysaka

Karakterler; Algın Ada Dildar - Deniz Farzena