Hanggang Sa Ayaw Mo Na

Una

Lila Escalona

Hindi ko mapigilang maluha dahil sa kaba at tuwang nararamdaman ko. Paulit-ulit kong sinasabi sa sarili ko na hindi maaring masira ang ayos ko dahil lubhang mahalaga ang araw na ito.

Ang araw ng kasal ko.

“Sigurado ka na ba dito, anak?” marahang tanong ni Tatay sa tabi ko.

Hindi ko na napigilan ang pagpatak ng luha ko dahil sa tanong ni Tatay. Simula pagkabata ko lagi nang nandyan si Tatay para suportahan ako sa mga bagay na gusto ko. Hindi siya nagkulang sa pagpaparamdam sakin na mahal na mahal niya ang nag-iisa niyang bunso.

Hanggang sa araw na ‘to, hindi niya ko binigo.

“Ano ka ba bunso, pigilan mo ‘yang iyak mo at masisira ang ayos mo.”sambit ni Tatay sabay bigay sakin ng panyo.

“Thank you, Tay. Hindi niyo po alam kung gaano ko kasaya dahil nandito kayo ngayon sa tabi ko.”

Ang hirap tumigil sa pag-iyak. Kainis.

Kinuha ni tatay sakin ang binigay niyang panyo at siya na mismo ang pumahid sa mga luha ko.

“Hindi mo na kailangang ipagpasalamat ang bagay na’yan anak. Bilang tatay mo, kailangan kong siguraduhin na mapupunta ka sa lalaking lubos kang mamahalin. At iyong binatang nag-aantay sayo ngayon sa simbahan? Alam kong siya na ‘yon anak.”

Mas lalo akong napaiyak sa narinig ko mula kay Tatay.

Love, sayang at hindi mo ‘to naririnig ngayon. I know you’ll love hearing this.

“Pasensya ka na anak kung hindi ko napilit pumunta ang nanay mo.”

Napangiti ako ng mapait dahil sa sinabi ni tatay. Isa ito sa mga dahilan kung bakit hindi ko matuloy ang kasiyahang nararamdaman ko.

Nakakalungkot na hanggang ngayon ay tinitikis ako ni nanay dahil sinuway ko ang kagustuhan niya.

Ayaw ni nanay sa mapapangasawa ko dahil sa agwat n gaming edad. Oo, alam kong hindi lang dahil doon yon dahil kilala ko si nanay. Hindi siya basta aayaw sa isang tao dahil lang sa ganoong rason.

Pero sana man lang ay isinantabi muna niya ang galit sakin para lamang sa araw ng kasal ko.

“Tay.”  Hinawakan ko ang kamay niya na nakahawak sa pisngi ko. “Huwag na po kayong humingi ng tawad. Naiintindihan ko naman po si nanay.”

“Basta tatandaan mo anak, mahal na mahal ka naming ng nanay mo.” huling sabi ni Tatay bago kami bumaba ng sasakyan.

Edward Almeda

9:10 am

Shit. 10 minutes na wala pa rin siya.

Kinuha kong muli ang cellphone ko at nagtipa ng mensahe para sa mapapangasawa ko.

Love. Nasan ka na?

God, Lila. You’re making me really nervous. Nasaan ka na ba?

Love? Pinapakaba mo ko. Hindi ka naman aatras diba?

I know I’m being too paranoid right now but what can I do? Today’s my wedding with the most beautiful woman I’ve ever laid eyes on. She’s my everything.

Siguro ay nahalata ni Mama ang pagkabalisa ko kaya’t nilapitan niya ko.

“Edward, relax. She’s coming, okay?”

“I’m sorry, Ma. I just can’t relax unless I know that she’s already here.” I said as I keep glancing on my watch every now and then.

“Oh, son. You’re really too inlove with her, huh?” Mama said with a small smile on her face.

“Totally whipped, Ma.”

Hindi pa nga ata sapat ang mga salita na ‘yon para ipaliwanag ang pagmamahal ko para sa mapapangasawa ko.

“Sir! She’s already here.” said by the wedding organizer we hired.

Finally.

Lila Escalona

When the door swung open, all I could see is the man I’m about to get married with.

God, love. I really can’t believe what I did to deserve you.

Sa bawat paghakbang ko palapit sa altar ay ramdam ko ang pintig ng puso ko. Kaba, saya, lungkot, lahat naghalo-halo na.

Pero lahat ng iyon ay nawala ng makitang kong pumapatak ang luha sa iyong mga mata.

At sa oras na ‘yon, alam ko na hindi ako nagkamali sa desisyon kong ito.
Hindi man tanggap ng iba, alam ko sa sarili ko na ang pagpapakasal sa lalaking nasa dulo ng pasilyo na ‘to ang isang bagay na hinid ko pagsisisihan.

“Alam kong mahal na mahal mo ang anak ko. At alam ko ring iingatan mo siya. Ang tanging hiling ko lang ay sana tandaan niyo ang araw na ito, kung saan ikinasal kayo sa harap ng Diyos.” Mahinang sambit ni Tatay bago iabot ang aking kamay sa mapapangasawa ko.

“Tatandaan ko po yan, Sir.”

“Ano ka naman, anak. Wag ng Sir. Tay na din ang itawag mo sakin.” Sambit ni tatay sabay tapik sa balikat ng mapapangasawa ko.

Bahagyang natigilan pa ang mapapangasawa ko sa sinabi ni Tatay.

Humarap siya sakin na para bang hindi makapaniwala kaya ngumiti ako at tumango para ipaalam sakanya na tama ang rinig niya.

He then turns to my father and hug him tight as he says, “Opo, tay. Salamat po. Maraming maraming salamat po.”

Edward Almeda

“I, Edward Almeda, take you, Lila Escalona, to be my wife. To have and to hold from this day forward. For better, for worse, for richer, for poorer. In sickness and in health, to love and to cherish, till death do us part, according to God’s holy law.” I then slid the ring on her finger not minding the fidgeting of my hands.

“And this is my solemn vow.”
I then kissed the ring on her hand and continued with my vow.

“Lila, my love,” I started as I hold her hand tightly. “deciding to marry you isn’t hard for I know from the very start that I met the right person. And I thank God every day for giving me such a beautiful blessing. And that is you, Lila. The day you entered my life was also the day I found my safe haven. You’re my sanity, love. And I can’t imagine my life without you. I love you so much.” I paused and take a deep breath for my heart is beating so fast right now. “I promise to give you the best of myself, to trust and respect you and to give the love you truly deserve. I love you very much, love.”

My tears started flowing as I finished my wedding vow.

God, I really love you Lila.

“I, Edward Almeda, take you, Lila Escalona, to be my wife. To have and to hold from this day forward. For better, for worse, for richer, for poorer. In sickness and in health, to love and to cherish, till death do us part, according to God’s holy law.” She smiled sweetly at me before putting the ring on my finger. “And this is my solemn vow.”

“Edward.” She started as tears flow in her eyes.

“I want you to know that from this day onwards, I will always choose you. I want you to keep in mind that I will never leave you no matter what happens. I promise to love you with no condition and to be with your side always. Thank you for giving me this kind of love. I love you. I love you so so much.”

To hear those words brought me to extreme happiness I never imagined I could have.

But I guess I was wrong.

“I pronounce you husband and wife. You may now kiss the bride.”

For this is the best words that completed my happiness today.