"w-who... Who are you? "
Kinasa ko ang baril at itinutok ito sa lalakeng nakatayo sa dilim.
Hinang hina nako dahil sa natamo kong mga sugat sa pakikipaglaban kanina. Konting tulak nalang, matutumba nako.
Ngunit kailangan kong maging matatag, baka isipin ng lalaking ito na ang hina ko, which is true pero basta!
Nanatili ito sa kanyang pwesto.
Prenteng nakasandal sa pader habang nasa bulsa niya ang kanyang dalawang kamay.
Hindi ko man siya makita, ramdam kong nakangisi ito sa akin. That thought made me shiver.
Natawa ito at bahagya pang napailing
"wow, look at you! Still alive ang kicking! You manage to pass my goons out there! HAHAHAH"
napakagat ako ng labi, this man! He's irritating me! Sa tingin niya ba na ang hina hina ko?! I gritted my teeth at umabante ng isang hakbang habang nakatutok parin ang hawak kong baril sa kanya.
Kahit pa natatakpan ng dilim ang mukha niya, alam kong nakangisi ito sa akin. Damn! Mukha siyang demonyo!
"Just fucking answer my question, stupid! And fyi, don't underestimate me asshole! Who are you?! " sigaw ko sa kanya. Nanggigil nako, hindi niya ba talaga sasagutin yung simpleng tanong ko?!
Tumawa na naman ito na para bang may ginawa akong katangahan. Unti unti itong humakbang papalapit sa akin kaya naging alerto ako, baka bigla bigla nalang itong aatake, mahirap na.
"meh, im not underestimating you,
Actually nakakamangha ka nga. But sweetie, kakayanin mo ba pag nalaman mo kung sino ako? I doubt it"
Kumunot ang noo ko. What's with this guy? Why do i feel na parang kilalang kilala ko to? At ano naman kung kilala ko siya?kakayanin ko ba? Paano pag isa pala siya sa mga taong importante sa akin? Papatayin ko parin ba siya?
Kailangan! Siya ang pasimuno ng lahat!
"heh, yes sweetie, you know me. You know me so much—"hahakbang na sana ulit ito papalapit ngunit pinutukan ko ang sahig upang pigilan siya.
Nararamdaman ko na ang pagbilis ng tibok ng puso ko—not in a romantic way wtf—
Think about it, his voice is familiar
Yung tawa niya, and his presence.
I bit my lower lip, i can't breathe properly
Sinubukan kong pakalmahin ang sarili ko ngunit mas lalo lang akong kinakabahan.
Nanginginig ang kamay kong nakahawak sa baril.
Dammit! Umayos ka mina!
"d-dont! "
"it's getting late, mina. You are asking me earlier kung sino ako, right? Well... "
Humakbang siya papalapit, at sa bawat hakbang niya, unti unti ko ng naaaninag ang kanyang mukha—
No... No way.
H-how can he—
His black aura, those emerald eyes
And his fucking evil smile! I knew it!
Nanlaki ang mga mata ko ng matanto kung sino ang kaharap ko ngayon. Agad kong Nabitawan ang hawak kong baril dahil sa gulat.
Para akong binuhusan ng malamig na tubig. Nararamdaman ko na ang mga nagbabadyang luha. God dammit! Don't cry!
"w-why? ... I-i can't believe t-this... Ikaw yung taong nasa likod ng pag h-huli ng gaya namin? H-how?... B-bakit ikaw pa?! "nag init ang mga mata ko at hindi ko na napigilan ang pagbuhos ng mga luha ko. Di ako makapaniwala.
A-ayokong tanggapin!
Napaluhod ako sa sahig, di ko na kaya.
Di ko na alam anong gagawin ko. I-i cant kill him! No... But...
Yumuko siya upang pumantay sakin. He cupped my face and an evil smirk formed on his lips.
Paano niya nagawa toh? I t-thought, he was dead!
"long time no see, my dear mina"
He picked up my gun and before i could do anything....
A loud bang echoed in the room.
So this is it? Dito na ba nagtatapos ang kwento ko?
Im drained, my eyes are getting heavy.
I wanted to cry for help, but i can't find my voice.
Napahiga ako sa malamig na sahig hanggang sa tuluyan nakong nilamon ng kadiliman.
