Nefes

Yağmur 🌧

Teneffüse yeni çıkmıştık. Ben, zil çalar çalmaz hiç önüme bile bakmadan koşa koşa lavaboya gidiyordum ki birine çarptığımı hissetim. Olamaz ben ne yapmıştım! Tekerlekli sandalyedeki bir çocuğa çarptım! Ama neyse ki bir şeyi yokmuş gibi gözüküyor. Hemen "iyi misin? Bir şeyin var mı?" Diye sordum.  Yeşil yeşil gözleriyle sanki  bana sevgilisiymişim gibi bakıyordu. Tabii benim bakışlarımında onun bakışlarından farkı yoktu (lsmdmdödkjk) ben, ben ilk görüşte aşk mı yaşıyordum! Aaa topla kendini Açelya!  Çocuk bana birden ismimi sordu. Ben şaşırdım,yani sonuçta birbirimizi bir daha görmeyecektik. Ama yinede söylemek geldi içimden " ee şey Açelya, ismim Açelya" "memnun oldum bende Yağmur" "bende tanıştığıma memnun oldum ama şimdi gitsem iyi olacak" bileğimi tuttu ve " Açelya! Gitme!,azıcık daha benimle kal sohbet edelim seninle" sanırsam kalacaktım. " pe-peki" dedi. Aslında bende mutlu olmuştum. Dışarı çıkıp oturduk ve biraz da sohbet ettik! Neden bilmiyorum ama galiba onunla birlikteyken daha iyi nefes alabiliyorum!  Aaah gene saçmalamaya başladım! Bayağı bir sohbet ettikten sonra benden telefon numaramı istedi " Açelya bana telefon numaranı verebilir misin?" "Yağmur sen benden telefon numaramı mı istiyorsun? Gerçekten?" " ee şey evet bir sakıncası yoksa istiyorum" " peki veriyorum telefonun yanında mı yazalım". Yağmura telefon numaramı verdim. Son bir dersi de atlattıktan sonra çantamı tek koluma takıp okuldan yavaş yavaş çıkıyordum. Arkamdan birisi "Açelya bir dakika" dedi ve durdum.  Arkamı döndüğümde Yağmur'u gördüm. "Yağmur!" "Merhaba" dedim tebessüm ederek. "Merhaba Açelya, ya ben şey diyeceğim bir şeyler içmeye mi gitsek?" . Yağmur umutlu gözlerle bana bakıyordu ama eve gitmek istiyordum. Ona kibar bir şekilde nasıl hayır derdim? Sanırsam çok eskilerden bir ley söylemek zorundayım! " ya şey Yağmur ben biraz yorgunum sonra gitsek..." üzülmüştü :(.... bunu gerçekten çok bellli ediyordu ama gerçekten gitmek istemiyordum... " pe-peki Açelya...son-sonra artık..." onun için üzüldüm kelimeleri bile kekeleyerek söylüyordu.Ama gerçekten çok yorgundum. Ve mutsuzdum. Yağmur'a "görüşürüz Yağmur! Ben gideyim" dedim ve eve gittim. Kafamda oluşan kocaman bir soru baloncuğu vardı! " ben,ben Yağmur'a ilk görüşte aşık mı olmuştum!" Aa hayır canım oda nereden çıktı. Tamam iyi çocuk olabilir ama yani ben,ben...yani ona aşık olmuş olamam! Yani inşaallah olmamışımdır!

Yağmur'un Ağzından,
Bugün çok mutluydum ya! Ama bir dakika neden mutluydum ki!? Ee canım neden olucak,Açelya'yı gördüğümde başladı mutluluğum...Nee! Neler demiştim ben kendi ağızımla! Ya acaba ben Açelya'ya ilk görüşte aşık mı oldum!? Yok ya olmamışımdır... yok,yok kesin oldum...ay yanlış söyledim! Kesin olmadım! Zaten o sana bakar mı oğlum! Gül gibi kız benim gibi tekerlekli sandalyeye oturan bir çocukla ne yapar ki?

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Arkadaşlar sizleri çooook seviyorum 16 takipçiden nereye geldik! Fakat sizlerden bir kaç ricam var: Arkadaşlar nolur takipten çıkmayın! Bol bol yorum yapın! Ve hikayelerimi oylamayı unutmayın! Çünkü sizin görüşleriniz,oylarınız benim için çoook değerli canlarımm❤️sizleri gerçekten çok seviyorum takipte kalın❤️❤️