Kozmos

KOK > %

        Tam 7 çocuk ... Evet tam 7 çocuk saymıştı etrafında. Boylarının ortalaması 114 santimetre gibi gözüküyordu. Yaşlarına göre gelişimleri göz önüne alınırsa sosyal bir devlette yetimhanelere sağlanan yiyecek miktarına nazaran az gelişmişlerdi ama bu onları bir iskeletten çok bir sırtlana çevirmiş gibi gözüküyordu. Sırtlanları bir hayvanat bahçesi gezisi sırasında görmüş daha doğrusu tanımlamıştı. Kendine has olan mükemmel bir bakış açısı vardı. Beynini istiflemeyi çok iyi başarmasından kaynaklanıyor olsa gerek. Ama durun. O istifleme yeteneği çok gelişmiş beyninin bir tarafı onu sürekli uyarıyordu. Tabi ya ! Şu an odaklanması gereken bambaşka bir durum vardı. Etrafında kızgın -belki biraz kıskanç - ama kesinlikle tehlikeli bir kalabalık vardı. 

        Opsiyonlar için verdiği talimat 0,002 saniyelik bir gecikme ile sıralanmıştı. Kaçmaya çalışırsa kara oğlanın onu tutacağı açıktı. Onun adı beyninde KO olarak tutuluyordu. KO'nun olmadığı taraf ise kalabalıktı. Beynim kendi kas kütlemi " % " sembolüyle saklıyordu.  KO' nun kas kütlesi ise "KOK" olarak hafızada yerini almıştı. Bağırmak, ısırmak hatta ilk yumruğu atan kazanır ilkesi bile seçenekler arasındaydı. Ama bunların hepsi tahmindi ve KO'nun kas kütlesini hesaplayacak durum da falan da değildi. Opsiyonları çok hızlı tarıyordu ama çok fazla durum ve dış etken mevcuttu.

         Neyse ki tüm hepsini taramak zorunda kalmadı. Gözünde patlayan bir yumrukla bütün seçenekler elenmiş oldu. Hep aynı hatayı yapıyordu. Mutfakta fazla oyalanıyordu. Şimdi yere yığılmış halde iyice kapanmalı ve hayati organlarını korumalıydı. Nasıldı, nasıldı ..? Hah, Artık buradan gol olmazdı. Kaan abisi hep öyle derdi. Öz abisi değildi hani ama çok severdi onu. Abisinin tesadüfen oradan geçmesi de bir opsiyondu elbette ama tabi ki de tesadüflere ayıracak vakti yoktu dahası tesadüflere inanmazdı.

        İşin aslı Esma, kahverengi saçları boynuna kadar kısacık inmiş, pembe yanaklı, şirin mi şirin bir kız çocuğuydu . Göz renginin yeşille mavi arasında değiştiğine inanan bir ekip var ya, işte onlarında en birinci üyesi... Doğumundan bu güne geçen süre 12 yıl 165 gün 13 saat 18 dakika ve 34,35,36... her neyse o. Dayak mevzusunda mı kaldı aklınız? Çok da önemli değildi hani. Sonuçta zordu bir yetimhanede büyümek,dahası yetim olmak. Siz buradan ailenizin kıymetini bilmeyi ders çıkarın tabi ki ama buradan çıkarılabilecek tek bir sonuç vardı Esma için ;

KOK > % ...

/*

Arkadaşlar kafamda kurgusunu tam olarak tamamladığım serimi yazıya dökmeye karar verdim . Ülkemizde ilme ve fenne verilen değere bir katkıda bulunması dileğiyle hepinize keyifli okumalar...

*/