1.

28 3 13
                                        

Bazen düşünmek için sadece yürümek istersin. Durmadan yürümek. Kaç saattir yürüyorum bilmiyorum. Tek istediğim kafamın içindeki düşünceleri biraz hafifletmek. Olan düşünceler de öyle aşk felan da değil. Yaşamak için yapmam gereken şeylerin düşüncesi. Şuan 20 yaşındayım. Ve bugün doğum günüm. Doğum günümde yaptığım tek şey uzun uzun yürümek. Bomboş sokaklarda saatlerce yağmurun altına yürümek. Kendimi tek iyi hissettiğim şey. Kaç kişi doğum gününde boş boş yürür ki? Hiç kimse. Ama Melek saatlerce yürür.

Evet ben Melek ve 20 yaşındayım. Muğla da sessiz sedasız bir kasabada yaşıyorum. Pardon yaşıyordum. Artık bu yürüyüşün sonu nereye çıkarsa orda yasiycam. 20 yaşıma kadar orda kalmam bile dilek olay.

Yürümekten bitap düştüğüm saatlerde ıssız yoldan bir tek taksi geçmesi için dua ediyordum. Her ne kadar dua etsem de bomboş bir araziden tek bir araba dahi geçmedi. Zar zor Ana yola çıktığımda yolun kenarından yürümeye başladım. Yağmur yağdığı için küçük çukurlardaki su birikintilerinin oluşturduğu benim tabirimce , 'göllere' girmemeye çalışarak yürümeye devam ettim. Az sonra yanımdan son hız bir araba geçti. Benim özenle basmamak için uğraştığım su birikintilerinin hepsini üstüme sicratti. Arkasından öyle bir bağırdım ki sanırım duydu. Geri vites yapıp bana dik dik baktı. Penceresini araladı. Ve " kusura bakma ıslattım sanırım seni. Ama pek de kuru sayilmazmissin zaten ", dedi ve gaza basıp geriye kalan suları da üstüme sicratti. Bu ne cesaret yiğidim seni tanımak isterim diye bağırmak istesem de pek fazla yemedi açıkçası. 20 yaşlarında belki bir iki yaş daha büyük çene yapısı oldukça görkemli, adem elması kafam kadar, saçları hafif kıvırcık ve azıcık da sert görünen birisi. Nasıl cesaret edip bagirayim. Tabi yemez . Onun arkasından öylece baka kalmışken bir araba yavaşça yanaştı ve camını araladı.
" Merhaba , sanırım taksi bekliyorsun ama burdan bu saatten sonra taksi gecmez. Gideceğin yere kadar bırakmamı ister misin?"

Acun'un bir sözü vardır bilirmisiniz "hoooaayy maşallah" diye. Tam bu çocuğa yakışır olmuş. Yüzüne dik dik baktığımı farkedip hemen cevap verdim.
" Teşekkürler ama henüz gideceğim bi yerim de yok. Size zahmet vermiyim. Íyi günler."
Diyip Yürümeye devam edecekken arkamdan seslendi
"Diyorum ki bu saatte tek araba dahi gecmesi senin şansın. Gel beraber gidelim bana zahmet olmaz. Ülkede ne şerefsiz insanlar var sana zarar gelmesini istemem. Bak tanımıyorum seni sadece insanlık görevimi yapıyorum."
Daha fazla uğraşmasın diye arabanın kapısını açtım. Aslında gerçekten yorulmuştum. Kaç saattir yürüyorum Allah bilir. Cebimden telefonu çıkarıp saate baktım gece 2 olmuş. Bu saat ne kadar hızlı akıyor.

" Sanırım saate hiç bakmadın. Geç olduğunu söylemiştim"

" Evet bakmadım baya geç olmuş. Size zahmet verdim. Teşekkür ederim"

" Ne demek . Kadınlarımızı şerefsizlerden korumak artık boynumuzun borcu oldu"

" Böylece duyarlı olman gerçekten çok güzel. Ülkenin senin gibi insanlara ihtiyacı var"

"Elimizden geldiğince işte"

Bugün sadece yüzümü güldüren bu adam oldu. Nasıl güvenip arabasına bindim bilmiyorum ama kötü biri olmadığını anladım. En azından şimdilik.

Nasıl bu kadar yolu yürüdüm emin değilim. Hayat insana neler yaptırmıyor ki?

" Nereye gitmeyi düşünüyorsun. Hiç mi gidecek bı yerin yok?"

" Aslında Muğla da yaşıyorum ama orda kalmak istemiyorum artık. Bu yüzden kafam nereye ben oraya diyip çıktım"

" Anlıyorum ben İstanbul'da yaşıyorum bu taraflarda işim vardı. Istersen benimle birlikte İstanbul'a gelebilirsin"

" Aslında iyi olur ama İstanbul'un en ufak bi yerini bile bilmiyorum ve malum çok büyük"

" Dert etme benimle kalırsın. Senin için de sakıncası yoksa. Işlerini yoluna koyunca da ayrı bi eve çıkarsın "

" Rahatsız olmaz mısın. Hiç tanımadığın bir kız evinde yasiycak"

"Benim için bir sakıncası yok. Sen kendini kötü hissetmezsen kapım açık"

" Bu arada ismin ne ?"

" Kerem. Senin ki ne peki?"

" Melek. Memnun oldum kerem"

"Bende melek"

Bu konuşma böyle havadan sudan devam etti. Ona fazla mı güvendim bilmiyorum ama başka da çarem yok. Birilerine güvenmek istiyorum ve bu karşıma ilk çıkan kişi yani kerem oldu.
.
.
Bitti..
.
.
Hellloo ben geldim. Evet dostlar yeni bir kitap ile karşınızdayım. Yemin ederim hiç bir şekilde ne yazacağımı bilmiyorum. Isimleri bile yazarken belirledim. Bakalım sonumuz ne olacak. Bana destek olursanız sizi çok severim xdnxnsnz.
.
.
Neyse dostlar vote ve düşüncelerinizi bekliyorum.

~PETRİCHOR~ Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon