SysteM

-1-

Ben Lara öncelikle kendimi tanıtmak istedim :) Son bir yıldır tam olarak ne yaşadığımı anlamıyorum açıkçası 12. sınıftım. Sınav için bir yıl boyunca her şeyi yaptım. Hatta bu bana bazı sorunlar da çıkardı. Okulda tanınırdım. Arkadaşlarım daima çok güzelsin derdi. Bir arkadaşım yıllığıma sarı saçlarını çok seviyorum yazmıştı hatta. Bende kendimi seviyordum. Ama bu önemli değildi. Etrafımdakiler yakın arkadaşımın sırf güzel olduğum için ve dikkat çektiğim için benimle takıldığını söyleyene kadar çok iyiydi herşey. Bunu kendim fark edememiştim ama sınava iki ay kala akşamüzeri sırf onunla konuşmak için konu ararken beni takmadığını anladığımda dank etti. Evet çok ortak yönümüz yoktu ama ben onu tamamladığımı sanıyordum. Sakin ve hanımefendi bir kızdım ve öyle olmak istiyordum. Sırf dikkat çekmek için koridorda bağıra bağıra şarkı söylemek benlik değildi. Ama onlarlayken ben köşede onların şarkılarını bitirmesini bekleyen taraftım. Ha arada katılırdım ama onun da bir sınırı vardı. Dışarıdan nasıl tanındığıma dikkat ederdim hafif bir kız gibi görünmek kesinlikle istemezdim. Hatta sınav yılı kafa dağıtmak için gittiğim bir kursu o arkadaşım bahçede gördüğü herkese  dalga geçer gibi söylediği için beni rezil etti diye düşünüp sınıfta kendimi dağıttığım da olmuştu. Ama nedense ben böyle tepkilerimde hep abartan taraf olurdum. Her neyse o yılı bu saçma arkadaşlık ilişkilerimle ders ve kitapla atlatmıştım işte. Sınav günü geldiğinde de sabah kalkıp sınava girdim. Ve o ortaokulda kararını kesin olarak planıma eklediğim tıp için sonuçları beklemeye başladım. Planlı olmayı aşırı seviyordum. Bazılarına robotluk gibi geliyordu ama onların liste olması ve bana göre tamamlayınca yanına tik atmak aşırı hoştu. Tabi tek kötü yanı günlük planlarımda uyuşmazlık anlık değişim olunca ya seriliyordum ya da zor da olsa devam ediyordum.

Bugün sabah alarmı kapattığım için kendi biyolojik saatim 11'de kalktım. O müthiş arkadaşlık ilişkilerimle  vedalaşacaktım bugün. Telefonuma baktım ayılmak için ve mesajları gördüm ama takmadım hepsi zor kurulan samimiyetsiz sınıf grubundandı çokta umurumda zaten okul bitti. Bir daha hiçbirinizi görmeyeceğim belki de. Sonra instagrama girdim. Storylerde idolüm olan sevdiklerime göz atarken o gözüme takıldı. Evet o Uzay yani okulun ve benim o 'yakın' arkadaşımın peşinden koştuğu çocuk. Gözleri cidden güzel ama ilgim yoktu. Sadece sırf yanımdakilerden dolayı elde etmek istiyordum bir ara.Ama okul bittiğine göre o da umurumda olamaz artık. Aklıma hemen sonuçların gelmiş olabileceği geldi. Mutfağa koştum. ''Anne herhangi birşey geldi mi? ''. Annem kaşlarını kaldırınca bir an öfledim. Sonra masadaki kahvaltılıkları kaldırdım. Aslında onlar benim içindi ama ben o kadar kahvaltılık tüketmediğim için kaldırıyor ve sadece yediklerimi bırakıyordum. Annemle ufak bir sohbete başladık.

''Bugün buluşacaktınız değil mi Lara? ''

'' Evet ''

''Pek heyecanlı değilsin hayırdır.''

''Anne biliyorsun zaten çok samimi bulmuyordum ama işte Malum sonuçlar gelince gideceğim için görüşeceğiz elbet ayağına veda edeyim'' dedim ve göz kırptım.

''Yine de kafan dağılır en azından takma kızçem hem bu kadar kararlısın gitmekte ha.''

Tabi ki kararlıyım İstanbul da daha fazla dayanamam yani küçükkenden beri sayıklıyorum zaten.

''Anne fırsat ayağımda Çanakkale ya da İzmir diye sayıklıyorum anla lütfen.''

''Tamam güzel kızım şu sonuçlar hayırlısıyla gelsin de.''

Gülümsedim ve yediklerimi toplayıp odama geçtim. Odamda en sevdiğim bölüm hep storylerde gördüğümüz kitaplıklara benzeyen kendi kitaplığımdı bayılıyordum o bölüme. Zaten bu yılki tek samimi arkadaşım kitaplarımdı 7 ayda 25 kitapla rekorumu kıracaktım. Ama sınavın yaklaşması yoluma ve planıma taş koydu. Sonra yatağa kendimi bırakıp kafamı toparlayıp günlük planımın listesini kafamda hazırladım. Dolabın önüne gidip önce biraz izledim. Sonra ne giyeceğime karar verdim. Sİnsi tatlı bir plan da yaptım seçimimde. Madem vedalaşıyoruz biraz modayla kudurtup kaçalım. (çok gozolson) diyordunuz smksjkes.