•ÖNCELİKLE BU BENİM İLK HİKAYEM, BANA VE HİKAYEME ŞANS VERDİĞİNİZ İÇİN TEŞEKKÜRLERR... ✨
🎶PERA / ANLAMASI LAZIM.
------------
"Bir insanın hayatında neden bu kadar monotonluk olur ki? Neden ? Nedenn ?
Hayır yani .. bir sabah da alarmın sesiyle uyanmayayım ...
bir sabah da tabakhaneye bok yetiştirme çabalarına girmeyip üzerimi giyineyim uyuşuk uyuşuk .. ahhh nerde o günler ..
-"Ya leyal kızım bir sabah da konuşmadan gelsen diyorum annecim. Ne var sussan ?"
-"Ya sultaniçem ben de onu diyorum bu okul saatlerini şöyle geçe alsınlar, sende rahat et bende ... "
-"Leyal sus!"
-" Tamam ya niye öyle yukseldin ki bir anda allah allah "
Annem yine her zamanki gibi benim fazla mızmız olduğumdan yakınırken ben pek hoşlaşmadığım kahvaltı sofrasına bir göz attım .Bence gereksizdi...
neden insan uyanır uyanmaz yemek yer ki !?
Tamam bende yemek yemeyi çok severim ama sabah değil .Kesinlikle değil..
Hala ocakta menemen yapan annemi öptükten sonra çok sevdiğim (!) Okuluma gittiğimi haber verip evden ayrıldım .
Evleri bizim evin karşısında olan sevde her zamanki gibi sokak lambasına yaslanmış tamamen dış dünyayla bağını kesmişti ve tahminimce ibrahim'e mesaj atıyordu ...
bunu fırsat bilen ben yerden küçük bir taş buldum kafasına attım ve koşmaya başladık bu bizim yıllardır günaydın deme şeklimizdi ve değişmeyecekti ...
1 sokak arkamızda oturan begüm ise benim ona koştuğum gibi o da koşmaya başladı...
ve sonunda durağa vardık .
Tam bizim geldiğimiz sırada otobüs de gelmişti . Bizim bulunduğumuz durak zaten sondu ve direkt merkeze doğru gidecekti...
Yaşlılara öncelik tanıyıp; ( homurdanma larını dinlememek için ) en sona kalsak da bindik.Şoför ismail abiye selam verip geçtim.
Otobüse bi göz ettınca . tüm koltukların dolu olduğunu fark ettim ve en son biz bindiğimiz için yine ve yeniden ayakta kalmıştık...
Harika.
O sırada her zamanki gibi begüm ve sevde ibrahim ve mahir le konuşuyorlardı
onlara bakıp göz devirdim yapacak birşey yoktu .
Bende kulaklığımı çıkartıp müzik dinleyecektim çantamdan kulaklığı çıkardım ve telefona taktım herhangi bir şarkı açıp dinlemeye başladım...
MERİÇ' DEN ~ ... 🍀
Yine kulağımda kulaklık ve bizim
otobüsteki herzamanki yerimizdeydik 4lü koltuk...
Yolcu almak için durduğumuzu fark ettim ,bu son duraktı ve bundan sonra direkt merkeze gidecekti..
sıkılmıştım müziği kapattım başımı kaldırdım ve binen insanları izlemeye başladım. Tam kafamı telefonuma verecektim ki bi çift zeytin dikkatimi çekti ... bir çift zeytin göz... baktım , baktım ve o an... o an boğulacak gibi oldum... nedensiz.. midemdeki varlığını tam şu an hissettiğim kelebekler firar ediyordu adeta ... önce şoför abiye selam verdi .
Sonra otobüse bir göz attı , yer kalmadığını anlayınca ise hafiften somurttu ve kulaklığı'nı çıkardı. Telefonuna taktı ,müzik dinlemeye başladı ...
bunu ayak hareketlerinden anlamıştım.
Bakınca anneme çok benziyordu ;uzun siyah düz saçları , iri iri gözleri , buradan bile belli olan uzun kirpikleri vardı , ve dudakları... o dudaklar neydi be öyle... dolgun küçücük...
