Hatırladım seni(Benimsin)

Kaza günü

Ateş. Onu altı senedir tanıyorum. Ben lise birinci sınıfa gittiğimde o lise son sınıftı. Geldiğim sene bana aşık oldu. Altı senedir bıkmadan usanmadan benim peşimden koşuyor.

Yanıma yaklaşan erkeği doğduğuna pişman ediyor.
Hakkı olmamasına rağmen giydiğim kıyafetlere, gittiğim yerlere karışıyor. Sürekli beni takip ediyordu.

21 yaşına geldim. O da 24. Tam altı senedir ona bir kez bile şans vermedim. Hatta ona karşı hiç birşey hissetemedim. Ama o beni kendi deyişiyle köpek gibi seviyor.

Bu gün söz verdiğim gibi onunla bir kafede buluşacağım. Amacım ona karşı hiç bir duygu beslemediğimi bilmem kaç yüzüncü kez söylemek.

Adres attığı kafeye girdim. Bir tane kadın garson dışında hiç çalışan yoktu. Kafenin de içi boştu.
Onu gördüm ve oturduğu masaya geçip sandalyeye oturdum. Sinirli bir sesle "Ateş neden burda bir tane çalışan var ve içeride kimse yok?" Dedim. Genişçe sırıtıp gevşekçe cevap verdi.

"Çünkü hiçbir erkeğin seni görmesini istemiyorum.
Birkaç saatliğine kafeyi kapattım. Erkek çalışanlara da para verip bu günlük izin verdim." Dedi. Sanki yaptığı çok büyük bir haltmış gibi.

Evet ateş çok zengindi. Bunu yapmaya gücü yeter.

Mesafeli bir ses tonu ile "bak ateş buraya seninle çay kahve içip sohbet etmek için gelmedim. Sana altı senedir söylediğim ama senin anlamak istemediğin bir şeyi tekrar söylüyorum. Biz diye bir şey yok. Olamaz da. Bak sen çok yakışıklısın. Zenginsin. Hangi kızı istersen git onla takıl. Benden güzel o kadar çok kişi var ki" dedim. Şuanda gözlerinde yakıcı bir öfke vardı.

Ondan beklemediğim yalvaran bir ses tonuyla " neden bana hiç şans vermedin. Neyim eksik. Seni benim kadar seven bir Allah'ın kulu yok. Altı senedir peşinde köpek oldum. Pişman mıyım? Hayır bir altı sene daha olsa, sonunda sana kavuşmak varsa yine beklerim. Ama sen artık bıkmadın mı benim acı çekmemden?"

Artık ona nasıl baktıysam gözleri üzüntüyle gölgelendi. Başını eğip soğuk bir şekilde gülümsedi.

Onu bırakıp kafeden çıktım. Hemen arkamdan o çıktı. Sanki az önce ona hiç birşey söylememişim gibi davranması beni deli ediyor!

Kolumdan tutup arabaya doğru beni çekiştirdi. Ona itiraz etmedim. Çünkü biliyorum o istediğini yapar gerekirse beni kucağına alır öyle götürür arabaya.

Arabanın kapısını açıp beni oturttu. Kendisi sürücü koltuğuna geçip arabayı çalıştırdı. Bugün onu çok sinirlendirmiş olmalıyım ki ilk defa arabada ben varken hızlı kullandı. Parmakları bembeyaz olmuştu direksiyonu çok sıkı tutmaktan.

Bu defa ben yalvaran bir ses tonuyla " bak ateş artık bende bıktım sende. Bırak peşimi. Ben hayatıma devam edeyim. Altı senedir giydiğimden tut gittiğim her yere kadar karıştın. Lütfen kendine seni sevecek başka bir kız bul. Sen mutlu olmayı hak ediyorsun" dedim. Yüzünü bana döndü ve gözünden bir damla yaş aktı. Onu ilk defa gerçek anlamda yıkılmış gördüm. Ve ilk defa ağlarken gördüm.

"Ben başka kız değil seni istiyorum gece. Bana bir defa şans vermedin. Sana olan aşkıma inanman için daha ne yapmam gerekiyor? Söyle bana artık seni doya doya öpmek için ne yapmam gerekiyor?" Dedi. Hâlâ bana bakıyordu.

