✴
#1.BÖLÜM #
Yalnız ...
Bu aciz dünyada kendinizi yalnız hisetiniz mi ?
Ben hisetmiyorum çünkü yalnzım eskiden öyle değildi hayatım da iki değerli insan vardı Annem ve Babam nefes almam sebebim ama yoklar artık onlarsız nefes almak bana haram olmuş bile .Kendini dört duvar arÜ
Ben Afra Çetin
Annemi ve babamı kaybedikten sonra Halam bana baktı yirmi yaşıma kadar onlar beni en iyi şekilde yetirştirdiler. Ama artık kendimi bu evde fazlalık hissetmeye başladım .Telefonum melodisi sesiyle karmaşık düşüncelerimi bir kenara attım .Kimin aradığına baktığımda kuzenim Ecem olduğunu gördüm bir tek onunla arkadaşlık kurmuştum telefonu cevapla kısımına basıp kulağıma götürdüm.
"Napıyorsun afrişkom "Bana afrişkom demesi yüzünden büyük bir gülümseme oluştu.
"Hiç oturuyorum sadece sen ne yapıyorsun "dedim
"Barı temizliyorum"dedi yorgun bir sesle .
"Ecem ben artık halamlara yük olmak istemiyorum "
"Eee de kızım nereye gideceksin ki"ışte en büyük sorun ne bir ışte çalışıyorum ne de bir ev tutacak param var.
"Ben de bilmiyorum ama artık burda yaş-"cümlenin bitirmeden Ecem konuştu .
"Kızım bana gelsene "Ben bunu düşünemedim çok iyi bir fikir.
Kızım sana yük olurum"dedim üzgünce bir sesle.
"Dua et ki orda değilim yoksa saçını başını yolarım"dedi sinirle ben bu kızı çok seviyorum.
"Peki yanına gelecem iki gün sonra"dediğimde telefonda büyük bir çığlık attı mutluktan .
"Ya kızım kulağımı zarını patlatın"dedim sonra "Hadi görüşürüz"deyip telefonu kapatıp akşam yemeği için aşağıya indim.Halam ve dayım sesizce yemek yiyorlardı sandalye oturup sesizce yemeğimi yemeye başladım şimdi onlara nasıl söyleyecem bu evden gideceğimi.
Biraz bekledikten sonra bir anda her şeyi söyledim.
"Hala ben artık Ecemle yaşamaya karar verdim"dudaklarından çıkan zarn zor cümleler sıcak havayı adeta buz kesmişti.
"Kızım kararına saygı duyoruz ama bir kez daha düşünsen "dayımın cümlesiyle yüzüme sıcak bir tebesüm kondurup"Dayıcım kararım kesin"dedim halam istemeyerek"Ne zaman gidiyorsun istanbula"demesiyle sevinçle
"İki gün sonra dedim.
İKi GÜN SONRA :
Halamın göz yaşlarını ellerimle silip "Hala üzülme sizi ziyarete gelecem"dedim halam bana bir kez daha sarıldıktan sonra otobüse bindim.
İstănbul..
Masalar şehri .
Aşklar şehri.
Rüyalarımda ki şehre gelmiştim .Bir ellimde bavulunu diyer ellimde ise telefonum vardı
Konumdaki kadının söylediklerine uyarak yürüyordum . 4
"Sağa dönüp ve dik gidin "
Etrafıma baktığımda ürpertici ve korkutucu bir mahaleye giriş yaptım her yerde barlar ve dövüş salonları vardı .Adımlarımı hızlandırarak yürümeye başladım. Bu mahaledeki en korkutucu ve lüks bir ev dikkatimi çekmişti villa siyah ve giri karışımı renklerden oluşuyordu dikkat çekiçi bir ev acaba sahibi kim ?
Bir den lüks evden köpekler çıkınca korkusunun titremeye başladım köpeklerden çok korkarım yerden bir taş alıpp köpeklere vuracaktir ama taş villanın camlarına değip kırıldı köpekler bu sefer daha çok bağlamaya başylayınca koşmaya başladım arkama baktığımda köpekleri göremeyince yüzüme gülümsme oluştu ve o sırada sert bir bedene çarpmamla bir oldu.
YOU ARE READING
KARANLIKLAR MAHALESİ
Teen FictionBir mahalle düşünün ama hani dedikodu yapan kadınlar yada sokakta top oynanan çocuklar birbirlerine yardım eden insanlar düşünmeyin ! Karanlık , piskopat, uyuşturucu içen ya da satan iyliği bilmeyen sevginin ne anlam ifade ettiğini bilmeyen bütün...
