"Ahhh cidden! Talihsizlik hep beni mi bulur?"
Bugün yaşadığım onca şeyden sonra sinir krizi geçirmemek elde değildi. Sabah uyuya kalmıştım, uyanıp hazırlanana kadar işe geç kalmıştım. Bugün cafe normalden fazla kalabalıktı ve şimdi de sinir bozucu bir şekilde lanet olası kahve makinası bozuldu. İçerde bir sürü müşteri var ve ben tüm işleri tek başıma yapmak zorundayım. Çünkü çalışanların hepsi izin alacak bugünü bulmuştu. Bunların hepsi nasılda üst üste gelebiliyor. Kahve makinasını boşverdim ve siparişleri elimle hazırlamaya başladım.
Saat on ikiye yaklaşıyordu ve nihayet cafe boşalmıştı. Etrafı toparladım ve yaka kartımı çıkarıp elime aldım. 'No Hui Jun'. Hiç tanımadığım ailemden bana kalan tek şey. İsmim... Yaka kartımı masanın üzerine bıraktım ve anahtarları alıp cafeden çıktım. Evimin uzak olması beni yoruyordu. Ama gitmek zorundaydım. Yavaşça yürümeye başladım. Ama bir gariplik vardı. Normalde kalabalıktan yürüyemediğim cadde neden bu kadar boştu? Acele bir şekilde koşan yaşlı bir adamla çarpışana kadar düşüncelerimle boğuşuyordum. Adam suratıma baktı ve kaşlarını çattı. Yüzü bembeyaz olmuştu. Aniden bağırmasıyla irkildim.
"Çabuk evine git!"
Ne oluyordu? Neden bugün herkes farklı davranıyordu. Amerika'da olduğum süre boyunca hiçbir şeyin değişmediğini düşünmüştüm. Yoksa değişen bir şeyler mi vardı? Adamın suratına anlamadığımı belli eder bir ifade ile baktım.
"On ikiye dakikalar kaldı evine gitmen lazım evlat."
"Neler oluyor efendim? Bir şey anlayamıyorum."
Neyden bahsediyordu? Gece on ikide ne oluyordu. Neden bu kadar korkmuştu. Ben düşüncelerimle boğuşurken adam çoktan bina kapısının önüne gitmişti. Bir anda gelen siren sesiyle adamın gözleri fal taşı gibi açıldı. Her yerde kırmızı ışıklar yanıp sönüyordu. İçimde oluşan adrenalin hissi de neydi böyle?
"Bunlar ne için? Neler oluyor?"
"Artık çok geç üzgünüm senin için evlat. Çoktan başladı."
Anlayamıyordum. Neyin içindeydim şuan? Ne başlamıştı.
"Ne!"
Adamın üzgün gözlerle yüzüme bakıp söylediği son cümle ise tüylerimi ürpertmişti.
"Arınma Gecesi. Başladı."
∆∆Eveeet başlayalım bakalım. Aklımda güzel şeyler var birlikte güzel şeyler görücez umarım. Mutlulukla ve Minjunla kalın.
❤️❤️❤️❤️❤️❤️
BINABASA MO ANG
Basorexia~ Minjun
FanfictionAilesinin intikamını almak için Arınma Gece'sini bekleyen genç, asil, karanlık bir adam. Ve talihsizlikler sonucu Arınma Gecesi dışarda kalan panik atak hastası masum bir çocuk. Bu yaşananlar birer tesadüf mü? Yoksa onları bir araya getirmek ist...
