geschreven op: 27 december 2014
(Ik heb ff overal hoofdletters en punten verbeterd :) Enjoy dit shit verhaal )
Yasmine zit op het dak van haar ouders huis, dat ongeveer 10 meter hoog is. De wereld staat stil, alleen de zon houdt haar gezelschap, ook al beweegt hij niet. Soms zit ze hier uren, dagen voor zich uit te kijken. Maar nooit te lang. Van al die stilstaande mensen word je op den duur verdrietig. Yasmine weet dat ze niet geadopteerd is en lijkt qua uiterlijk wel op haar ouders maar qua innerlijk niet. Ze heeft zich nooit echt thuis gevoeld hier. ze is zo anders, ziet en ruikt zo veel meer dan anderen. Snel klimt ze door het raam weer naar binnen. Als ze zou vallen zou ze toch niet gewond zijn. Alleen een lichte pijn is het ergste wat haar is overkomen als de wereld stil staat. Opeens hoort ze een stem. "Yasmine het is tijd" Wat?! Waar kwam die stem vandaan? De wereld stond nog steeds stil. "Yasmine het is tijd dat je weet wie je echt bent." Het was een vriendelijke mannen stem die, leek het uit de lucht kwam. "Wie bent u, of... wat bent u?!'' Riep Yasmine naar de blauwe hemel. De stem antwoorden: "ach Yasmine, er is zo veel dat je niet weet... het is belangrijk dat je de wereld niet te lang stil zet oké?'' "o-oké" "Mooi,dan ga ik nu, tot ziens Yasmine" Tot ziens? Ze had hem niet eens gezien. Toen ze binnen was liet ze de wereld gauw weer door gaan. s'Nachts kon ze niet slapen. er was zo veel om over na te denken... Wie was de man? Wie was ze 'echt'? Waarom mocht ze de tijd niet te lang stil laten staan? Zo veel vragen...
YOU ARE READING
boodschap
FantasyYasmine is eigenlijk maar half mens, de andere helft weet ze niet. Ze ziet vaak dingen die er wel zijn maar je eigenlijk niet kunt zien, ze ruikt dingen die je eigenlijk niet kunt ruiken. Ook kan ze, als ze wil de wereld stil zetten. opeens hoort ze...
