YALNIZLIK SOKAĞI

BÖLÜM 1: DOĞUM GÜNÜ

Biz yalnızdık
Birbirimizden başka
Kimsemiz yoktu
Biz de birbirimizin evi olurduk

...
Maya

Hayatta bazı insanlar şansız doğarlardı, ben de onlardan biriyim ailem kim bilmiyorum onları tanımıyorum ama kendimi biliyorum ben Maya on yedi yaşındayım yalnızlar sokağında yaşayan biriyim burada on yedi yaşına kadar özel yurtlarda kalınıyor daha sonra senin için döşenen bir tek katlı evlerde tek başına kalıyorsun. Yaşadığımız yer çok güzel, yeşilliklerin ve doğanın içinde sıcak bir ortam ama üzgünüm ben burayı sevmiyorum neden sevmediğimi okumaya devam ederseniz anlayacaksınız. Sokağıma hoş geldiniz

...
Maya

Elimde duran biradan bir yudum daha aldıktan sonra elimle ağzımı sildim ve parkı izlemeye devam ettim. Sakin bir gün geçirmiştim yemek yapıp yemiş ve biraz televizyon izlemiştim gündelik şeylerdi işte, hatta bir ara kendime kahve yapıp gazete bile okumuştum ama arkadaşlarım ile konuşma şansım olmamıştı. Aklıma onlar geldiğinde aramıştım ama açmamışlardı, kafaya takmadım pek kafaya takan bir insan değilim rahat bir insanımdır neyse. Biten birayı ağaçlık alana atıp derin bir nefes aldım tekrar onları arayacaktım, şortun cebinden telefonumu çıkarıp önce Dolunay'ı aradım, açmadı. Şansımı Emre'den yana kullanmaya karar verdim ama İşte şansızım. Hepsini aradım sıra Erez'e gelmiştim ki yanıma birden bire Erez oturdu. "Naber?" dedi oturduğum banka yayılırken ben şaşkınca ona bakarken o ise ayaklandı. "Hadi kalk çabuk Asel'in ateşi çıktı, Rana hanım telefonlarını açmıyor ve hemşire Melek ablayıda bulamıyoruz" dedi endişeli bir ses ile. Hızlıca banktan kalkıp Asel'in evine koşmaya başladım. Nihayet kapı önüne geldiğimde arkamdan nefes nefese gelen Erezde yanıma gelince kapıyı tıklatacağım sırada kendiliğinden açıldı ve bir anda yüzüme konfetiler geldi, aklıma gelmeliydi bana doğum günü süprizi yapmışlardı.

...

Yazar

Dolunay pembe renkli kremayı yaparken asıl keki yapan Asel'e baktı iyi görünüyordu. Bakışlarını Asel'den çekip börek yapmaya çalışan erkeklere baktı umarım hastanelik olmazlardı önüne dönüp kremayı karıştırdıktan sonra Asel'in işareti ile fırının ısı derecesini ayarlayıp kenara çekildi, Asel keki fırına koyarken erkeklerin yaptığı bir şeye benzemeyen börekleride beraberinde fırına ekledi şimdi kırk dakikalık boş bir vakitleri vardı.

Birkaç saatin ardından her şey hazırlanmış tek eksik doğum kızı Mayaydı ve birinin onu çağırması gerekiyordu ama herkes üşeniyordu. En sonunda el-avuç oyunu oynamaya karar verdiler ve kaybeden Erez olmuştu.

...
Maya

Asel'in elinde tuttuğu pastama baktım çok güzel görünüyordu. Herkes iyi ki doğdun diye
ritim tutarken gözlerimi kapattım ve bu sefer farklı bir dilek diledim.

Lütfen artık hayatımda bir farklılık olsun. Bir mutluluk gelsin hayatıma

Gözlerimi açtım ve mumları üfledim hep beraber alkışladık ve mutfağa gittik. Dolunay pastaları keserken ben de gazozları çıkarıyordum. "Süprizi beğendin mi?" diye sordu Dolunay. "Çok beğendim ama Erez bana ateşinin olduğunu söyledi" dedim. "Bize Emre bacağını kırdı diyeceğim dedi ama dediği şeye bak" dedi Asel gülerek, Dolunayda gülüyordu. Elimizde tepsiler ile koltuklara geçtik, ben Doruk ve Asel'in yanına oturdum diğer büyük koltukta da Ezer, Dolunay ve Emre oturuyordu yerde ise Çağrı oturuyordu. "Pastayı Asel yaptı değil mi?" diye sordu Doruk Dolunay başı ile onayladı. "Ama kremasını ben yaptım ve pastadan çok kremayı yedim" dedi. "Kıskanma, Kıskanma!" dedi Emre gülerek Dolunay ise koluna vurdu. "Asel ben çok beğendim valla baya iyi olmuş." dedi Erez başımı çevirip ona baktım o da bana baktı. "Ee yarın ne yapalım?" diye sordu Çağrı ardından ekledi "Bence buna doğum günü kızı karar versin" diye ortaya bir fikir attı, aslında bunu düşünmüştüm ve bunu düşündüğüm için hemen cevap verdim. "Aslında sokaktan kaçabiliriz" dedim herkes bu fikrimi onayladı ve yarın ki planımızda belli olmuş oldu. Kekler ve gazozlar bitince Asel ve ben hariç diğerleri sigara içmek için balkona çıktı biz de onlarda biraz uzakta oturduk.

Bugün benim doğum günümdü ve yanımda işleminde olması gerekirdi ama ailem gibi arkadaşlarım ile beraber kutlamıştım. On iki yaşıma kadar hep ailemi görebilmeyi diledim ama geçen zaman zaafında anladım ki onlar hiç gelmeyecekti ve ben ömür boyu yalnızlar sokağında arkadaşlarım ile kalacaktım, benim kaderim buydu ama o gece bilmiyordum bu sefer dilediğim dileğin gerçekleşeceğini ve hayatıma bir sürü dengin katılacağını...

Bölümler bazen uzun bazen kısa olacaktır bilginize-.-

Yeni bölüm günleri olmayacak artık ne zaman bitirirsem baştan söyleyeyim, umarım beğenmişsinizdir bir sonraki bölümde görüşürüz medyadaki Maya bu arada