"Harika hazır mısın?" Annemin sesiyle kulisten çıktım.Tıpkı annemin istediği gibi giyinmiştim. Saçımı düz topuz yapmışlardı.Siyah boyundan tasmalı etek kısmı hariç heryeri taşla kaplı kuyruk sokumuna kadar sırtı dekolteli mini elbiseyi üzerimde görünce hayran hayran bakıyordu.
Bana sorarlarsa çok abartıydı hemde aşırı derece bence artistik patinaj dediğin bu değildi sadece kostüm değildi danstı özgürlüktü.Ama ne dansı kendim istediğim gibiydi ne de kostüm her şey annemin istediği gibiydi.
Annem yaklaşıp üzerimi son kez kontrol ederken hocam da bir yandan bana son bilgileri veriyordu.Sonra daha birkaç dakika olmadan ismimin anonsu yapıldı.Anonsla birlikte yine heyecan basmıştı.
Korkuyordum hata yaparım diye hata yaparsam biterdim.Çünkü bu sadece benim yarışmam değildi.Ailemin şirketinin yarışmasıydı ve rakip şirketin kızı da bu yarışmadaydı.Beni korkutan bu dansı sevmediğim halde kendim olmadan zorla yapmamdı.
Harika'nın dansı
Buza doğru yürümeye başladım kapıyı açtıklarında annem yanına çağırdı.yavaşça kayarak yanına gittim.Kulağıma eğilip "Harika bizi yine hayal kırıklığına uğratma sana gösterdiğimiz hareketleri yapıcaksın sakın şaşırma bunca zaman bunun için çalıştın bize kendini kanıtla seni çok seviyorum kızım sadece eğlenmene bak" dedi
Son dediklerini duyunca şok olmuştum.Sonra yanımdaki kamerayı fark edince neden böyle davrandığını anladım yine gösteriş şaşırılacak birşey değildi.
İlk buzda biraz ısındım sonra pozisyonumu alınca Çavkovski' nin kuğu gölü müziği başladı. Ve kuğu gibi süzülmeye başladım. Patenin hızını olabildiğince yavaşlattım.Çünkü bu hareketler bana ait değildi ve hareketleri yapmam zordu.
Bana göre bu hareketler saçmaydı anlamları yoktu önceki gibi alkış almıyordum.Seyircilerden de belliydi bu dansın bana göre olmadığı birkaç kez havada dönüş yaptığımda sonunda alkış almıştım.Dansın sonunda dönüş yaparak bitirdim.
Bu kadardı bitmişti.Ama içimde az önce dans eden ben değildim sanki bir taklitçiydi.
Sahneden çıktığımda annem ile babamın yanına doğru yöneldim.Her zamanki gibi şirket ortaklarıyla konuşuyorlardı.Eminim beni de izlememişlerdir.Yanlarına geldiğimde ortağımızın oğlu Arda yanıma geldi."Adının hakkını verdin Harika"diyip gülümsedi.Bende hafifçe tebessüm ederek pateni çıkarıp sıradaki kişileri izlemek için buz pistine döndüm.
Etrafta ışıklar kapanınca herkes piste odaklandı.Herkes o kadar sessizdi ki kimin çıkacağını merak ediyordum."Evet şimdi Asel Kahraman da sıra" anonsu duymamla şaşırmıştım.Çünkü yıllar önce Kayra Kahramanla yine bir yarışmada sonkez görüşmüştük. Yarışmadan sonrada zaten kaza geçirdiğini duyduk maalesef hayatını kaybetmişti.
Hala bazı söylentiler var kızın intihar ettiğine dair ailesi açıklama yapsa bile kimse inanmadı bildiğim kadarıyla Kayra'nın ölümünden bir süre sonra Asel'de ailesi ile kaldığı evden ayrılmıştı.Ama gerçeğin ne olduğunu kimse bilmiyor her ne olursa olsun ailem onların düşmanımız olarak görüyordu.Bu yüzden bu yarışmalara çok önem verirlerdi.
Spot ışığı piste geldiğinde Asel göründü.Herkes direk alkışlamaya başladı.Bendeki alkış kadar çok olmasada baya vardı.Birden Fifth Harmony grubunun Worth it şarkısı çalmaya başladı.Üstünde krem bir trençkot sırtında bordo sırt çantası kulağında kırmızı kulaklık ve bordo şapkalı bir kombin yapmıştı.
YOU ARE READING
ÖZGÜRÜM ARTIK
Teen FictionÖzgürlüğüm için her şeyi yapardım. Bende birinin hayatını çalmakla başladım...
