Işık zerreciklerinden geçiyor ruhum. İnce bir rüzgarın kollarında ağırlığım. Bir şey çekiyor beni bir şey, derinlere doğru yol alıyorum. Bir kadın Tibet Dağlarının zirvesinde dünyaya burun kıvırıyor, Afrika derili bir adamsa kazanılmış bir özgürlüğün tadını çıkarıyor. Kimliğini yitirmiş milletler gibi bir arayış içindeyim. Bugün yalnızlık, hiç öyle zaman dolduracak şeyler yaptırmıyor. Arabistan'ın kızgın çölleri gibi yanıyor yüreğimin kimsesiz yanı.
Bugün damla damla yağıyor gözyaşlarım. Hiçsizleştiğimin dibine vurduğum anlarında nedir bu hissettiğim. Bugün herkesi çıplak görüyorum. Kaybolan maskelerin ardındaki çirkin yüzlerden zifiri karanlıktan korktuğumdan daha çok korkuyorum. Nereye baksam insanı andıran yaratıklar...
Karşıdan karşıya geçmekten korkan genç kızın sevgi dolu birine umarsızca savurduğu hakaret dolu sözlerini işitebiliyorum. Kadın haklarını kadınlardan daha çok düşünen adamın kadınlara olan düşkünlüğünü görebiliyorum. İş yerinde çalışanlarına sertçe emir yağdıran patronun eşine duyduğu hasreti hissedebiliyorum. Uzaklarda olan sevgilisini, boşluğa düştüğü için aldatan kadını anlamaya çalışıyorum. Birbirini yeterince doyurduğunu düşünen çiftin farklı heyecanlar arama isteğini farkedebiliyorum. Yıllarca müşkül durumundan dolayı önemli insanların karşısında ezik hisseden genç kızı anlayabiliyorum. Fakir bir hayat geçiren çocuğun büyünce harika bir işe kavuşup deli gibi çalışmasını takdir ediyorum. Çocuk sahibi olamayan evlilerin nefislerine hapsolmuş feryatlarını duyabiliyorum. Kimsesiz çocuklar diyerek bir kenara attığımız çocukların yüreklerindeki koca boşlukta kaybolabiliyorum.
Bugün hepiniz çıplaksınız. Bedenlerinizle örttüğünüz özünüzü görebiliyorum. Görgü kuralları gereği selamlaştığınız kişiye içinizden savurduğunuz sözleri duyabiliyorum. iyi ve kötüyle aynı anda yoğrulmuş varlığınız varlığıma karışıyor. Görmeyi denediniz mi hiç? Ben de çıplağım, hem de çırılçıplak.
Ey doğuştan çıplak ruhlar, nerdesiniz?
Herkesten çok yaralanan ve daha çabuk olgunlaşan çıplaklar... ruhu çırılçıplaklar... Tebessüm kadar güzel ruhlar... Sizin çıplaklığınız dokunmadığı sürece yeryüzüne, hastalıklı ve çirkin yüzler hüküm sürecek özümde.
Bugün, tam da şuan, hayat milyonlarca kez yaşanırken, yakmalıyım belki de tüm kıyafetlerimi ve kalan maskelerimi. Bugün tam da şuan, çıplaklığıma şahit olan bir başka çıplağın aynası olmak için çabalayabilirim. Aynı özden değil miyiz ne de olsa.
Çirkin de olsa göstermediğimiz yanlarımız, güzelleşmek için bir adım atabiliriz. Yargılamadan, gizlenen farklılıkları kınamadan, erdem diyarına yol alabiliriz. Kimseye zarar vermiyorsa gizli yanlarımız, çıplaklaşıp özgürleşebiliriz, kimbilir, belki de...
YOU ARE READING
Gizli Hayat
Non-FictionŞimdi size gerçekte kim olduğunuzu söyleyeceğim. Ama beni dikkatle okumalısınız. O şuanda yoğun bakımda. Benden yaşadıklarını, toplumun tam olarak ne olduğunu anlatmamı istemişti yıllar önce. Elindeki kaydı göstererek "Ömrümün son anları geldiğinde...
