Never click suspicious links
Reminder: Wattpad will never ask for passwords, payment information, or other sensitive account security details.

S1

31 3 0
                                        

Baran ARSLAN

Saçlarımı geriye doğru attıktan sonra aynada kendime baktım. Siyah kot şort, bol bir bluz, üstüne deri bol bir ceket giymiştim. Bu gün arkadaşlarla festivale gidiyorduk, her zaman ki gibi yarış vardı ve bizim gruptan yedekte ben vardım.

Umarım Hakan iyidir diye içimden dualar ediyordum, aslında o yarışa girmeyi bir yandan da çok fazla istiyordum. Ama olmazdı bir aydır hiç motoruma binmedim bile diyebilirdim, hele ki böyle bir yarışa girmem tehlikeliydi, bu yüzden gruba mesaj attım benim yerime başkası yedekte olmalıydı.

Parti keyff

Tilki: Benim yerime yedekte olmak isteyen varsa geçebilir.

Süslü: Noldu tilkim bir sorun mu var?

Tilki: Yok bir şey sadece havamda değilim.

Asfalt: Tamam ben yedeğe girerim, akşam geliyorsun değil mi Tilki Hanım?

Tilki: Tabi, geleceğim. Hiç kaçırır mıyım? Hele de Bizim kurt, kuzu çıkacaksa asla.

Kurt: Kızım ben asla yenilmem ve rakibim hele ki Ateş ise. anladın mı?

Tilki: Vay be sert çocuk. Oki anladım.

Manyaktı bu çocuk Ateş ile en iyi anlaşan hatta dost olan o idi ama iş yarışa gelince hırs yapıyordu.

Aslında o yarışa falan girmeyecekti, Ateşle iddiaya girmişlerdi.

Ateş ile tanıştığımız dan beri aklımdan çıkmıyordu. Beni fark etmediğini biliyordum. Bu yüzden ona gizli numaradan mesaj atmaya başlama fikri geldi aklıma.

Aslında karşısına geçip hislerimi söyleyebilirdim ama ben olaya biraz gizem katmak istiyordum.

Bir yıldır tanıyordum onu ve hakkında fazlaca şey öğrenmiştim. Aslında birisi hakkında bilgi öğrenmek benim için basittir.

Bilgisayarımı açıp Ateş'in ne yaptığına baktım.

Daha doğrusu bakamadım, telefonun iki kamerası da kapalıydı. Telefonu cebinde olabilirdi.

Sesi açtım ve motor sesini duydum, ardından navigasyon dan yerine baktığımda, festival alanına yaklaştığını gördüm.

Hemen telefonumu, biletimi ve yanıma biraz para aldim. Postallarımı ayağıma geçirdim. Önce odamın kapısını kapattım ardından arabamın anahtarını alıp evden çıktım.

Arabama binip hızlıca festivalin olduğu alana sürdüm. Araba girişine geçtim ve biletimi gösterip alana girdim. Otoparka arabamı koydum ve yavaşça yürümeye başladım.

Etrafa bakarak ilerlerken telefonum çaldı. Masal arıyordu.

"Baran nerdesin?"

"Festival alanına geldim otoparktayım. Ne oldu?"

"Yok bir şey ya Alp'e sana haber vermesini biraz erken geleceğimizi söylemesini tembihlemiştik ama unutmuş. Biz Rock Band'e geldik, hadi gel buraya bekliyoruz." Dedi ve telefonumu kapattım.

Hızlıca kafenin olduğu yere ilerledim. Rock Band festival alanınıb içinde bir bar kafeydi.

Üç bölümden oluşuyordu; sigarasız alan, sigara içilebilen alan ve ene arka tarafta bar kısmı vardı. Oranın girişi ayrıydı.

Kafeyi gördüm ve büyük camlardan içeri baktım bizimkiler cam kenarında bir masaya oturmuşlardı.

Girişte ki aynadan kendime baktım ve içeri girdim. Onların oturduğu yere gittim ve sadece bizim erkekleri bulabildim.

Hakan'a dönüp kızların nerde olduğunu sordum, sorarken hâlâ ayaktaydım.

SertStories to obsess over. Discover now