Kısa Hikaye 😊

Kısa bir Hikayem;

Erkek arkadaşımla birbirmizi çok seviyorduk ama ilişkimiz sürekli erkek arkadaşımın ailesinin yüzünden hasar görüyor,ama birbirmizinden soğumuyoruz yani o kadar çok seviyoruz birbirimizi diyebilirim. Kaç sene boyunca bu ilişki için çok savaştık,direndik ama erkek arkadaşımın ailesi beni istemiyordu sevmiyorlardı onlara kötü bişey de yapmamistim neden sevmediklerini bilmiyorum.
Bir gün erkek arkadaşım iş için yurt dışına çıktı öyle gerekliydi bende ne diyebilirimki bunu kabul ettim. Erkek arkadaşımın ailesi bana büyük bir komplo kurmuşlar nasıl yaptılar acaba bunu?Benim fotografimla bir başka erkeğin fotoğrafını birleştirmişler galiba montaj gibi bişey bu ama çok gerçekçiydi yani ben olsam bende inanirdim.
Sonra erkek arkadaşım bi kaç hafta sonra geldi karşılamak için havaalanına gitmistim çok neşeliydi birgün bile olsa o gülen yüzü gitmiyordu kalbinin güzelliği yüzüne vurmuş deniyor galiba buna :D Çok güzel bir karşılama yaptım ona onu mutlu etmek için elimden geleni yaptım. Ve güzel geçti.
Sonra beraber lokantaya gittik baya acıkmisti diye umdum oraya götürmek istedim. Güldük yemek yedik kahve içtik falan derken saat baya Geç oldu onunla vakit geçirirken zamanı unutuyordum onu bırakmak da istemiyordum ama evde onu bekleyen birileri vardı mecburdum.
Sonra ayrıldık evime kadar getirdi beni herzaman ki gibi 😊

Eve gittiğinde o fotoğrafı göstermişlerdir inanmadigini biliyorum ama onu baya ikna etmeye çalışmışlar anlaşılan.

