BÖLÜM 1=KAZA

110 6 2
                                        

&&&&ESRA'NIN AĞZINDAN&&&&

Şu an yanımda Gözdeyle birlikte çocukluk hayalimizdeki şehirde yani İZMİR'deyiz.Ben size kendimi tanıtıyım benim adım Esra 19 yaşındayım ve Üniversiteye gidiyorum,bölümüm mimarlık ve yanımda benim en yakın arkadaşım Gözde var.Gözde ile çocukluktan beri arkadaşız aynı okullarda aynı sınıflarda okuduk hep,şimdi siz,nasıl bi şans sürekli aynı sınıfa nasıl denk geliyorlar falan diye düşünüyorsunuzdur,size şunu söyliyim şimdi biz farklı sınıflara düştüğümüzde bile direk sınıf değişikliği yapıp aynı sınıfa denk geliyorduk yani anlıyacağınız ayrılmaz ikiliyiz. Tamam fazla konuştum şimdi konumuza dönelim Gözdeyi tanıtıyım o da 19 yaşında ve onunda bölümü mimarlık.Ben bunları söylerken çoktan apartmanın önüne gelmiştik bile,bizde vakit kaybetmeden evin içine girdik.

Bu ev ne kadar da kirliydi böyle,iyi ki eve erken gelmişiz diye içimden geçirdim.Gözdede benimle aynı şeyi düşünmüş olacak ki"oha bu ne"diye tepki verdi.Bende gülümseyerek"az lâf çok iş hadi hadi"dedim ve evi temizlemeye başladık.

4 saat sonra işlerimizi nihayet bitirdik ama bizde bittik.Gözdeyle birlikte kendimizi resmen koltuğa attık.Ben şu an resmen açlıktan ölüyorum ya "Gözde ben açlıktan ölüyorum"diye Gözdeye de dile getirdim.Gözde ise gülerek"hiç şaşırmadım ama bu sefer bende fena halde acıktım"deyince bende hemen ayağa kalkıp onun yanına gidip elinden tutup ayağa kaldırmaya çalışırken"hadi o zaman bi şeyler almaya gidelim dolapta da hiçbirşey yok akşam olmadan gidip gelelim"dedim.O da kafasını sallayıp"tamam hadi o zaman hemen gidip gelelim"dedi,biz direk dışarıya çıktık ve market aramaya başladık biraz yürüdükten sonra karşımızda bi market gördük,tabi ben marketi görünce sevincimden yola bakmadan koşarak karşıya geçerken arkamdan Gözdenin"esra dikkat et"diye bağırdığında bana bi motorsiklet çarptı ve ben yere düşüp kafamı vurdum .Şu an heryerim acayip bir şekilde ağrıyordu.Etraftan sesler geliyordu ama net bi şekilde duyamıyordum sonra birden biri kafamı tuttu zorlada olsa ona bakmaya çalıştım.Kafamı tutan Gözdeydi ve ağlıyordu durumun o kadar mı kötüydü acaba? Yanında iki kişi daha vardı ve kafalarındaki kaskları çıkarıyorlardı sonra biri telefonda bi şeyler konuştu büyük bi ihtimalle ambulansı aradı.Galiba bana çarpan çocuklardı,onlara aldırmadan Gözdenin moralini düzeltmek için zorlanarak da olsa yüzüme tebesdüm yerleştirip-tabi ne kadar başarılı oldum orası ayrı-"Gözde....knk yemek yemeden... ölmeyi düşünmüyorum....merak etme ben....birazdan iyi olucam..... ve beraber tantuni....gömicez"dedim ben böyle diyince Gözde hafif gülümser gibi oldu ama içi kan ağlıyordu sırf beni üzmemek için gülümsemeye çalıştı benim ne kadar güzel bi arkadaşım var böyle ya.

Artık gözlerimi açık tutamıyordum gözüm kararıyordu önce siren sesi duydum ve sonrası karanlık.

&&&&GÖZDE'NİN AĞZINDAN&&&&

Ambulansın gelmesinin ardından Esra yı sedyeye yatırıp ambulansa taşıdılar bende arkalarından ambulansa girdim.O kadar kötüydüm ki gözyaşlarımdan önümü bile göremiyordum. Ya ona bi şey olursa o zaman ben ne yaparım?Eğer öyle bi şey olursa ben o çocukları lime lime keserim.Hemşire"hanımefendi sakin olurmusunuz siz böyle yapınca işimize konsantre olamıyoruz "deyince içimden bi de ona saydırdım .

