AŞK NEFRETE NE YAKINSIN?

1.Bölüm: Sane ne?

~Tanıtım~

Ben Selin. Oda Barış Egemen. Ben 19 yaşındayım, o ise 20. Hayatımın dönüm noktalarından birindeyim. Ya da öyle olduğunu düşünüyorum. Kendimce kurduğum düşüncelerle, kendimi kandırıyorumdur belki. Kaybettiğim gökyüzümü, mutluluğu ve daha tonlarca şey için, onu yanımda istiyorum. Kalbim bunun yanlış olduğunu söylesede, içimdeki sevgi kalbimi bile geçerek onun yanımda olmasını söylüyor ve bundan kaçmıyorum. Önüme ne çıkacak bilmeden, sadece tek bir hedefim için, onun için ona gidiyorum..

~9 ay önce~

Gözlerimi kapattım usulca derin bir nefes aldım. Dışarıda yağan yağmur sesi sakin bir melodi gibiydi ve ben dinledikçe kalbimde çiçekler açıyordu sanki. İçimde olan tüm sıkıntılar ve düşünceler yağan yağmur suyu gibi akıp gidiyordu. Bu hissi seviyordum. Hayatın farklı geldiği zamanlar, ya da kısacık anlar bile sanki hiç varolmamışım gibi hissetiyordu.

Bu hissi de seviyordum. İnsan bazen kaybolmak istiyordu.

Sakince kalkıp pencere kenarından ayrıldığımda, odamdan çıkıp mutfağa ilerledim. Surahiden doldurduğum suyu bir dikişte kafama diktim. Evde tek başımaydım. Annem ve babam çalışıyor olduklarından genelde gündüzleri kendimle başbaşa kalıyordum. Bazen sıkıntıdan kafayı yiyecek gibi oluyor, bazen de sessizliğin tadını çıkarıyordum Bu sene girdiğim üniversite sınavı beni bir hayli yıpratmıştı çünkü günlerim sadece ders çalışmakla geçmişti. . Sıfır sosyal aktive, ve bolca stresle bunca zamana kadar geldim, ama artık yeniliklere ihtiyacımın olduğunu görüyor, ve anlıyordum.

Odama gidip yatağa oturdum ve belimi yatak başladığına dayayıp elime telefonumu aldım. Bildirim paneline gelen bildirimleri okurken, 15 dakika önce gelen mesaji okumamla bir saniyeliğine kalp krizi geçirir gibi oldum.. Derince bir nefes aldım. Doğruldum.

Alara: "Selin!"

En yakın arkadaşım Alara'ydı. Normalde asla direkt ismimle hitap etmediğinden, gereksiz yere gerildim.

Selin: "Ne oldu?"

"Yazıyor... yazıyor...

Alara: Can aradı az önce. Yanında kuzeni varmış ve onu bizimle tanıştırmak istiyormuş. Kafede falan takılırız diyor. Ne dersin?"

Selin: Kuzeni kim? Tanıyor muyum?"

Alara:"Yok canım nerden tanıyasın. Adam yurt dışından geldi."

Dümdüz ekrana baktım. Kuzeni dediği anda neden aklımda bir kız canlanmıştı?

Selin:"Sanırım ben gelemem ama sen git. Birkaç işim var, onları halletmem lazım."

Can Alara'nın sevgilisi, benim de arkadaşımdı. Onunla lisesin ortalarında Alara ile tanışması sonucu ile bir bağ kurmuştuk ve bunu sürdürmeye devam ediyorduk. Geriye dönüp baktığımda, üçümüzün arkadaşlığı ile ilgili çok güzel şeyler hatırlamama sepep oluyorlardı.

Alara: "Ne işi kızım saat öğlen olmuş sabah neredeydin? Bırak işi falan gel. Farklılık olur insan yüzü gör azıcık."

Selin: "Uyuyorum ben sabah. Sınavın acısını çıkartıyorum yani."

Alara: "O acı gezerek çıkarılır bir kere. İtiraz istemiyorum gelmek zorundasın."

Selin: "Tamam."

Sanırım haklıydı. Artık evde durmam için bir neden yoktu nasıl olsa. Yazmaya devam ettim.

"Selin: Konum at bari."