Bir anda önümüze çıkan araba ile ateş direksiyonu
Sağa kırdı. Şarampole çarptığında araba yuvarlanma ya başladı. Camlar kırılınca hemen emniyet kemerini çıkarıp benim üzerime eğildi.
Sonrası karanlık..
🚧🚧🚧🚧🚧🚧🚧🚧🚧🚧🚧🚧🚧🚧🚧🚧🚧🚧🚧

Gözlerimi zorlukla açtım. Birkaç saniye nerede olduğumu idrak edemedim. Ama annemin sesi ve bir doktoru gördüğümde hastane odasında olduğumu anladım.

"Ah benim kuzum, doktor bey bir bakın birşeyi varmı benim kızımın." Dedi.

Doktor konuşmaya başladı "gece hanım iki gündür uyuyordunuz. Kolunuzun kırılması dışında hiçbir şeyiniz yok. Kazayı ucuz atlatmışsınız" ne yani ateşe bir şey mi oldu? Tamam onu sevmiyorum ama o beni korumasay dı ben şuanda yaşıyor olmazdım belki de. O gün bir daha anladım beni, canını hiçe sayacak kadar çok seviyor. Keşke ben de onu sevseydim.

"Doktor bey ateş,o iyimi? Onun birşeyi varmı?" Sormaktan korktuğum için titrek bir sesle sormuştum.

Doktor eli ile saçlarını karıştırdı "ateş bey sizin şu beraber kaza yaptığınız adam yani. Kafasına çok sert bir darbe almış. Hayatı tehlikesi yok. Onunda uyanmasını bekliyoruz. Fakat bir sorun var. Beyin tomografisi ne baktım. Beyninde kalıcı bir hasar meydana gelmiş. Yani uyandığında kalıcı hafıza kaybı yaşayacak" dedi. Resmen şok oldum. Hemen ayağa kalktım.

"Ne olur beni ona götürün doktor bey" dedim.

Başta itiraz etse de beni onun odasına getirdi. Yüzünde birkaç çizik vardı. Teni solmuştu. Elini tuttum içimden uyan diye yalvardım. Beş dakikanın sonunda odadan çıkmıştım. Ben bu gün taburcu oldum. Eve gidip üzerimi değişecek ve yine ateşin yanına gelecektim. Zaten onun başında annesi vardı.

Eve gittim ve duş aldım. Üzerime kırmızı kazak, mavi kot pantolon giydim. Çantamı alıp evden çıktım. Kolumdaki askılık yüzünden her şeyi sol elim ile yapıyordum. Bu da biraz sinirimi bozmuştu ama neyse.

Ateşin odasına girdiğimde annesi kafeterya ya inmişti. O da biliyor ateşin bana nasıl aşık olduğunu
Odasına girip elini tuttum. Gözlerini açmaya başladı.

Ateşten

Yavaşça gözlerimi açtım. Yanımda ki kız sevinçten ağlıyordu. Ama onu net olarak göremiyordum. Doktor diye bağırmaya başladı. Odadan çıktı ve doktor içeriye girdi.

"Kendinizi nasıl hissediyorsunuz ateş bey?" Dedi. Görüşüm netleşmişti. Ama hiçbir şey yok beynim de. Doktor bana hafızamı kaybettiğimi ve bir daha gelmeyeceğini söyledi.

Doktor çıkınca içeriye çok güzel bir kız girdi. Açık kahve saçları omuzlarından dökülüyordu. Koyu yeşil iri gözleri, kiraz rengi dolgun dudakları ve beyaz teni ile bu kız çok güzeldi.

Tereddüt ederek yanıma yaklaştı. Elimi tutup konuşmaya başladı "ateş iyi misin? Birşeyin varmı?
Annen sen uyanmadan kafeterya ya gitmişti. Sen uyanınca onu çağırmaya gittim. Ama yoktu. Telefondan onu aradım. Yarım saate burda olurmuş" dedi. Bir insanın sesi anca bu kadar güzel olur.

Acaba bu kız benim sevgilim mi? Çünkü şimdi den kalbim hızlanmaya başladı.

Tebessüm ederek ona "biz seninle sevgili miyiz? Çünkü seni gördüğüm anda kalbimin ritmi değişti küçük kız" dedim. İlk başta şaşkınca bana baktı.

Sonra gamzelerini göstererek güldü.

"Hayır biz seninle sevgili değiliz ateş. Bu arada adım gece. Seninle birlikte kaza yapan kişiyim."

Evet canlar hikayemi nasıl buldunuz?

Sizce gece ateşe haksızlık yapıyor mu?

Sizce gece ateşe onun kendisine olan aşkından bahsedecek mi?

Ateş tekrar geceye aşık olacak mı?

Sizce gece artık ateşe karşı bişeyler hissedecek mi?