Cho Academy~

Bölüm 1-Üstün Dolandırıcı.

..Bu gün günlerden Cumaydı Uyanıp günlük rutinime dönücektim.Yatağımdan doğruldum ve banyoya doğru ilerledim.suyu açıp ılık yöne çevirdikden sonra yüzüme 2 sefer su çarptım.
Mutfağa ilerledim ve kendime bir noodle hazırladım,su kaynarken size kendimden söz ediyim Adım Kyoko kirigiri,yarı zamanlı bir dedektifim.Geçmişimle ilgili hiçbirşey bilmeme rağmen içimdeki duygu ve hisler beni bu işe bağlı kılmıştı.Noodle ım piştikden sonra aldım ve ne kada sıcak olursa olsun birkaç çatal hareketlinde hepsini bitirdim.Öğle yemeği yemezdim,o yuzden hızlı şekilde tıkınmak beni tok tutucaktır diye düşündüm.
Bu aralar peşinde olduğum bir dolandırıcı vardı.İsmi,ırkı,yaşı...Hiçbir özelliği bilinmiyordu.İşin ilgi çekici tarafı bu adam benim arzuladığım hedefti,onun gibi birini yakalamak tam benim içindi.
Benim özgünlüğüm Nesne hafızası:
Bu özgünlük dokunduğum nesnelerin hafızalarını okumama yarıyor...Yani bir kitap okunduysa o kitaba dokunup kimin okuduğunu öğrenebilirim.Bu özgünlük ile birlikte delil kalan hiçbir gizem benden kaçamazdı.Bu özelliğimi birçok zaman bir hediye,bir armağan gibi düşünsem de işin eğlencesini ortadan kaybolmasına sebep oluyordu..Hayır bu iş eğlenceli olmamalıydı,sonuçta insanların hayatları söz konusu.
Çok oyalandığımı düşündüm ve üstüme paltomu ve altıma kot pantalonumu giyip evden çıktım...Öz baba olarak düşündüğüm insan ile yaşıyordum.O bu işe ne kadar karşı olsada benim hayatımın anlamı buydu.
Bu dolandırıcının en son görüntülendiği yer byakuya vakfının kurucusu ve benim orta okul arkadaşım olan Togami byakuya nın kılığında vakfın içindeydi.
Togaminin vakfında her oda girişi ve çıkışında anahtar kartları gerekiyordu ve dolandırıcı bunu bilmediği için kendini kolayca ele vermiş.Dolandırıcı binanın 15.katından atlamış ama paraşüt kullandığından birşey olmamış.Ama arkasında tonlarca delil bırakmış..1.delilim bu kişinin Kilolu oluşu,çünki camdan atlarken  çalışanlar bedeninin değişimine tanık olmuşlar.Kilolu birisi olduğu kesin bir bilgi,2.Delilimiz ayakkabı numarası.Bu kişinin özgünlüğü bir transform özgünlüğü,özgünlüğü ile dilediği kişinin formuna bürünebiliyor,ama bu özgünlüğün aktif olması için 1 şart var o da kişi dönüşüceği kişinin üzerinden onun genetiğini taşıyan bir parça.
O parçayı elde ettikden sonra ancak dönüşebiliyor.
En sonunda kafeye varmıştım.Oturup 1 bardak sütlü kahve söyledikden sonra not defterime not aldığım delilleri incelemeye başladım.Delillerimiz sıkı olsa bile Dolandırıcıyı bulmadıkça çok yetersizdiler.Öncelikle dolandırıcıyı bulmamızın tek yolu bir cinayet daha yaşanması olucaktı.
kahvemden hafif ve sessiz bir yudum aldım ardından camdan dışarıyı izlemeye başladım.
camdan bakarken dışarıdan geçen birini gördüm..O kişi benim orta okul arkadaşım miterai-kun du..Kafenin içerisine girdi ve söylediği şey...BIR SUTLU KAHVEYDI! bildiğim bir şey varsa o da miterai kun un süte alerjisi olduğuydu,Ona ani bir hareketle döndüm ama beni görünce korkmuş bir biçimde tepki verdi ve birden irkildi.Kalkıp onun oturduğu masada duran boş sandalyeye oturdum.''miterai-kun? o kahve sütlü değilmi?'' konuşurken yüzü terlediği bes belliydi saçını kaşıdı ve düşünceli şekilde ''e-e-ehh.....e-e-evet.....'' dedi ciddi bir ifade ile ona bakarak ''senin süte alerjin olduğunu hatırlıyorum miterai-kun...'' bunu duyunca bardağı yere düştü ve kapıya yönelip koşmaya başladı bende ardından gidip onu kovalamaya başladım.O koşarken bedeni kilo almaya başlaı ve kilolu bir hale geldi ve yere düştü ve onu yakaladım.
''söyle! miterai ye ne yaptın!'' yüzümde öfke yoktu ama heycanlıydım...hemde normalden fazla heycanlıydım. Dolandırıcı nefes nefese kalmış bir şekilde ''tamam....tamam..herşeyi anlatıcam...lütfen bana izin ver'' dedi.
onu tuttuğum için özgünlüğümü kullanarak hafızasına girebilirdim..Ha evet özgünlüğüm ile insanların kafalarından geçenleri görebiliyorum.Kaçmıyıcağını gördüğüm için onu bıraktım.Onunla birlikte kafeye kadar yürüdük.
-DEVAM EDECEK!-