Çirkin Ördek Yavrusu

1. Bölüm "Tatil Sonrası Başlangıç."

Başlangıç

Ben namı değer Violet Eisley. Ah sanırım böyle girmemeliydim, o zaman hemen toparlayalım. Ben yağmurlu bir havada dünyaya gelmişim, annem bunu anlatıp şansızlığımdan bahsederdi; Çünkü annem erken doğum yapmıştı ve o fırtınalı günde dışarıda bir insan bile kalmamışken doktor bulmaları zor olmuş. Tabii, annem hep acı çektiğime değdi, senin gibi güzel bir kızım oldu. Dese de, gerçek şu ki; Ben güzel değildim! Tamam, bu sözü ergenlikte olup tek bir sivilcesi çıkmayan ve ben çirkinim diye ağlanan kızların cümlelerine benzetmiş olabilirsiniz. Aslında, ben de ergenlik dönemimdeydim ama yalan söylediğim yoktu. Kendimle de barışıktım, tamam barışık değildim.

Anneme bunu her anlattığımda bana ironik bir şey söylemişim gibi bakar ve hep saçmaladığımı söylerdi. Okula gittiğimde ise, annemin söylediklerinin aksine hep dışlanan kişi olmuştum. Hatta şöyle bir anım vardı, beşinci sınıftayken kenarıda oturmuş kızların oynadığı evcilik oyununu izliyordum. Adriana, benim o zamanlar en yakın arkadaşımdı ama yanında beni göstermezdi. Onların yanına gittiğimde 'Sen erkek gibisin, git futbol oyna!' diyerek dışlanmıştım. Sanırım o gün Adriana ile arkadaşlımız son bulmuştu.

Her neyse, gerçek hayata geçiş yaptıysak beni az çok tanımışsınızdır, umarım siz de gitmemişsinizdir. Fazla kilom yoktu, saçlarım siyah kadar koyu bir renkti. Masmavi gözlerim vardı ve en çok gözlerimi seviyordum. Denizi andıran gözlerim ve yerinde bir fiziğim olmasına rağmen onların neden böyle yaptığını anlamıyordum. Artık pek bunu kafaya takmasam da, bunların yüzünden özgüvenim oldukça az boyuttaydı. Hatta sanırım yoktu.

"Violet! Makyajla uğraşmayı bırak ve okuluna git. Geç kalacaksın!" Ve bu da sevgili annem.

"Anne ben bu göz farını yapamıyorum! Her yerime bulaşıyor." Söylenerek göz farını yatağıma fırlattım ve aynada kendime son bir bakış atarak gri okul çantamı alıp bir koluma taktım. Kolidora çıktığımda salona gidip anneme hayali bir öpücük yolladım. Bana gülümseyip suratıma kısaca göz gezdirdi.

"Göz farın abartı durmuş."

Çaktırmadan göz devirip sokak kapısına doğru hızlı adımlarla yürüdüm. Okula servisle gidiyordum, hep geç kalıyordum ve şoför her seferinde sabrediyordu. Sabrını taşırmak istemezdim çünkü iyi bir adamdı. Büyük numara Converse'lerimi giyinip kapıyı kapattım ve merdivenlerden depar atarak indim. Acaba benden başka hangi salak merdivenleri böyle iniyordu?

Kapının önüne geldiğimde tahminimde yanılmadığımı biliyordum. Şoför bir kaç kez kornaya basmıştı, hızlıca içeriye girdiğimde bir kaç yeni gelen dışında pek düzenin bozulmadığını gördüm. Adriana ve onun biricik(!) sevgilisi Christian, her zamanki gibi yan yana oturuyorlardı. Adriana çocuğa deli gibi sığınmış, başını boynuna gömmüştü. Christian ise bu durumdan memnun gözüküyordu. Size bahsetmeyi unutmadan, ben Christian'a yedinci sınıftan beri aşıktım ve evet Adriana ise o Adriana'ydı.

Onlara göz devirdiğim sırada en yakın arkadaşım Oliver'ı gördüm. Gerçi onun dışında hiç arkadaşım yoktu. Bana eliyle yanına oturmam için hızlı bir hareket yaptı. Ona gülümseyerek yanına geçtim. O benden daha alımlı ve inanılmaz güzeldi. Kemikli bir yüz hattı vardı, dolgun dudakları ve inci gibi parıldayan dişleri vardı. Önüne gelen göğsünün biraz altında biten sarı saçlarını arkaya iktirdi.

"Avusturya'da tatilin nasıl geçti?" Diyerek sordum.

"Harikaydı! İkiz kuzenlerim dışında tabii, ikisi birden konuşuyorlar ve aynı kıyafetleri giyiniyorlar."

Onun yüz ifadesine kıkırdadım. O ise anlatmaya devam etti. "Sen ne yaptın?" İşte bu soruyu beklemiyordum. Ona bütün ay boyunca spor yapmaya ve makyaj yapmaya uğraştığımı söyleyemezdim. Gözlerimi ondan kaçırıp anlık Christian ve yanındaki Adriana'ya baktım. Oliver Christian'dan hoşlandığımı biliyordu ve onunla konuşmam için kaç defa beni ikna etmişti. Tabii sonrasında çocuğun her karşısına geçtiğimde kekeliyordum. Bundan dolayı bir kelimeyi toparlayamazken itiraf etmem çok zor olurdu.