Winter Cold

Prologue

Run. Run fast as you can, far as you can reach. Run for this is the reason of your grief.

Magkahalong kaba, takot at pakalito ang nararamdaman ni Ellyse habang tumatakbo sa masikip na iskinita.

Ang suot niyang kulay gatas ay nagmistulang basahan na nadampot sa lansangan dahil sa dumi at putik na tumatalsik mula sa kalsadang nabasa ng malakas na ulan.

Isang malakas na kulog nasinundan ng kidlat ang nagbigay sa kanyan na liwanag para makita ang national highway.

Paika ika siya tumatakbo-lakad dahil sa naputol na 3-inch high heels ng isa niyang pulang sapatos.

Basang basa na rin ang maalon niyang kayumangging buhok na nagkadikit dikit dahil rin sa putik.

“Help! Help me!” sigaw na wala namng lumabas na kahit ano boses sa lalamunan niya. “I-I need you help!” Hindi na niya maintindihan kung tubig-ulan o luha nga ba ang dumadaloy sa pisngi niya. Wala siyang ibang layunin kundi makalabas sa iskinitang ito.

Hingal na hingal siyang napasapo sa dibdib niya nang makarating sa gater. Naitukod niya ang kanyang mga kamay sa kanyang tuhod para hindi bumagsak sa kinatatayuan niya.
Inangat niya ang kanyang ulo saka muling naglakad patawid ng malawak na kalsada.

Nakakailang hakbang pa lang siya nang biglang may sumulpot na pulang kotse sa kanang bahagi niya dahilan kung kaya’t tumilapon siya sa wind shield ng sasakyan. Narinig niya ang malakas na pag mura ng lalaki habang palabas mula sa driver’s seat.

“Miss, are you okay?” tanong ng lalaking maayos ang porma na halata ang pagiging professional nito. Hindi niya alintana kung mabasa siya ng ulan at nilapitan ang duguang si Ellyse.

“H-Help me. T-take me with you. P-pl-ease.”utal utal na sabi niya habang nakataas ang kamay na humihingi ng tulong. “H-help m-me.” Huling salitang binitawan ni Ellyse bago siya nawalan ng malay.

“Sam! What is going on. Come on. Let’s go!” sigaw ng babae sa loob ng kotse na nasa mid 30 ang edad. Napaka pormal din ng kanyang suot, na nagpangibabaw sa kanyang ganda.

“Ate we have to help her. She needs our help!” Bumalik ang lalaking si Sam para buksan ang pinto ng kotse.

“Sam what are you doing? She might be a bad person. You don’t even know her.” Pagpigil ng babae na tinawag niyang ate.

“I need to help her. She needs someone to help her but who? There no one in here, she might die.” Hindi na siya napigilan. Binuhat niya si Ellyse at dahan dahang ipinasok sa sa kotse. Hindi niya alam kung saan siya dadalhin.

“My gaad Sam! She’s bleeding!” mariing sabi ng babae na nakitang nagkulay dugo na ang kulay gatas na suot ni Ellyse. “Where are you taking her?” dugtong nito.

“I don’t know. We can’t take her to the hospital baka masundan siya ng mga sumusunod sa kanya kune meron man. She looks like escaping from her death. We can’t take her to the party with me looking like this.”

Mababakas sa mata ni Sam ang kagustuhang matulungan si Sam.

Kumislap ang mata niya nang may oumasok sa isip niya.

“Ate I know where I could take but I can’t take you with me. Please tell Mom it’s emergency, hindi ako makaka attend sa party.” Napaawang ang ate niya nang marinig ang sinabi ni Sam.

Wala naman itong nagawa kundi sumunod dahil kahit anong pag iisip ang gawin niya, hindi pa rin magpapatalo si Sam. Inihatid niya ang babae sa venue ng party, humalik muna siya dito bago nagpatuloy sa pagmamaneho. Isa lang ang alam niyang kugar na pwedeng pagdalhan niya dito.

She will be safe kung mananatiling sekreto ang pagdala niya dito.

Madalas na sumilip si Sam sa rear side mirror para i-check si Ellyse na wala pa ring malay. Mas binilisan pa niya ang pag maneho nang makita niya ang mahabang sugat sa hairline ng dalaga.

Who are you? Why are you in this situation?
Who are the persons that after you?

Mga katanungan niya sa kanyang isip na masasagot laman kung makakarating sila ng mabilis.