Yeni sayfa

1. Bölüm

Ben Öykü,büyük ihtimalle yarın aileme bu şehirden uzaklaşıp lise hayatıma istanbulda devam etmek istediğimi söyleyeceğim alıcağım tepkileri az çok biliyorum neden? Kızım gitme... falan filan aslında bende korkuyorum neden mi? Çünkü buraya alıştım kendim kadar çok sevdiğim arkadaşlarım var birde 10 yıldır arkadaşım olup şuan yüzüne bakmadığım eski dostlarım. Okuduğum kitaplardan çok çabuk etkileniyorum bu yüzden gitme kararı aldım kenti kitabımı yazmak için...

                     Öykü Savlar ...
Yarın saat 11.00 da otobüsüm var birazdan aileme açıklama yapacağım gerçekten zor. Cesaret almak için en sevdiğim kitabımı açıp yeni okulumda olabilecekleri düşündüm hazırdım. "Anne-baba size bir şey söylemem gerekiyor" şaşkınlık dolu dört göz  bana bakıyordu  bir kaç saniye sonra "Ben gidiyorum" dedim. Bir kaç saniye idrak etmeye çalıştılar ve ilk soru annemden geldi "Nereye?" Yarın doğum günümdü 18. Yaşıma girecektim yani ne derlerse desinler gidicektim ve bunu çok iyi anlamışlardı "İstanbul'a" dedim. Bir kaç dakika sonunda babamdan beklediğim soru geldi "Neden?" Bir kaç saniye düşündüm kafamda söylüyeceğim şeyi toparlamaya çalışıyordum,onları kırmak ve ya incitmek istemiyordum en sonunda "Biraz değişikliğe ihtiyacım var" dedim.Anem ne zaman diye bir soru yöneltti işte şimdi çok kırılıcaklarını tahmin edebilir durumdaydım. Kelimeler boğazıma düğümlendi ve sonunda "yarın" demeyi başardım. Başlarından aşağıya kaynar sular aktığını görmemek elde değildi. Bir süre birbirimize baktıktan sonra babam "Nasıl mutlu olucaksan" dedi. O an ağzıma gelen tuz tadıyla ağladığımı fark ettim ve gidip iksine de sarılırken sizi çok seviyorum dedim ber bir kaç dakika öyle kaldık." Kızlar doğum günümü kutlayacakmış ayrıca daha onlara da söyleyemedim gitmem lazım" diye söyledim ve kollarımı onlardan çektim kapıyı kapatırken "Geç kalmam" dedim. Bana onlarda çok kızacaktı özellikle Nilsu ve Berrak onlar en yakın arkadaşlarımdı. Kızların söylediği caffeye gelmiştim fakat bizden kimse yoktu ortak gurubumuza bir mesaj attım "Kılar geldim nerdesiniz?" Bir kaç dakika sonra Nilsudan cevap geldi Berrak rahatsızlandı Berraklara gel yazan bir mesaj geldi caffe Berraklara yakındı hemen oraya gittim. Zile bastığımda kapıyı Nilsu açtı koşarak Berrağın odasına gidiyordum fakat salonda gördüğüm ballonlar ilgimi çekti ve salona girdim bir anda herkes Sürpriz diye bağırınca biraz rahatlamıştım.

1.30 saat sonra
Partide biraz eğlendik bazılarımız az da olsa sahroş olmuştu hediye olarak gelen mikrofonu elime alıp bir anda " Ben gidiyorum" dedim. Koca evde bir sesizlik oluştu sonra bir ses duydum kapıdan geliyordu çok tanıdık bir sesti tabii ya kuzenim gelmişti " Ne demek gidiyorum?" Dedi gözlerimin içine bakarak. Tam o an kelimeler boğazıma düğümlendi resmen konuşmayı unuttum ve en son herkesin ortasına geçip anlatmaya başladım;
Ben artık bu şehirde çok sıkıldım beni buraya bağlayan 2 şey vardı biri ailem ve 2. Şey siz yani 2. Ailem ama önümüzde 2 yıl var 2 yılın sonunda üniversitelere dağılacağız ben sizlerden erken ayrılmak zorundayım" o sırada kapı sesi duyuldu biri anlattıklarıma kızmış olmalıydı etrafıma bakındığımda kimin gittiğini çözemedim ben etrafa saf saf bakarken Nilsu bir sonu sordu " Nereye,Hangi okula" dedi. "İstanbula gidiyorum BTP koleji hiç sormayın açılımını bilmiyorum." Ardından Berrak bir soru sordu " o kadar parayı nerden buldun" onu şaşırtan bir cevap verdim "Bura kazandım" bana şunları söyledi " iyi de öykü senin derslerin ne bileyim mükemmel değil" hafif kahkamda sonra herkes bana şaşkın şaşkın bakıyordu "basketbol bursu" dedim ve saate baktım geç olmuştu gitmem lazım dedim ve kapıya doğru ilerledim Nilsu ve Berrak bana sıkı sıkı sarıldı ayakkabılarımı giyerken boynuma biri atladı bu Berraktı bir şey söylemeye çalışıyordu ama kellimeleri unutmuş gibiydi en sonunda ben söyledim "Bende seni özleyeceğim" bunu söylememle beraber hıçkırıklara boğuldu beni bıraktığında ona "Nilsu nerde" dedim biraz ağladığını yarın geçirmeye geleceğini söyledi ve kapıyı kappatı

Yaman Soylu ...

Neden,neden hislerimi göremiyordu neden ona her açılacağım zaman bir şey olmak zorundaydı onu çok seviyordum ama o bunu hiç bir zaman göremedi. Bugün görmesine izin vericektim ama bize söylediği şey gidiyorum du çok acıtıyordu kalbimi canım çok yanıyordu. Dünyanın adaletsizliğini bir kere daha anladım ona bir not yazdım ve eve gideceği durağa koydum ardından bir bakkala girdim susamıştım.

Öykü Savlar...

Durağa ilerlerken aklım Nilsu ve Berraktaydı.Durağa geldiğimde bir kağıt buldum üstünde Öykü Savlar'a yazıyordu hemen açıp okudum

Sevgili Öykü
Bugün partide gidiceğini söylediğinde gerçekten hayal kırıklığına uğradım sana söylemem gereken şeyler vardı. Aslında bunu yazıyorum ama büyük ihtimalle sen gelmeden geri alacağım sadece sana seni çok sevdiğimi söylemek istedim iyi yolculuklar kendine dikkat et ...
Yaman Soylu

Tabii ya partiden çıkıp giden Yaman olmalıydı ona hep arkadaş gözüyle baktım meğersem ne besliyormuş içinde notu geri alıcağını söylediği için hemen üstüne bir şeyler yazdım

Hislerimiz karşılıklı değil fakat üzülmeni asla istemem benden daha iyisini eminim bulursun benim gitmeme üzülme hatta sevin bu şekilde daha kolay unutabilirsin ama ziyarete geldiğimde mutlaka görüşürüz

Çok resmi gibi geldi ama bunu düşünecek vaktim yok otobüs geldi ve eve gidip hemen yatağıma girdim annem ve babam çoktan uyumuştu.

Yaman Soylu...
Bakkal amcayla biraz lafladıktan sonra ordan çıktım bir de baktım ki not hala orda cesaretim kırılmış şekilde notu almaya gittim ama üstündekini okuyunca şok oldum cevap verdiği için ufak bir tebessüm oluştu dudaklarımda ardından bir kaç damla yaş döküldü gözlerimden onu seviyordum ama unutacaktım.