Na samym początku chciałam ostrzec że historia ma słowa wulgarne oraz przemoc. Jeśli nie lubisz takich historii polecam ci tego nie czytać.
Kiedy miałam 8 lat moi rodzice zaczęli się na mnie wyżywać, nie mam pojęcia co złego zrobiłam... ale miałam tego dość. W szkole zawsze wszyscy się na mnie patrzyli jak na kogoś kto wyszedł właśnie z pożaru, nie wiedziałam dlaczego zawsze te krowy patrzały na mnie z krzywym ryjem, było to żałosne i rzygać mi się chciało,ale teraz nie o nich tylko o przeszłości. Była nie za mądrą i nie za głupią dziewczynką w podstawówce, nigdy nie miałam przyjaciół (oczywiście jak zawsze)ale też nie było mi tam źle. Przeżyłam 1 klasę, 2 klasę, 3 klasę i nadeszła 4 klasa. Musieliśmy się przeprowadzić z rodzicami żeby matka miała szybciej do pracy, ale są też plusy tego domu! Kupiliśmy psa i mamy kota który w maju skończył 4 lata, no ale chyba coś za dużo rzeczy miłych powiedziałam, przejdźmy do temat. 4 klasa była spoko, ale już nie szkoła. W mojej klasie było w ch#j fałszywców. No ok przeżyłam 4 klasę, ale 5 klasa wszystko zmieniła... Moi zje#ani rodzice postanowili mnie zapisać na korki. KURWA KORKI W 5 KLASIE, ja rozumiem że jestem debilem, ale żeby dziecko do staruchy na korki ? Musiałam chodzić na te korki i błagać matkę na kurna kolanach żeby mnie odpisała, ale nie. Hajs na gówna trzeba marnować. Matki takie są, tylko nie biją swoich dzieci. W 6 klasie wyglądałam jak chodząca deprecha i wszyscy się ze mnie śmiali. Było to dziwne oraz było to przykre i prawdziwe. Ciagle było "OMG PACZCIE TO TA CHODZĄCA DePrEsJa XDDDD" żałosne.
Wiem ze rozdział 1 jest krótki, ale mam nadzieje że się wam dramaty podobają <3
YOU ARE READING
„Depresja"
RandomLena jako 8-latka dostaje depresji i traci przyjaciół, lecz Depresja zamienia się w człowieka i prowokuje coraz bardziej Lena do popełnienia samobójstwa.