Beni tam olarak 3.30 da aradı çok iyi hatırlıyorum saati çok endişelenmistim ve aynı zamanda korkuyordum daha önce bu şekilde gece yarısı rahatsız etmeye kalkismamisti. Uykulu bir şekilde Telefonu açtım.
-Aloo
-efendim
-yarın uygun olduğun bir zamanda bulusmamiz lazım seninle.
-neden ki bir sorun mu var?
-yok ama ben seninle görüşmek istiyorum.
-tamam öyleyse seni ararım.
Uygun olan bir vaktimde onunla görüşmek için onu aradım beni almaya geldi ve bir çocuk parkına geldik neden buraya getirdi bilmiyorum. Sonra o ailesinin bana karşı komplo kurduğu o fotoğrafı gösterdi inanamamistim çok gerçekçiydi hiç bişey aciklayamadim anlamış değilim neler olduğunun orda donup kaldım hayretle fotoğrafın nasıl çekildiğine bakıyordum ben bu şekilde tavır gösterdikce erkek arkadaşım sinirlenmisti baya farkindaydim ama beni de dinlemicegini biliyordum açıklama yapamadım. Ve sonra arabaya hızlı bir şekilde binip beni orda bırakıp gitti.
Kendi düşünceleriyle baş başa bıraktım bende hiç aramamistim onu 1 ay oldu tam olarak gene bir gün sabah annesinin telefonuyla uyandım o günden beri hiç eve uğramamis telefonu kapaliymis sürekli,bu konuşma beni çok korkutmustu o an açıklama yapamamam onun için kötü olmuştu ben çok pişman olmuştum ama son pismanlik fayda etmez diye boşuna demiyorlar.
Heryerde aradık onu sorduk sorusturduk hiç bir şekilde haber alamadık ümidi kesmistim. Gene bir sabah migdem kotüleşmeye başlamıştı bunaltici bir sıcaklıkta vardı dışarda kendimi çok kötü hissediyordum sürekli kusuyordum iyhh iğrenç Evet miğdeniz bulanmasin :)
Bu olay sürekli devam etmeye başladı bu beni çok tedirgin etmişti hastaneye gitmekte tabikide yarar var diyerek hastaneye gittim. Doktor bana anne olucagimi söylemişti. Doktorun bu sözleri beni baya şaşırmış erkek arkadaşımla acaba ne zaman beraber olmuştuk ki aaa evet hatirladım galiba; bir kere erkek arkadaşımla beraber içtigimde benim evimdeydik galiba o gün bişeyler olmuş aramızda. Bu olay beni tabikide korkutmustu, aldırmak için elimden geleni yapmaya hazırdım, çünkü o babasız büyücekti ve evlilik dışı bir çocuk olmuştu çocuğun p*ç olmasından daha iyidir.
Ama fikrim bi kaç ay sonra değişti, neden bilmiyorum bu bebek bana erkek arkadaşımdan sonra hayata baglanmam oldu onu seviyordum artık dört gözle dogucagi günü bekliyordum. Ve sonra Sabah kalktım dolabı açtığımda bişey kalmamıştı genellikle benim ev alisverişimi erkek arkadaşım alırdı o yok artık alişmaliydim buna uzerimi değiştirip markete çıktım ve bir yandan bebegimle konuşarak sokakta yürüyordum deli gibi 😊
Markete geldiğimde bir çocuk dikkatimi çok çekmişti gözümü onun üzerinden alamıyordum oda bakıyordu ama bilmiyorum belkide benim bakisimdan rahatsız olduğunu için öyle bakıyordu. Alacağımı aldım marketten çıktım peşime takilmisti biliyordum belkide oda benden hoslandi evime Kadar takip etcek galiba sonra yanıma yaklaştı poşetleri almak istedi elimden, yardım etmek istiyor anlaşılan bende izin verdim yardım etmesine sohbet falan baya güzeldi güzel muhabbet ediyordu. Eve geldikten sonra içeriye çağırdım oda gelmek istemedi ısrar etmiştim ama işi olduğunu söyledi bari numaranı falan ver dedim onu reddetmedi tabikide verdi.
Eve girdim bişeyler atıstirdim aklım yeni tanıştığım cocuktaydi sadece hoşuma gitmişti ama eski erkek arkadaşımıda seviyordum.
Biraz zaman sonra bu çocukla çıkmaya başladık.
Onu eski erkek arkadaşım kadar sevmesemde ona hayrandim.

(Ve bu arada eski erkek arkadaşımın ismi Can şuanki'nin ise Buğra.)

Doğumum yaklaşmisti gece de doğum yapabilirdim yani o kadar yakındı.
Bu kadar zaman oldu Can hala ordada yoktu tabikide onu da merak ediyordum aklımdan birgün olsun çıkmamisti oda .
Gece sancilarim başlamıştı bu galiba doğumun sancıları.😬
Bugrayla aynı evde kaliyorduk. Hastaneye götürdü Doktorların ve Hemşirelerin ilgilileri çok güzeldi, beni hemen doğuma aldılar.

Bi süre sonra bebeğime kavuştum dünyadaki en güzel şeydi bu. Hicbiseyle değişmezdim o anı.
İsmini Can mi koysam acaba?Hayir saçmala ondan nefret ediyorum. Bebeğimin bir suçu yok ki onun ismini koyuyum bu ona da sinir olmamı sağlıyabilir, sağlamasa bile Can'ı unutturmaz. Aklıma da bir isim gelmiyor Bence Buğra ' dan yardım almalıyım.
Buğra;
-Bence yiğit olsun,ismi gibi kendi de yiğit olur belki
-Bu isim harika bencede.
Bi kaç yıl oldu Yiğit baya büyüyordu, her geçen gün.
Babasi olarak Bugrayi biliyordu hiçbişeyden bahsetmemistik baba diyordu ona. Biraz daha sonra Can'dan haber aldım bu şehire gelmişti,burdaydi bu beni çok mutlu etmişti ama tabiki bi yöndende korkutmustu.
Çocuğu olduğunu öğretmisti çünkü, o yüzden peşimize gelmişti.
Bir gün oyun parkindayken Canla karsilamistik o gün orda, onu görünce donup kaldım gene. Hem çok kizgindim ona hemde çok aşıktım ama orda öylece dondum kaldım kaçmak belkide bir çare değildi,Evet ama ben kaçmayı tercih ettim.
Yeni bir hayat kurucakken gelmesi de çok sinirimi bozmustu.
Bugrayla evlenecektim sevmiyordum onu ama hoşuma giden bişeyler vardı.

