Alarmın kulak patlatan sesi,
Alışık olduğum rutubet kokusu,
Alnımdan akan onlarca ter damlası
Uyanmamı sağlayan sebeplerden bir kaçıydı.
Ayağa kalkar kalkmaz hücremin köşesinde duran aynanın karşısına geçtim.Kulaklarıma kadar inen saçlarım ve susuzluğumdan büzüşen dudaklarım ürkütücü bir uyum içindeydi.Yüzüme soğuk su çarparak kendime gelmeye çalıştım bunu yaparken gözüm gri duvarın ortasında kıpkırmızı parlayan tarihe ilişti "26 Haziran 2246".Bu çöplükte yaşamaya çalışmamın birinci yılıydı.Oysa bunlara başlarken her şeyi değiştirebileceğime o kadar emindim ki.Ama şimdi ne umutlarım,ne de anılarım var.Sadece pişmanlık ve acı tek hissettiğim bu.
•
"Yapmamalıydım...Yapmamalıydım...Onu unutmamalıydım"
YOU ARE READING
Bulutsuzlar
ActionElinde tuttuğu küçük bulut için her şeyini vermişti. Pişman mıydı?Asla. Çünkü öğrenmenin zamanı gelmişti. • "Anılarım da bir bulut gibi uçup gidebilir mi?"
