Perfect stranger

Progolue

 "BABE"humuhikbi na ako "PLEASE BABY NO!!!"

"  ALICE JUST BACK OFF OKAY?! HINDI NA KITA MAHAL.." galit na sigaw nya sakin " PWEDE LAYUAN MO NALANG AKO. ILANG BESES KO BANG SASABIHIN NA GINAMIT LANG KITA. GO BACK TO YOUR SENCES, MARIANO KA TAPOS YOUR KNEELING DOWN, PUTANGINA NAMAN EH PWEDE BA MAGKAKAPAMILYA NA AKO TIGILINAN MO NA AKO. MAHAL NA MAHAL KO SI SAM"

parang tinorture ako sa sakit habang sinasabi nya sakin yon, pero parang kulang pa ata yung tinoture kasi para na akong mamatay sa sakit.

"ANO BA ANG NAGAWA KO?! ANO BA ANG MALI SAKIN?! GINAWA KO NAMAN LAHAT AH PERO BAKIT MOKO IIWAN, NAG BAGO AKO PARA SAYO KASI MAHAL KITA DIBA. ARAW ARAW KO NAMN YUN PINAPARAMDAM SAYON DIBA PERO ANONG KULANG? PLEASE BABY JUST COMEBACK TO ME KAHIT ANO PA NAGAWA MO PAPATAWARIN KITA KAKALIMUTAN KO LAHAT BUMALIK KALANG...." sigaw ko sa kanya, deperado na kung desperado pero mahal ko eh, mahal na mahal ibibigay ko ang lahat  sa kanya kahit anong sabi niyan ginamit nya lang ako, kakalimutan ko yan para sa kanya basta bumalik lang sya sa akin.

" I. DON'T. FUCKING. CARE. I.DON'T. LOVE. YOU. ANYMORE." madiin niya ng wika naparabang ipinapasok nya sa kokote ko. 

tumayo nako dahil hindi kona talaga kaya ang sakit. Habang nagpupunas ako ng luha don ko lang nalaman na umuulan na pala. Tiningnan ko sya ulit sa huling pagkakataon. Wala ng emosyon ang mata nadatirati ay puno ng saya,yung mata nya dahilan kung bakit ko sya minahal ng sobra. Hindi na sya ang minahal ko ibang tao na sya dahil yung minahal ko ay hindi ako papayagan umiyak. Masakit pero kaylangan kong intindihin.

"OKAY. KUNG SAN KA MASAYA"

masakit pero kaylangan ko syang bitawan kahit sya nalang ang meron ako kaylangan ko na syang pakawalan

tumakbo na ako ng tumakbo kahit di ko alam kung nasan ako hanggang sa may narinig akong sigaw.

"ALICEEEEEEE!!!!!!"

bago ko pa makita kung galing kanino ang boses na iyon isang mabilis na sasakyan ang sumalubong sa akin. Itim walang akong makita kung di ang kadiliman.