Gerçek

1. Bölüm:Hayat Yeşermek İstiyordu

* hayat yeşermek istiyordu...*

Her şey beni bulmuşken ben nasıl olurda bu sırrı çözemezdim ???

Her şey onun itirafları ile başlamıştı ve onun itirafları ile sonlanabilecekti. Buna adım gibi emindim. Belki de benimde bu işe karışmam gerekliydi . Belki de hayat bu ailenin bir arada olmasını istiyordu olamaz mı ? Bal gibi de olabilir di . Neden olmasındı ???

Her şey benim bu olaya ayak  uydurmamı  istiyorsa ayak uydurmak zorundaydım . Evet sabahtandır kameraları izliyoruz ve  sabahtandır şüphelimiz çok ama çok farklı davranıyordu . Belki de her şeyin sebebi şüphelimizdi kim  bilir ki ? Kim bile bilir ki ? Dışarıda yağan yağmur sanki bana "bu ipuçlarına ayak uydurmazsan ve en kısa zamanda kararını vermezsen biz burayı günlerce fırtınanın ortasında çaresiz bırakırız" der gibi yağıyordu . Pencereye baktığım  bir güvercin gördüm kararsızdı . Ve evet hayvanlarda kararsız kalabilirlerdi . Bunu biliyordum. Ve korkuyordu bu güvercin evet çok korkuyordu . İçim acıdı eğer onu evin içerisine almaya çalışırsam ürker ve kaçardı . Ben onu daha fazla korkutmak istemiyordum . Günler geçti . Ve ben o günden bu yana sürekli düşünüyorum . Acaba diyorum , acaba gerçekten ben bu sırrı çözmeliliyim ? Ama mesleğim buydu . Ben bir dedektiftim . Uluslarca ünlü saygın bir dedektiftim ama nedense içimde bir korku vardı . Sahi bana ne olmuştu size kısaca özetliyeyim :;

Her şey pazartesi günü başladı ;

Yine ofisimde oturmuş dosyaları incelerken içeri bir bayan girdi . Yüzünden çaresizliği okunabiliyordu .
Tekrar çaresiz bir ses tonu ile

" girebilir miyim ?"

Diye sordu . Başımı sallayıp onayladım . Kadın bana bir  yerlerden tanıdık geliyordu . Belki de bana öyle gelmişti . Tekrar konuşan o oldu

"Sanırım beni tanıyamadın güzel kızım"

" Kusura bakmayın ama çıkaramadım"

"Ben nurcanın annesiyim"

"Çok özür dilerim şen nur teyzecim bir an  çıkaramadım. Kusuruma bakmayın siz.Dalmışım bir an neyse size kendimi affettirmek için  size bir bol köpüklü sade türk kahvesi söyliyeyim o zaman artık başka bir seferede ben size kahve yaparım nasip olursa"

Ve evet mahcubiyetten yine hızlı konuşmaya başlamıştım . Küçükken de hep böyle idim . Bunu fark eden şen nur teyzenin yüzünde buruk bir gülümseme belirdi ama hemen söndü . Belliydiki bir şeyler ters gidiyordu. Bunu fark edip sormaya cesaret ettiğim zaman kahvelerimiz gelmişti . Ben tam soracakken şen nur teyze konuya girdi :

"Kızım bir kız var bulman lazım. Adı Fatoş Celet kısa zaman önce adını değiştirip Esma Çetiner yapmış. Kız çok tehlikeli kocam ve o bir işler karıştırıyorlar mesajlarını okudum ve şifreli konuşuyorlardı bide neredeyse her mesaj da "naciyet" gibi bir şey var. Bide bir kaç mesajı şifresizdi ve o mesajlarda 'nurcanın bir arkadaşının evi sana aldığım hediye evin oralardaymış mümkünse evden çıkma' gibisinden şeyler vardı..."

Pazartesi gününü düşününce bana bir titreme geldi. Peki ya bir iki hafta önce bana gelen dosyalar ? Ve o dosyaların hepsinin kayıp diye aranması tesadüf müydü ? Bunları düşünürken çoktan gece olmuştu ve ben uykunun ellerinde rüyadan rüyaya koşuyordum .
Devam Edecek ...
           Yorum yapmayı ve oy kullulamayı unutmayınız . Eğer takip etmek isterseniz instagram hesabım ;
      karanlıgıniyihuyluelçisi sevgi ile kalın karadeliklerim
                                     - Derya