Ama yinede ses yapmayıp kafamı salladım.Kendimi sakinleştirmek için o kadar uğraşıyorum ki tam sakinleştim derken aklıma ya ona bi şey olursa diye geçirip tekrardan sinir oluyordum. En sonunda hastaneye gelebilmiştik,doktorlar arkadaşımı hemen alıp tıp ile ilgili ifadeler kullanıyorlardı tek anladığım acil ameliyata alacaklarmış ben bunu duyunca başımdan aşağıya kaynar sular döküldü, doktorlar Esra ile birlikte ameliyathaneye girip bana"siz giremezsiniz"diyip engellemişlerdi bende ameliyathanenin önünde dönüp duruyordum.Kötü bi şey olmayacak,kötü bi şey olmayacak diye fısıltı şeklinde konuşuyordum ki biri koluma değene kadar,refleks olarak direk elini tutup ters çevirdim ve arkama döndüm bu Esra'ya çarpan çocuklardan biriydi acı içinde kıvranıyordu bırak diye söyleniyordu bende geriye doğru ittirip soğuk bi şekilde"ne işiniz var burada" diyince diğer çocuk konuşmaya başladı"Arkadaşının durumunu öğrenmek için geldik, kusura bakmayın cidden nasıl çarptık haberimiz bile yok bi anda önümüze çıkınca fren yaptık ama olmadı tekrardan özür dileriz"dedi aslında sakin kafayla düşününce onların da fazla suçu yoktu Esra bi anda yola atlamıştı her iki tarafta suçluydu.

Hiçbirşey demeden kafamı sallayıp az önce elini ters çevirdiğim çocuğa dönüp"kusura bakma refleks olarak öyle bi şey yaptım"dedim ,o ise bana"reflekslerin baya iyiymiş" dediğinde soğuk bi şekilde "Evet öyle" dedim,onlarla soğuk konuşmamın nedeni arkadaşıma çarpmış olmaları ama onlar bizi orada bırakıp kaçabilirlerdi yinede öyle bi şey yapmayıp yardım etmişlerdi.Arkadaşım şu an içerde ve benim düşündüğüm şeye bak.Ben yine ameliyathanenin önünde dönüp durmaya başladım.2 saat geçmişti ama hala çıkmamıştı inşallah bi şey olmaz,diye kendi kendine konuşuyordum.

Omuzlarımın üstünde yine bir el hissetmem ile omzumun üstünden arkaya baktığımda az önce elini büktüğüm çocuktu beni yavaşça koltukların olduğu yere doğru yönlerdiğinde hiç bir şey demedim çünkü hiç halim yoktu.Ve size bi şey söyliyim mi ben böyle şeylere alışık değilim ve acayip utanırım,şu an yüzüm kesin dometes gibi kızarmıştır.Esra burada olsaydı kesin benimle dalga geçerdi keşke burada olsaydı da dalga geçseydi.Böyle düşününce kendimi tutamadım ve ağlamaya başladım ben ağlarken etrafta kimseden çıt çıkmıyordu hatta ne oldu biliyor musunuz yanımda oturan çocuk "kendini bu kadar harap etme,senin kafanı biraz dağıtalım mesela tanışabiliriz benim adım Aras,aslında senin benimle tanışmak için can atman lazımdı sonuçta hem yakışıklıyım hemde komik"diyince hafiften gülümsedim ama bunu ona belli etmedim"ya tabi tabi bildiğin ego yığınısın"dediğimde hafiften gülüp "neyse ben zaten senin adını arkadaşından duymuştum,senin adın Gözde'ydi değil mi"dediğinde kafamı sallamakla yetindim.O sırada ameliyathaneden doktor çıkınca ben direk ayağa kalkıp doktorun yanına gittim ve"doktor bey durumu nasıl"diye sordum.Doktor bana bakıp " şu an durumu stabil ve ayrıca şu son 24 saat çok önemli,hastayı yoğum bakıma aldık iyi günler"Dediği anda benim şarteller attı ve sinirden Aras'a ve yanındaki arkadaşına bağırmaya başladım"Eğer bu kıza bi şey olursa sizi çok fena yaparım"dedim ve elimi yüzümü yıkamaya gittim.Ben ne yapıcam şimdi ya ona bi şey olursa?

evvalUysal6 sana itafen

Sizinde yazdığınız kitaplar varsa yoruma yazın okuyup vote atıyım

GÖKYÜZÜM SEN Stories to obsess over. Discover now