1.BÖLÜM

1.8K 65 104
                                        

" durun durun nereye götürüyorsunuz babamı bırakın lütfen"

Saat gecenin üçü kapımıza dayanan adamlar babamı alıp götürmeye çalışıyorlardı

Babam Ne için kim için bilmiyorum ama tefeciden yüklü miktarda para almış ve ödememişti

Annemin sokağı inleten sesi onları durdurmaya yetmiyordu aynı şekilde benimde gücüm yetecek gibi değildi en sonunda annemin koluna girip onu eve soktum pencereden bakıp evden uzaklaştıklarını anlayınca hemen arabanın anahtarını alıp çıktım evden annemin nereye sorularını cevaplamadan bindim arabaya

Yarım yamalak gördüğüm aracı yavaş yavaş takip etmeye başladım

ne için almıştı babam parayı yaklaşık 5 ay önce neden.?

***

Geçen 25 dakikanın ardından araba durmuştu deponun arka kapısından girilip önlem alıp hedef şaşırtmak için ön kapıya adam koymuşlardı

Babama bir şey olacak korkusu içimden gitmezken Aralık kalan deponun arka kapısı tüm şansım olabilirdi

Tek başıma gelmem ve hala yardım çağırmamam büyük aptallıktı ama korkuyordum işte.

Arabadan inip dikkatli adım atarak deponun arka kapısının tam önünde durdum

Babam sandalyeye bağlanmış tehdit edilirken babamı hiç bu kadar acınası görmemiştim.

Adamlarla evin önüne gelip ama asla arabadan çıkmayan adam girdi depoya kasvetli havasıyla tehlikeliyim görünümünü yansıtıyordu zaten dışarıya ben olacakları nefesimi tutmuş izlerken adamın elleri babamın ölüm fermanını imzalarken içimin titremesine engel olamıyordum deli gibi korkuyordum...

Bir şeyler yapmam lazımdı tam arabaya dönüp telefonu alıp polisi arayacakken ceketimin fermuarı sert bir şekilde deponun demir kapısına çarpıp büyük bir yankı oluşturmuştu

Titreyerek arkamı döndüm

" kimsin lan sen"

Herkes artık bana bakıyordu

O an aklıma gelen ilk şeyi yaptım
Zifiri karanlıkta rastgele koşmaya başladım ıssız sessiz ara sokaklardan geçerken kendime küfürler ediyordum

Daha fazla koşacak halde değildim tam yavaşlayacakken adamların seslerini duymaya başladım

Kapısı açık bir apartmana girip olabildiğince saklanıp nefesimi düzenlemeye çalışıyordum

" Aptal bir kurban daha"

Diyip apartmanın merdivenlerinden inen o adamı görmemle şok olmuştum ama nasıl?

Hareket edemiyor sadece gözümü kırpmadan olacakları bekliyordum

Sonradan olanları idrak eden beynim kaçmam için yalvarınca hızla çıktım apartmandan arkamdan geldiğini ayak seslerinden anlıyordum zik zak çizerek koşuyor nefes namına bir şey almıyordum

Kimdi bunlar lanet olsun baba!

Geceyi inleten o silah sesini duymamla olduğum yerde durdum

Bacaklarım bedenimi taşıyacak halde değildiler bacaklarımı daha fazla zorlamadan dizlerimin üstüne çöktüm

Gözlerimi kapatıp olacakları bekledim

Bir dakika geçti iki dakika geçti ama hala biri gelip kolumdan tutup beni sürüklememişti

Gözlerimi açar açmaz ayın gözlerini görmeme yardım ettiği ışıkla zifiri karanlıktan dahada karanlık olan gözlerini gördüm

Benim gibi dizlerinin üstüne çökmüş beni izliyordu onun sert çehresinin karşısında ne kadar zavallı durduğumu biliyordum

Yutkunamadan edememiştim fazla korkuyordum bir şey demeden kalkıp gitsem ne yapardı acaba?

Kafamdaki belirsizlikler beni zorlarken korkunun eşliğinde bir damla yaş aktı gözümden

Başımı öne eğip beklemeye başladım illaki bir şey yapacaktı ya bu ıssız yerde kafama sıkacak ya da ne bileyim işte!

Çenemden tutup gözlerini tekrar gözlerime dikti sıcak parmakları korkudan buz tutmuş bedenimi uyuştururken çenemde olan ellerini kafamı geri çekerek kurtardım

Tüm cesaretimi toplayıp konuştum

" n-ne isti-istiyorsunuz"

" adın"

Kaşlarımı çatıp bekledim gözlerine bakmaya cesaretim yoktu

" kimsin sen?"

" B-ben aldığınız adamın kızıyım"

Sert şekilde çömeldiği yerden kalkıp bana üstten üstten bakmaya başladı varlığını unuttuğum kalbim tekrar kendini belli ederken olacakları bekledim

" sikeyim böyle işi!"

Diye bir küfür savurdu bana doğru eğilip elindeki silahı bana doğru sallayıp konuştu gözümü sımsıkı kapatıp dediklerini hazmetmeye çalıştım

" eğer baban 2 gün içinde 450 bin TL'lik borcunu ödemezse olan sana olur!"

Diyip gitti ben olduğum yerde hüngür hüngür ağlarken babamın ne için böylesi büyük bir belaya bulaştığını düşünmeye başladım

Kim için neden!?

Gitmesini fırsat bilip hızla tekrar arabayı koyduğum yere gittim arabaya binerken babamı bıraktıklarını gördüm hızla arabayı deponun önünde durdurdum babam bir şey olmamış gibi davranırken sinirlerim bozuluyordu!

Ne olursa olsun o parayı ödeyemeyeceğini biliyordum peki o zaman bana ne olacaktı kim kurtaracaktı beni o psikopattan

Ağzımı açmış babama hesap soracakken

" şimdi hiç bir şey sorma yarın"

Tamam anlamında başımı sallayıp hızla eve sürdüm karşıma çıkan o adamla içim tekrar titrerken gözü sadece bendeydi direksiyondaki ellerim terlemişti elimi üstüme silip yutkunarak tutundum direksiyona önümüzden gittiklerinde dahada hızlanarak eve vardım

Annem bize kocaman sarılıp şükürler ederken şuan onların derdinde değildim onlardan kurtulup odama girip kapıyı kilitledim.

Yatağa girip düşünmeye başladım

Bana ne olacaktı?

Tam gözlerimi kapatıp uyuyacakken telefonuma gelen mesajla açtım gözlerimi

Telefonumu alıp gelen mesaja baktım

Gördüğüm şeyle yatakta titrerken olayın ciddiyeti beni daha çok korkutuyordu

0530 693 ** ** " unutma sadece iki gün!"

BEĞENMEYİ UNUTMAYIN! ❤️

Sandığımdan dahada güzel bir kurgu çıkıyor ortayaaa

ACI ( +18 İÇERİR ) Historias para obsesionarse. Descúbrelo ahora