Can sürekli bizi araştırmis her gün, her saat,her dakika yorulmadan bununla ilgilenmiş ve en sonunda bütün gerçekleri öğrenmiş Bugrayi bile sevmediğimi biliyor artık.
Ev adresimizi bile bulmuş Can eve geldi Bugra yoktu iyiki.

Bana yalvariyordu Buğrayla evlenmemem için bişeyler deyip ikna etmeye çalışıyordu ben kararımdan vazgeçmedim onu çok seviyordum biliyordum ama olmazdı.
Buğraya umut vermiştim. Ona ihanet edemem Can'ı çok sevsem de yüz ceviremem bu yüzden kendi Sevdamdan vazgecmistim.
Beni hala ikna etmeye çalışıyordu ondan gitmesini istedim çünkü çok sevdiğim kadar kızgın olduğum için affedemiyordum onu, ağzımdan çıkmıyordu sanki beni geri çekiyordu ondan içimden biri.
Ağlamaya başladı,buna dayanamadim belkide suan o yasattigini yaşıyordu nefessiz kalıyordu.
Tam onu affedicekken aklıma bana inanmayip bütün yasanilanlari hiçe sayıp beni öylece bırakıp gittiği aklıma geldi geri çektim kendimi ondan o bunu hakkediyordu.
Bana
-Sevmediğin biriyle evlenip hayatını mahvetme. diyordu sürekli bu cümle benim daha fazla sinirlenmeme sebep oluyordu.
Ve artık cevabimi verme vakti gelmişti konuşma çok uzamisti çünkü affetmekten korkuyordum gene hata yapicakmis gibi hissediyordum
Hislerim de hiçbir zaman yanilmazlar
Onun gözlerinin içine bakarak ;
-Nerdeydin sen bu zamana kadar yenimi aklina geldim daha dogrusu geldik.Yigit Buğrayi biliyor babasi olarak sende onun babasi olmayi haketmiyorsun birakip gittin bizi oylece,Birgün olsun aklina geldikmi gittigin yerde ve Suanda o gün o parka yanliz basima birakip gidigin gibi şimdide gitmeni istiyorum.Sana karşı sevgim artik nefrete dönüstü.
Ve sırf sen istedin diye öyle yeniden hayatımı karartamazsin Anlıyor musun beni? Ve asıl konuya gelirsek, Onunla evlenince mutsuz olacağım, Evet ama seninle de evlenince birşey değismicek bunuda biliyorum.

Bu sözün sonunda kapıyı kapattım, çok ağır olmuştu onun ne hissettiğini bende hissedebiliyorum kötü bir duygu, Evet bu ama hersey böyle güzel onu bidaha hiç affetmedim.

Bugrayla evlendim bir zaman sonra, Can engel olamadı buna o sözlerimden sonra karşıma bile çıkmadı, aklıma fazla da gelmiyordu artık yabancıymış gibi oluyordu arada yoksa onu yavaş yavaş unutuyor muydum?

Evet galiba öyle çünkü Bugrayi sevmeye başladım ve evlendiğimiz gün orda hep beraber yeni bir hikaye yazdık. Kimse mutlulugumuza engel olamadı.
😇😇😇😇😇😇😇😇😇😇😇😇😇😇😇