To my dear mother.

Hoofdstuk 4

《Lisan》

Back to reality dacht ik. Ik had geen zin in school. Weer die belachelijke meiden die me belachelijk gingen maken. Maar ik had wel heel veel zin om Jesse weer te zien!! Jesse, ik kon hem mijn vriendje noemen. Al voor de vakantie had hij me verkering gevraagd. En uiteraard zei ik ja! Op school gaf hij me een kus en gedurende het jaar ging het eigenlijk alleen maar beter, de meiden begonnen het te accepteren en de kusjes op mijn wang werden zoenen. Totdat ik op een middag thuis kwam en mijn ouders doodstil tegenover elkaar aan de tafel zaten. "Wat is er?" vroeg ik. "Nou.." stamelde mijn moeder, "we hebben een brief gekregen". Ik keek haar afwachtend aan, maar ze staarde alleen maar naar de brief. Papa zei ook niks dus pakte ik de brief en las hem in mijn hoofd.

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

Beste meneer en mevrouw,

Uw aanvraag van 8 jaar geleden is nu aan de orde gekomen en we hebben goed nieuws. Een vrouw uit Zuid-Afrika is 6 maanden geleden bevallen van haar zoontje Lolonyo. Ze woont al ruim 5 jaar in Nederland en kan niet voor het kindje zorgen. Ze wil dat haar zoontje goed opgeleid wordt en dat hij veilig en gezond is. Van alle dossiers heeft ze die van jullie uitgekozen om voor Lolonyo te zorgen. Hierbij haar reden:

Hallo, ik ben Sylvana en ik ben 28 jaar oud. Mijn leven is momenteel niet stabiel dus ik kan Lolonyo niet opvoeden. Ik hoop echter wel dat hij een fijne familie krijgt. Jullie hadden een leuk gezicht en jullie kunnen zelf geen kinderen krijgen terwijl jullie er zo graag eentje wilden. Ik vertrouw jullie en ik hoop dat ik jullie snel mag ontmoeten om Lolonyo aan jullie te geven.

De datum waarop ik jullie graag zoud willen ontmoeten is 17 november. Graag zou ik willen weten of dat mogelijk is en hoelaat u dan in Rotterdam kunt zijn. U kunt dit nummer bellen voor verdere informatie: 0612345678.

Met vriendelijke groeten,

Het adoptiebureau Rotterdam

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

Ik keek mama aan en van mama naar papa. Ik keek blij, een broertje erbij! Dat is toch leuk? Maar ik zei niks. Mama en papa keken elkaar aan en eindelijk, het leek wel uren te duren, zei papa: "Ga maar huiswerk maken ik en je moeder willen hier even rustig over nadenken". Dus ik ging naar mijn kamer zonder verder iets te zeggen. Maar ik had duizenden dingen door mijn hoofd vliegen. Hoe ziet hij eruit, willen mama en papa hem wel, ze kunnen hem toch niet bij die vrouw laten? Nee, dat doen ze niet. Wanneer komt hij dan bij ons wonen? Zo snel mogelijk? Moeten ze eerst nog kijken of wij een goed huis hebben om 2 kinderen op te voeden? Hoe gaat dat? Ik wil hem nu zien! Wat betekent zijn naam eigenlijk? En bij die laatste vraag dacht ik, waarom zoek ik het niet gewoon op op internet? En dat deed ik. Ik startte mijn computer op en typte in bij google: "betekenis naam Lolonyo". Toen ik uiteindelijk een fatsoenlijke site had gevonden stond er: Lolonyo - overwinnaar van de liefde.