Pili Ko Pala

Prologue

"Please fall in line po para mabilis kayong makapasok sa AVR" sabi ng isang staff ng Cinebrit dahil malapit ng magsimula ang unang showing ng pilikula ko. Di ko rin in-expect na ganto pala karami ang magnanais panoorin ang pelikula ko. Sino ba naman kasi ang manonood ng BL film sa Pilipinas, e napaka rami ng perfect at traditionalists na tao na ayaw sa pagmamahalan ng mga bakla.

Nang tinawag na ako ng MC upang lumabas at magbigay ng konting mensahe sa mga taong manonood, ay gulat na gulat ako ng makita kong punong-puno ang mga silya sa loob ng sinehan. Ni sa pangarap ay di ko ito inakala.

"Maraming salamat po sa inyong pagpunta sa 1st showing ng aking pelikula. I hope di ko nasayang ang oras at pera ninyo upang mapanood ang '4ever Love'. Sit back, relax, and enjoy." pagkasabi ko ng aking simpleng message ay dumilim na ang paligif hudyat na magsisimula na ang palabas.

Bakas sa mukha ng mga manonood ang tuwa at kilig habang pinapanood ang aking pelikula. Sinadya ko kasing sobrang flirty ng film upang pumatok. Kaso ang ngiti sa aking mukha na naka tingin sa manonood ay biglang nawala dahil sa isang dalaga sa VIP seat. She is so beautiful and very attractive. Her short curled ash brown hair that suits her little cute face. A brush-up natural eyebrows, and that very seductive tinted reddish lips. Despite of that beauty of her ay nakita ko siyang umiiyak while watching my film. So I decided to go beside her. Sakto kasing wala siyang katabi dahil sa pag iyak nito na nakaistorbo sa ibang nanonood. "Bakit ka umiiyak, pangit ba yung movie ko" tanong ko sa kanya pagkatabi ko. The shock hit her face ng makita niya akong tumabi at nagtanong sa kanya. Natakot ko ata. It takes a half a minute before she answers me. "S-sorry, may naalala lang kasi ako sa mga scenes" Sabi nito habang pinupunasan ang luha sa kanyang pisngi. Out of curiosity ay nagtaka ako bakit siya naapektuhan e isa itong Boys Love movie, and she seems to be a woman. "Like how?" nagtatakang tanong ko sa kanya. Then she cried again, so I hold her shoulder then lean into my chess. Then she cried like a baby na nawalan ng ina. Then she started to answer me "Ganyan na ganyan kasi kami noon ng jowa ko. Yung ang clingy at flirty niya saakin, pero napaka-caring. Na sobrang possessive na rin niya sa sobrang care and love niya saakin. I miss him so much" pagkasabi n'on ay mas lumakas pa ang iyak niya so I comfort her. Di ko namamalayan ay tapos na pala ang movie na pinapalabas at isa-isa ng lumabas ang tao sa sinehan. Without my notice nakatulog pala ito sa akin. Dahil may pupuntahan din ako kaya ginising ko siya. "Oh sorry direk, nakatulog pala ako" pagkasabi no'n ay bigla siyang tumayo then say thank you sabay nagmamadaling lumabas at halos parang ilaw siyang nawala sa paningin nito.

Pagkatayo ko ay tumatakbo pa rin sa isip ko ang babaeng iyon. Di ko talaga inakala na may mga taong katulad niya na sa sobrang relate sa movie ay napaiyak sa bawat scenes nito. But something pop-up into his mind. Di niya pala natanong kung ano ang pangalan nito. Dahil siguro sa bilis ng mga pangyagari ay di niya na rin natanong ang pangalan ng babaeng pinaluha ng movie niya at kinomfort niya pa. But while thinking about that moment earlier ay namalayan niya na lang ang sariling nakangiti.

Nagmamadaling lumalabas si Allara sa loob ng sinehan na animoy may tinataguan at tinatakbuhan. Talagang kabado siya dahil bakas na bakas iyon sa kanyang mukha. Her heart beats like there is a storm inside her chess bolting it so hard for it to pump so much. Di niya mapigilan ang sarili at unaayon naman iyon sa kanyang mukha na sobrang namumula. Iniisip pala nito ang nangyari kanina. Her favorite film director sit beside her and comfort her crying emotions. Nakadagdag pa rito ang pagyakap nito sakanya habang kino-comfort siya, na di niya namalayan ay nakatulog na rin siya. It is her most amazing experience sa buong buhay niya habang nanonood ng pelikula ng idolo niyang director. Ito rin kasi ang reason kaya niya piniling kumuha ng Filmmaking course sa UP pagkatapos kumuha ng MassComm. She can't explain her feelings. Kinikilig na may hiyang bumabalit sa looban niya. Umiyak lang naman kasi ito sa di naman kaiyak-iyak na film at nakita pa siya ng direktor nito. Tapos idagdag mo pa ang nakatulog ito sa mga bisig niya. She really feels something can't explain, pero dahil rito ay mas lalo pa siyang napamahal at napahanga sa director.

She hopes, NO, they hope na sana magkita sila ulit at makapag kilala ng pormal sa isa't isa. They both wanted to really get in touched to each other, but how? Jaixan doesn't know her name and he doesn't even know when he can look for her. But Allara know him so much, dahil simula pa lang na mapanood nito ang mga past movies nito ay lagi na niya itong pina-fallow kahit pa sa social media, but just the FB page of him and his Twitter but she's not sure kung siya ba ang talagang handler nito o baka fans lang din niya. She really don't know. She hopes nakuha niya miski cell number man lang sana nito. They both hope to see each other again. Sana sa susunod na pagkikita nilang dalawa ay magkakilanlan silang dalawa at maging malapit sa isa't isa. Though it is impossible kasi sikat itong direktor at siyay isang hamak na tagapanood lang. Who knows that will change at nasa isip lang ito nito, dahil kung na approach siya nito. Baka sa susunod ay lalapitan ulit nito siya kung makita niya ito ulit. Confidence and hope filled her heart habang iniisip ito na nakasakay na ngayon sa taxi pauwi sa condo niya sa Makati.

*I hope you will love this mga mahal. Sorry rin kung may mga grammar problems ha. Salamat, mahal!

-Xander K. Bye