Her P.O.V.
Nandito ako ngayon sa condo namin. Yes 'Namin'. Binili to ng magulang namin para samin. And there he is, nakaupo sa couch at nakatutok sa laptop. Ako naman ay pababa ng hagdan.
"Babe" - me
"Yes?" - him
"Uhmm... Magpapaalam lang sana ako sayo. Magkikita kasi kami ngayon nung best friend ko, yung sinabi ko sayo nung nakaraan" - me
"Ahh. Yun ba? Sige, basta wag magpapagabi" - him
"thank you babe. Bye" - me
After that I kiss him on his cheeck and leave. Ohh I forgot to introduce myself... Hi I'm Cristela Joy Buevas, 18 years old, maganda, mayaman, matalino,. Ang sabi nila 'perfect' ako, but for me? No. Palagi kasing wala sila mama at papa sa bahay, palaging busy sa work. At yung kausap ko kanina, halata naman sa conversation namin. He is my boyfriend, his name is Ryan Velasco, 19 years old, gwapo, mayaman, matalino, almost perfect na rin sya but kagaya ko wala ring time ang parents nya sakanya kaya kaming dalawa lang ang magkasama ngayon.
I'm now on my way sa meeting place namin ng best friend ko, her name is Maxine Dela Serna, maganda, morena, matalino at may kaya. Actually scholar sya sa school namin. Nandito na ako sa mall at dumiretso sa isang Cafe kung saan kami palaging nagkikita. And I saw her sitting in her favorite spot while sipping her favorite coffee.
"Hey, Max" - me
"Oh, hi" she said and give me a warm smile
"Nakahanda na ba?" tanong ko at umupo na
"Yes, here"
Kung nalilito kayo kung anong pinag-uusapan namin yun ay ang aming report na ipapasa sa monday,. She put her laptop on the table, opened it and showed me our report.
"Oh. Great! Ang galing mo talagang gumawa" while looking at her laptop
"Thank you. Maliit na bagay"
And we talk a little more and then I went home. Kakatok palang sana ako nang makitang medyo nakabukas ang pinto. Dala na rin ng kapaguran, I open the door and see unexpected. Nakita ko si Ryan na nakikipag halikan sa ibang babae. Yung babae ay nakaupo sa lap ni Ryan at naka-panty at bra nalang at si Ryan naman ay naka boxer nalang. Because of the shock, hindi ako nakagalaw, natutop ko nalang ang bibig ko. Maybe they felt my presence kaya napalingon sila sa side ko at dali-dali namang bumaba yung babae sa lap ni Ryan at nagsuot ng damit, ganon din si Ryan.
Di ko na alam ang gagawin. Lumalabo na rin ang paningin ko dahil sa luha. Sa sobrang galit ko, sinugod ko yung babae pero hinawakan ako ni Ryan kaya nakawala sa hawak ko yung babae
"Umalis ka na!" sabi ni Ryan na dali-dali namang sinunod ng babae. Pagkaalis ng babae humarap ako sa taksil kong boyfriend at binigyan sya ng malakas na sampal. Dahil sa sobrang lakas namula ang kaliwang pisngi nya.
"Bakit? Bakit mo ginawa yon?!!" lumuluhang sabi ko at pinagsusuntok sya sa dibdib. Sya naman ay nakayuko at hinawakan ang kamay ko.
"Sorry" mahinang sabi nya
"Sorry? SORRY?!! Do you think your 'sorry' will change everything?!! Huh?!" galit na sabi ko
"I know! I know that my 'sorry' will not change everything! But i say 'sorry' because i know that was wrong" he said
"Yan yung masakit ehh! You know that it was wrong, but you still do!" galit paring saad ko
"I'm sorry, I'm sorry ginamit lang kita" nakayukong sabi nya na nagpatigil sa luha ko
"What?" naguguluhang tanong ko
"Sorry, I just used you for my plan, for my dad's plan"
"For which plan I am used?" i asked
"My dad wants your company, so we used you to get that... Sorry" nakayukong sabi nya
Hindi ako makapaniwala, natutop ko nalang ulit ang bibig ko. 'This is just a joke right?' tanong ko sa sarili ko
"No" umiiling na sabi ko, "This is just a prank rigth? Nasan yung camera?" at naghanap-hanap
"Ella" mahinahon nyang tawag sakin
"Hindi, nandito lang yun ehh. I know this is only a joke" pilit kong kinukumbinse ang sarili ko kahit na alam kong kabaliktaran ng nangyayariang sinasabi ko
"Cristel!" medyo malakas na nyang sabi
"No! Alam kong kong nandito lang yung camera!" pabulyaw kong sabi habang nangingilid na ang mga luha
"CRISTELA!" natigilan ako dahil bigla nya akong hawakan sa magkabilang balikat at hinarap sakanya, "Cristela listen to me. This is not a prank and there are no hidden cameras. It's just that, we used you and I'm sorry we did this to you" he says calmly.
At doon na pumatak ang kanina ko pang pinipigilang mga luha, "No" I Almost whisper and step back. I didn't know what to do so I ran out of our condo in tears. I heard him calling me but i didn't bother to look at him. Wala akong pake kahit pinagtitinginan o may nababangga na ako, basta ang gusto ko lang ay ang makaalis sa lugar na ito. 'Ang sakit. Sobrang sakit' sabi ko sa isip ko.
Nakalabas na ako sa condo building namin. Habang tumatakbo may naramdaman akong tumulo sa balikat kona syang nagpatigil saakin,mula sa tulo ay di. Dumami ito hanggang sa umulan na.
'Tignan mo nakikisama rin tong ulan' sabi ko sa sarili ko.
Umupo ako sa gilid ng kalsada at doon umiyak ng umiyak, hanggang sa hindi na ako nakaramdam ng ulan sa katawan ko. Tumingin ako sa itaas at may nakitang payong, tinignan ko ang gwapong lalaking may hawak ng payong at may inaabot din sya saaking panyo. Tiningnan ko lang ang panyo at binalik sakanya ang paningin ko.
"My name is Kent Falcon and I saw you earlier. I know you have a problem and I know I can help you" sabi nya
"What help can you give me?" I asked
"Kung gusto mo tutulungan kitang magbagong buhay" he said
"Marunong ka naman palang magtagalog ehh" sabi koand he just laughed.
"Marunong ako,mas sanay lang akong mag english" he said and give me a warm smile, I smile back. I feel comfortable with him. "Ano? Take it or leave it?"
"S-sige payag ako"
"Ano? Halika na? Tomorrow will be our flight" and then he reached out his hand to help me stand, tinanggap ko iyon at tumayo na.
For the last time I looked at our condo building before turning back and leave
=5 years later=
I'm now a famous model and a successful business woman in Thailand. Kakalapag palang ng eroplano namain dito sa Pilipinas.
"Ready?" Kent asked as we go out the plane we were riding. Isang tango lang ang nakuha nya saakin. Pagkalabas namin, agad kaming dinumog ng mga reporters at fans. I just give them a warm smile and whisper...
"I'm back"
=END=
A/N:this is my very first story. Thank you for reading
-Claire
