ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ

Chapter 1

Γραμμές

" Μμμ όχι άλλο μωρό μου " ψιθυρίζω στην μελαχρινή με τα μεγάλα μάτια καθώς τα χείλη της αφήνουν υγρά φιλιά στον λαιμό μου .

Χαϊδεύω το στήθος της και παρατηρώ το μαύρο μελάνι που είναι χαραγμένο στο δέρμα της. Μαύρες γραμμές σχηματίζουν ένα περίεργο σχήμα.

Μοιάζει σαν τρίγωνο και παράλληλα με πρόσωπο αλεπούς.

"Ωω μα γιατί ; Μη μου πεις ότι δεν μπορείς γιατί δεν θα το πιστέψω. " το χέρι της παίζει πιο γρήγορα με τον κάβαλο μου και ένας αναστεναγμός φεύγει από τα χείλη μου.

" Χμμ έτσι μπράβο " ικανοποιημένη με την αντίδραση μου τον παίρνει στο στόμα της και βογγάω..

Πώς την λένε είπαμε;

••••••

(Την ίδια ώρα κάπου αλλού...)

"Δεν θέλω άλλο Σταύρο άσε με σε παρακαλώ " τον σπρώχνω μακρυά μου και βάζω ξανά τη μπλούζα μου .

Το ύφος του είναι αγριεμένο και η ανάσα μου γίνεται ακόμα πιο γρήγορη.

Με πλησιάζει με αργά βήματα και πιάνοντας με από τα μαλλιά με πετάει στο πάτωμα.

Μόνο μη ξυπνήσει το παιδί σε παρακαλώ Θεέ μου .

Γεύομαι για ακόμη μια φορά τη μεταλλική γεύση του αίματος και κλείνω το στόμα μου με τη παλάμη μου προσπαθώντας να κάνω ησυχία.

"Σε εμένα δεν θα λες όχι γαμώ τη πουτάνα μου το κατάλαβες ; " με ρωτάει καθώς νιώθω και το δεύτερο χαστούκι .

"Σε παρακαλώ άσε με " ψιθυρίζω μέσα από τους λυγμούς μου και γελάει ειρωνικά.

"Για κανένα πούστη λόγο και τώρα σκάσε για να μην ξυπνήσει ο μικρός σου. " είπε καθώς έσκισε τα ρούχα μου και μπήκε μέσα μου.

Κοίταξα την ζωγραφιά που υπήρχε στη πόρτα του ψυγείου. Η πρώτη ζωγραφιά του μικρού μου. Δεν ήταν κάποιο σχήμα ή ζώο . Ήταν απλές γραμμές.

Απλές γραμμές πολύχρωμες.

Έτσι πολύχρωμη θέλω να είναι η ζωή του πάντα .

Σαν τις γραμμές της ζωγραφιάς του .

----------