Rattlesnake's Brotherhood

Bölüm 1: Son'un Başlangıcı

Yıl 1997,Chicago-Illinois

Dan Osville çok tedirgindi, bir yandan da çok mutlu. Baba oluyordu ilk defa, hem de çift yumurta ikizi olacaklardı! Eşi Clara doğumhaneye alındığından beri uzun zaman geçmişti ve ne gelen vardı, ne giden. Düşünmeye başladı, heyecanla beraber gelen gerginliğinin sebebi onlara bakamayacağı düşüncesiydi. Fakültesini bitirdikten sonra meslek sahibi olmak için çok çabalayan Osville, sıradan bir Ayakkabı dükkanında eşiyle kıt kanaat geçinmeye çalışırken, bir de iki çocuğa bakmak kolay olmayacaktı. Bunu şimdilik düşünmek gelmiyordu içinden, ağır ve düşünceli adımlarla hastaneden çıktı ve tobaccoshop'tan bir paket sigara alıp içmeye koyuldu. Acaba ne koyacaklardı isimlerini? Jack, Shane, Ed, Paul, Phil, Jonathan, John... kafasında o kadar çok isim vardı ki, her bir isim üstünde 10 dakika düşünüp, çocuklarına öyle seslendiğini hayal ediyordu. Bir süre böyle devam edince heyecanı daha da arttı ve dayanamayıp gezintiye çıkmaya karar verdi. Hastane ve çevresinde atacağı küçük bir tur belki iyi gelirdi. Elleri cebinde, yüzü yerde öylece yürümeye koyuldu...

Bir müddet sokağı turladıktan sonra, geri dönmek için yola koyuluyordu ki, siyah, SUV tipi bir araba kaldırıma yanaştı. Umursamayıp yola devam eden Dan, arkasından sert bir elin ağzını kapayıp kollarından kavradığını fark etti. Sivil görünümlü, siyah giyinen, traşlı yüz ve kel bir kafası bulunan kaslı adam, Dan'ı arabanın içine götürüyordu. Arka koltuğa binmemek için direnip, ayaklarıyla kendini dışarı itmeye çalışsa da sırtına yediği dirsek darbesi onu buna zorlamıştı. Arabaya bindirilip kapılar kilitlendiğinde ışıklar yandı ve karşı koltukta askeri üniformalı, 50li yaşlarda ve göğsünde onlarca madalya olan bir komutan ve onun yanında takım elbiseli, kahverengi saçlı, ondan daha genç ve gözlüklü birisi oturuyordu. Kendisini arabaya sokan adam hala tek kolunu tutuyor ve yanında oturuyordu. Dan olanları şaşkınlık ve korkuyla izlerken derin bir nefes alan komutan söze başladı:

"Ben St. Thomas Jackhole, USA adına yıllarca savaşmış bir komutanım ve Kara Komutanlığının yönetim kolundayım. Yanımdaki kişi ise AB bağlantılı tek ajanımız Bay Albert. Uzatmak istemiyorum Dan, hızlıca konuya gireceği-

Dan sözünü baltayla kesercesine bir bağırtı koparır ve kapıları tekmeler. "ÇIKARIN BENİ, ÇOCUKLARIM VAR, KARIM VAR, ONLARA ZARAR VERMEYİN LÜTFEN BAKI-"

Yanındaki herif onun ensesini kavrayıp sıkmaya başlayınca muhakemesi kaybolur ve acıdan kasılmış bir şekilde arkasına yaslanmak zorunda kalır. Komutan doğrulur ve biraz yüksek bir sesle :

"Uzatmaktan ve uğraşmaktan nefret ederim Dan, kim olduğunu ve yardıma muhtaç olduğunu biliyoruz. Seni ve aileni duman etmeden önce sus ve söyleyeceklerimi dinle..."

Dan başıyla onaylamış gibi yapar, derin bir nefes alıp sakinleşmeye çalışır.

Komutan devam eder: "... Orta Doğu hakkında USA Genel Yönetim Kurulu bir proje oluşturdu, bu proje kapsamında 2000 aile seçildi ve takibe alındı, sende o ailelerden birinin üyesisin ve buraya seninle anlaşma yapmaya geldik."

Dan: "Bu işin sonu nereye gidiyor, kurul, yönetim.. bunların benimle ve ailemle ne işi olur?"

Komutan: "Hah, seni özenle seçtik falan mı sanıyorsun? Genelde gelir düzeyi düşük aileler seçilip, kendileri için yapacakları tek iyilik karşısında kurul tarafından ciddi bir miktar sağlanacak,bu iyiliğin ne olduğunu da sana Bay Albert açıklayacak. Unutma, reddedersen ne maddi fırsatın olur, ne de seni bu ülkeden sürdüklerinde bakacak bir ailen! "

Bay Albert: "Kurul kararınca, gelir düzeyi düşük ailelerden erkek çocuk sahibi olanlar/olacağı kesinleşenler tespit edilip, çocuk NATO üyesi olan Orta Doğu ülkelerinden birine güvenle teslim edilecek, koruyucu aileleri tarafından özenle yetiştirilip 16 yaşından sonra Özel Harekat Ordusuna teslim edilecek."