CHaos.

Η λεπτομέρεια.

Ποτέ ξανά δεν με ενδιέφερε κάποιος σε τόσο μεγάλο βαθμό.Πρωτη φορά ήθελα τόσο πολύ να μάθω εξονυχιστικά για τη ζωή κάποιου.Όχι,όχι δεν ηταν η περιέργεια αυτή που με ωθούσε σε αυτό..  απλά αισθανόμουν ότι πρέπει να μαθω.Οτι οφειλα να ξέρω την καθημερινότητα του παρόλο που δεν ήμουν μέρος αυτής.Καθε φορά που γνώριζα που ήταν και με ποιους ένιωθα απευθείας σαν να ήμουν και εγώ εκεί.Μαζι του.Το μυαλό μου;Ο μεγαλύτερος βοηθός μου.Χαρις αυτό συνεχώς κατάφερνα να απόδρασω.Και η αλήθεια είναι ότι ήθελα να απόδρασω από διάφορα.Ειχα ανάγκη να αλλάζω τον τόπο,το χρόνο και τα πρόσωπα αμα λαχει της καθημερινότητας μου.Μου άρεσε ανέκαθεν να πλαθω ιστορίες και σενάρια στο μυαλό μου.Και σε αυτή την περίπτωση λοιπον,το έκανα.Φανταζομουν ότι ήμουν και εγω δίπλα του.Καθομουν και εγώ στο παγκάκι μαζί με τους υπόλοιπους φίλους του,πήγαινα και εγώ βόλτες μαζί τους τα βραδια,μεθουσα και εγώ μαζί τους,γελούσα και εγώ με τα αστεία τους και προσπαθούσα και εγώ με τη σειρά μου να παίρνω μέρος στη συζήτηση για να μην νιώθω αποκομμένη.Η αλήθεια είναι ότι σκεφτόμουν πολλά και ήθελα ακόμα περισσότερα.Ποσες καλοκαιρινές βραδιές φαντάστηκα και πόσα χειμωνιάτικα πρωινα επιζητησα.Νωριτερα είπα ότι το μυαλό μου ήταν ο "βοηθος" μου για την επιτέλεση αυτων των σκοπών.Ομως,τώρα δεν ξέρω αν ο πιο εύστοχος χαρακτηρισμός είναι ο "βοηθος" ή ο "φταιχτης".Αν ήταν "φιλος" ή "εχθρος".Διότι,αν δεν φανταζόμουν όλα αυτά κάθε βράδυ και αν δεν τα ζωντάνευα τόσο πολύ μέσα μου..αν δεν είχα αυξήσει τις προσδοκίες μου και δεν τις είχα αφήσει να μετατραπούν σε απαιτήσεις και στις πιο ανώτερες επιθυμίες μου,τότε,δεν θα χα φτάσει σε τέτοιο σημείο.Βλεπεις,ωραία είναι τα παραμύθια Αλλά αν γίνουν έξεις τότε σε παραμυθιαζουν.Και δυστυχώς σε αυτή την ηλικία μας αρέσουν πολύ τα παραμύθια.

"Παραμύθι χωρίς αίσιο τέλος δεν υπάρχει!"

Αυτο δεν λενε ολοι;Αυτη δεν ειναι η πιο αποδεκτη ομολογια;
Όμως εγώ ξέρω πολλά.Και ίσως γι αυτό να μην ονομαζονται παραμύθια αλλά πραγματικότητα.Μια πραγματικότητα που οι ψευδαισθήσεις σου ονομασαν  παραμύθι.Και που σε αυτο το παραμύθι  εναποθέσες πολλα.Γαντζωθηκες από αυτό.Αλλα,ξέχασες.Σου διεφυγε ότι όλα αυτά που φαντάζεσαι ότι ζεις-και εχεις- ειναι δικες σου σκεψεις,ολοδικα σου δημιουργηματα.Μονοπλευρο λοιπον το παραμύθι σου.Και επίτρεψέ μου,καπου εδω να πω,οτι αυτό που σου διέφυγε δεν αποκαλειται ουτε μικρή,ουτε ανουσια λεπτομέρεια.

Καινούρια ιστορία σε περίοδο καραντινας:)
Δεν ξέρω πόσοι είστε ακόμα εδώ Αλλά ελπίζω να ξαναδώ τους παλιούς και να γνωρίσω καινούριους🥰
Θα ήθελα ειλικρινά την άποψη σας στα σχολια:)Ευχαριστώ❤