00.00

69 11 3
                                        

Teneffüs zili ile herkes çıkarken, bunu fırsat bilip müzik dinlemeye koyuldum.

Merhaba! Ben Dolunay. Ben kim miyim? Herkes gibi sıradan bir lise öğrencisiyim. Son lise öğrencisiyim. Ve hayır bir kolejde okumuyorum.

Çantamdan buz mavisi kulaklığımı çıkardım.

En sevdiğim şarkılardan açarken sınıfın boş olması benim için bir avantajdı.

"Sen yağmuru seven küçücük şey," diye mırıldandım, parmaklarımla ritim tuturken.

"Ben kendine geç kalan bir kadın," diye devam ettim.

"Beni sevmesende, bölmesende hayat sürer yine,"

Huzuru bulduğum tam olarak bu noktaydı. Kimsecik yoktu hayatımda. Ben ve şarkılarım birbirimize yetiyorduk.

Merhaba! Ben Dolunay. Ben kim miyim? Ben sizlerden biriyim. Her zaman sınıfın bir köşesinde sakince oturan, diğer öğrencilere nazaran daha çok ders çalışan, şarkılarla hayat bulan birisiyim.

Telefonuma gelen bildirim ile ne zaman kapandığını bilmediğim göz kapaklarım usulca açıldı.

Mesaj uygulamasına girdiğim an kaşlarım çatıldı. Çatık kaşlarla sınıfa göz gezdirdim. Benden başka kimse yoktu ki sınıfta.

Şarkının tam nakarata girdiği an mesaj gelmişti.

0542******* : Birden geldin aklıma,

0542******* :Yakıverdin ışıkları,

0542******* :Hayret ettim kalbime,

0542*******  : Bazen mutluluktan.

Son!

Başlama tarihlerini alabilir miyim acaba? 🤍💙🤍

Birden geldin aklıma,
Yakıverdin ışıkları,
Hayret ettim kalbime,
Bazen mutluluktan..

Ay Işığım{Texting}Historias para obsesionarse. Descúbrelo ahora