Babam yoktu bizi terk etmişti. Annem... hayat kadınıydı.Tabi bunu da çok küçük yaşta öğrenmiştim.Gece korktuğum için annemin odasına gittiğimde görmüştüm onları. Annemin üstünde sadece iç çamaşırları vardı.O günden sonra annem eve sadece gündüzleri gelmeye başlamıştı.Beni düşüncelererimden ayıran şey zilin sesiydi.Odamdan çıkıp merdivenleri indim koridorun sonuna gelince kapıyı açtım.Önde annem arkasında üç adam.
"Kızım valizini topla"Şaşkınca anneme baktım.Ne diyordu bu kadın?
"Ne?"Annem bana bakıp arkasındaki adamlara döndü
"Deniz,valizini topla kızım"
"Neden?"Annem beni kolumdan tuttu ve yukarı odama çıkardı.Odama girince annemin elinden kolumu kurtardım
"Anne ne oluyor? O aşağıdaki adamlar da kim? Valizini topla da ne demek oluyor?"Annem bana bakıp dolabıma doğru yürüdü ve valizimi çıkartıp içine kıyafetlerimi koymaya başladı.
"Evimize haciz gelcekti.Bende birinden yardım istedim o kisıde karşılığında seni istedi.Ben de mecburen seni sattım kızım özür dilerim"Annem beni satmış mıydı? iyide kime? Ve bir borç için beni niye sattı?Annemin gözlerinin içine baktım,öyle bir baktım ki
"Yazıklar olsun sana.Şimdi oturabilecek misin bu evde? Hı söyle oturabilecekmisin bu evde? Mutlu musun? Hadi şimdi git kimin yanına gidiyorsan.Ben seninle sokakta bile kalırdım olmadı işe girip çalışır geçindirirdim bizi ama sen... sen var ya sen şimdi gerçekten benim gözümde bir orospusun!"
"Den-"parmağımı dudaklarına koyup
"Sus!"diye fısıldadım.Annemin benim için hazırladığı valizi alarak odamdan çıkıp evin arka kapısına doğru yürüdüm.Sonra aklıma gelen şeyle dönüp bulgur kavonozundaki parayı aldım bu para beni bir kaç ay idare ederdi.Sonra arka kapıya doğru yürüdüm.Kapıyı yavaşca açıp dışarı çıktım.Etrafta kimse yoktu.Koşarak evden uzaklaştım.Artık yalnızdım.Ne annem ne babam vardı.Tek başıma ayakta durabilirdim.Eğer annem beni aramaya kalkarsa bir kaç gün bir yerde saklanırdım sonuçta on sekiz olmama bir iki gün kalmıştı.
