When Will You Notice ME

PROLOGUE

"Please, I'm begging you, Timothy, don't do this to me... please, love." I said while crying. Here I am, begging someone to say in my life. How pity I am? To do this kind of shit.

I looked into his eyes. I can't see the Timothy who I loved three years ago. A man who I love the most name Henz Timothy Weston, who didn't even try to notice my presence.

Naglakad ako papalapit sakanya at niyakap siya ng maghigpit. Ngunit tinanggal niya  ang pagkakayakap ko.

"I'm sorry, Frian. But I have to leave. I want you to be happy. I don't want to see you cry because of me. I do loved you but I'm tired, so please let me go, Frianchess." mahaba niyang sabi na tila walang pakialam sa nararamdaman ko. Hindi ako naniwala na pagod na siya, na iiwan niya na ako dahil lamang sa pagod siya. Napakababaw na dahilan naman non.

Muli kong sinubukan na yumakap sakanya ngunit hindi nangyari iyon dahil sa pagkakataong ito siya mismo ang yumakap sakin. Huling yakap na ba niya 'to sakin? Kung ganon susulitin ko na.

Mas lalo kong hinigpitan ang pagkakayakap sakanya.

I really loved him but his tired because of my attitude.

Pero 'di ba kapag mahal mo ang isang tao mahal mo ang ugali niya worst or not? Hindi kaya hindi niya na talaga ako mahal? Muling lumabas ang mga luha sa aking mga mata mg maisip 'yon.

"Siguro nga hindi mo talaga ako mahal Henz, kase kung mahal mo 'ko hindi mo ko iiwan dahil lang sa pagod ka na sa ugali ko!" I shouted to his face.

Yes, he'll leave me because of my attitude. Nagbabago daw kase ang ugali ko habang tumatagal.

Nakakapagod na rin magmakaawa para lang magstay yung taong mahal mo.
Mangangako sila na hindi ka iiwan pero sa huli babawiin nila 'yon at iiwan ka.

Hinawakan niya ang mga kamay ko ngunit inaagaw ko iyon. Nag katitigan kami nababasa ko sa mga mata niya ang paumanhin at nais niyang iparating sakin na para bang ayaw niyang makipaghiwalay ngunit kailangan.

"Yes Frian you're  true I'd  leave you because  of your immature attitu---" Hindi ko na pinatapos ang pagsasalita niya at walang pasabing sinampal siya.

Shit. Please stop it's  so hurt. My heart  hurt so bad.

"Fuck your reason Henz Timothy! Fine kung gusto mong umalis go and leave pero ito ang tatandaan mo... " lumapit ako sakanya. Inilapit ko ang mukha ko sa gilid ng tenga niya at bumulong.  " I didn't  do comeback relationshit... I mean relationship." madiin kong pagkakasabi sakanya.

Lumayo ako at tinignan ang reaksyon niya baka sakaling magbago ang desisyon niyang pakikipaghiwalay ngunit wala. Talaga yatang makikipaghiwalay na siya. Ganon nalang ang panlulumo ko ng marinig ang sinabi niya.

"Don't  worry Frian I'm  not a fan of comeback relationship, 'wag kang mag alala dahil hindi kita babalikan" he said and turned around and walk away from me. Napaawang ang bibig ko ng marinig iyon. Tutulo na sana ang panibagong kong luha sa 'king pisngi ngunit pinigilan ko 'yon.

You said  to me that  you do comeback if  I'm the girl. What now  Henz?

Habang papalayo siya bumabalik ang mga panahong sobrang layo niya sakin. 'Yung mga oras na hinihintay ko na mapansin niya ako. Pero ngayong napansin niya ako naging kami pa nga,  ang galing.  Dream come true na sana kaya lang wala eh iniwan ako.

Hindi ko naisip na iiwan niya ko. Hindi ko matanggap na tapos na kami.

I cried so hard as he walk away from me. It's so hard to accept  that  the person who always  beside me is now leaving me.
I asked myself  why?  Why did he leave because  of that fucking attitude of mine.

Fuck my immature attitude just fuck it. Also damn him for his useless reason.

And now here I am,  I'm alone again. Waiting him to noticed me for a second time.

Hinihintay siyang bawiin ang mga sinabi niya sakin. Pero mukhang malabo eh. Kase panigurado na hindi niya ulit ako papansinin.

I'm  just waiting him to when?

When Will He Notice Me...