MERE MAHİYA

1.Bölüm"Asansör meselesi!"

Tanıtım videosu yukarıda!

(Her an değişebilir tanıtım haberiniz olsun.)

1.Bölüm;"Asansör meselesi"

Astha;

"Astha kalk hadi kızım!"yatağımda yan dönüp yastığımı kafama geçirdim.Yani beş dakika daha uyursam ne olucaktı ki?kıyamet kopmayacak beş dakika daha uyursam.Kapı açılma sesini duyduğumda kendimi daha da yorgana gömdüm.

"Astha!uyan kızım

."annemin sesi kulaklarımı doldurunca yatağımda annemin olduğubyere dönüp."Beş dakika daha."diyerek araladığım gözlerimi geri kapattım.

"İş görüşmesine gitmeyecek misin Astha?"demesiye yatakta hızla doğruldum."Bügün iş görüşmesi vardı değil mi?!"diyerek anneme baktım.

"Evet hadi kalk!"dedi annem ellerini aynı şekilde yukari aşağı indirerek.
Hızla kalkıp hazırlanmaya başladım.
Annem gülerek odadan çıktığında.
Makyajımı hızla yapıp annemden beş dakika sonra ben çıktım.

"Kızım yemek yemiyecek misin!"diye bağırdı."Çok geç kaldım!baba."diyerek
kapıdan çıktım."Yolda atıştırır bir şeyler."arkamı dönmeden."Tamam baba!"dedim.

Aferim kızım.Böyle devam et.

Hayır ilk iş gününden geç kalmak ne demek.Kovuldun kızım daha ne işi.

Girmeden kovuldum ya!

Hızla bir taksi durdurup bindim yolu tarif ederken de hızlı olmasını söyleyip durdum.

Tamtamına 10 katlı olan bu apartmna ağzım beş karıs açık bir şekilde bakıyordum.

Biraz sonra kovulunca bir daha burayı ancak rüyanda görürsün Astha.

İç sesim beni uyarırken kendime gelip.Binaya doğru koşmaya başladım.
İçeri girip danışmanı buldum.

"Niranjan Agnihotri ile iş görüşmem vardı.Benim."dedim danışman eliyle bir dakika yapıp telefonu alıp arama yaptı."Yukarda sizi bekliyor."der
demez asansöre yönelip bastım.Daha önceden geldiğim için katı ve odayı biliyordum.Asonsör açılır açılmaz binip 4.katta bastım.

"Hadi...hadi...biraz daha hızlı."hayır yetişme korkusu değildi bu sefer.Bu sefer asansörde kalma korkusuydu.
Hep korkardım asansörlerden.
Asansör kapısı açılır açılmaz kendimi hızla dışarı atmıştım.

Niranjan Agnihotri'nin odasını bulur bulmaz hemen kapıyı çaldım.

"Gir."komutunu alır almaz içeriye girdim.

"Merhaba efendim ben iş görüşmesi için gelmiştim."

*

"İş görüşmen nasıl geçti Astha?"

"İyi geçti,yani sanırım."

"Astha sanırım derken?"

"Pragya ya adam'biz size döneriz dedi'
ama benim pek ümidim yok gibi."
Pragya benim liseden  beri iyi arkadaşımdı.O  okuyor ama bir dönem durdu.Ailesinin durumu iyi olmadığı için şuan garsonluk yapıyor.

"Canım bak ben inanıyorum sana,kapacaksın sen bu işi."dedi morel verir gibi.Gülümsedim.

"Bilmiyorum emin değilim."dedim kendimden emin olmayarak.