CASSIDY AND YUHEIM

CHAPTER ONE

-Cassidy's POV-

"Mom una na po ako." Dali dali kong kinuha ang bag ko bago patakbong tinungo ang pinto. My ghad 20 minutes nalang bago mag start ang first subject.

Napatingin ako sa kotseng nakaparada sa gilid ng bahay namin at napahinto.

'Should I just use the car?'

Agad akong napailing at nilampasan na lamang ito. Well, I don't think of it as if it's mine. That came from my mother's money hindi sa akin. Better use jeepney.

Sumakay agad ako ng jeep habang sinusuklay yung buhok ko. Nakatingin naman yung ibang mga pasahero sakin pero hindi ko na sila pinansin.

Inayos ko ang aking salamin at apatingin sa relo ko at nakitang 10 minutes nalang. Kahit yung jeep sobrang bagal tumakbo.

Mga ilang minuto ang lumipas nang makarating na nga ako sa school. Patakbo kong tinungo agad ang gate at pumasok sa loob.

'My my my.. Late na ako!' Sigaw ko sa aking isipan.

Shems mukhang kailangan ko na nga talagang mag exercise araw araw. Ang bilis ko ng mapagod.

Binuksan ko agad ang pintuan ng room nang makarating na ako.

"Oh Cassy ayus ka lang?" Napatingin naman ako kay Bryan na nasa harapan ko. Andito na din pala siya. Mukhang ako lang ata yung late ngayon. Napahawak ako sa bewang ko habang hinihingal ng konti.

"I'm okay." Sabi ko at di nagtagal ay umayos na ako ng tayo. "Si prof andyan na ba?"

"Si Prof? Ah wala sya ngayon. May meeting ang mga teacher ngayong araw kaya walang klase." Ngumisi naman sya habang tumatalon talon ang dalawang makakapal niyang kilay na nakatingin sakin.

"Yea you even look happier." I said.

As I've known never 'tong naging estudyante 'tong lalakeng ito kaya malamang kaya sya nagsasaya ngayon. At mukhang hindi lang din sya ang nagseselebreyt.

Napatingin ako sa likod niya kung saan sobrang gulo na pala ng classroom. Kulang nalang bumili sila ng balloon.

Hays kailan ba sila magbabago?

"Hey Cass." Bati sakin ni Mera nang makaupo na ako. "What happened to you? You look haggard."

I look at myself on my phone's screen reflection. My ghad who's this ugly creature?

"As if naman may bago." Kinuha ko ang pulbo ko at tinanggal na muna ang salamin mula na mata ko.

"Don't be too harsh on yourself." Sabi niya.

Naglagay ako ng pulbo sa mukha ko at konting liptint sa labi. Para naman magmukha na akong tao. Kanina para akong pinagsuklaban ng langit at lupa sa kapangitan ko.

"Hey let's go to the cafeteria. Nagugutom ako e. I didn't got the chance to had breakfast earlier dahil nag-away kami ng mom ko." Sabi niya.

"Cause you're a brat." Inilagay ko na ang mga gamit ko sa bag.

"Yea cause she's always been busy with her works and doesn't even care about her daughter. Kahit nasa dinner date kaming pamilya she's always giving her time with her works and--"