BÖLÜM 1: DEPRESYON!

6 2 0
                                        

" Depresyondayım unutuldum aldatıldım sevgilim den ayrıldım çok yalnızım. " 

Bağırarak söylediğim şarkıyı duyup odama gelen arkadaşıma yavru kedi bakışları atmaya çalıştım. Ama benim zeki arkadaşım bu numaraya kanarmı?  Tabiki hayır. 

"  sus artık Açelya sabahtan beri aldatıldım da aldatıldım diye ağlıyorsun sanki sen ağlayınca aldatılmamış olacaksın. " Demesiyle kaşlarımı çatıp bitmiş peçete kutusunu ona fırlattım. 

"  sen ne hayırsız bir arkadaş çıktın be senin şuan odaya 'anlamam nedenini üzmüşler bebeğimi ah' diye girmen gerekiyordu ama sen gelmiş burda bana çemkiriyorsun. " 

"  sen iflah olmazsın " deyip güldü.  

Tam odadan çıkacakken birşey hatırlamış olmalıki geri döndü. İşaret parmağını bana doğru sallayıp 

"  kendine çeki düzen ver ev sahibi aradı artık bizimle 2 kişi daha kalacakmış. Akşam gelecekler biran önce şu depresyon dan çık. 

" Tamam çıkarım " 

"  Aferin " deyip çıktı. O çıkınca arkasından dil çıkarıp 

"  Hayır çıkamam efendim. " dedim ve o sırada odanın kapısı aniden açıldı. 

"  seni duydum hemen kalkıp düzgün birşeyler giyiyorsun. Bu arada dil çıkardığını biliyorum. " diyip gitti. Arkasından kapıya bakakaldım. Sonra depresyona gece devam ederim deyip aynanın karşısına geçtim. Geçmemle çığlık atıp geriye kaçmam bir oldu. 

"  BU NE!? " diye bağırdım.  Şuan bataklık canavarından hiçbir farkım yoktu. Saçlar kuş yuvası gibi gözler ve burun kıpkırmızı ve olmazsa olmaz akmış bir rimel. Aynaya bakmaktan vazgeçip banyoya gittim. Uzun bir banyo yapıp yasta olduğumu belli etmek için siyah şort siyah tişört giydim ve koluma siyah bandana taktım. Kızıl belimi geçen saçlarımı kurutup dalgalandırdım. Makyaj yapmadım çünkü heran ağlayabilirim ve akarsa birde onunla uğraşamam. Telefonumada siyah kılıf takıp odadan çıktım. Salona geçip ikili koltuklardan birine oturdum. Bacak bacak üstüne atıp telefonumdan instagrama girdim. Fotoğrafımı çekip altına ' depresyonda kimmiş'  yazıp paylaştım. O sırada zil çaldı umursamadan kulaklığımı taktım. Şarkılar arsında gezinirken ruh halimi anlatan şarkıyı buldum. Oğuzhan Koç kendime sardım.  Sesini sonuna kadar açıp gözlerimi kapattım. 

' Aynaya baktım kendime saygım yok

Bir resmini yaktım bitmedi resmin çok 

Gül dedim artık çok surat astım 

Ölmedimde gülmedimde 

Başladığım yerde kaldım. ' 

Bir anda " yaa unuttum"  diye bağırıp ayağa kalktım. Kalkmaz olsaydım salondaki üç kişide bana bakmaya başladı. 

Yeni ufuklarWo Geschichten leben. Entdecke jetzt