Wszędzie wokół rozbrzmiewają krzyki. Nie wytrzymam dłużej. Już dłużej nie wytrzymam. To koniec.
Słyszę dziecko. Krzyczy. Za matką. Chcę podejść. Z całej siły woli. Już jestem blisko. Jeszcze kilka metrów.
Padła. Dziecko jeszcze głośniej wrzeszczy. Padła. Dojdę. Jeszcze tylko kilka metrów. Padła. Jeszcze metr. Padła. Już nie mogę.
Już nie mogę.
To już koniec.
Padła.
Dziecko płacze.
Padnie po niej a potem ja.
Tylko podejść.
Jestem.
Czuję że to koniec.
Dajcie mi chwilę. Jeszcze moment. Przytulam go. To chłopczyk.
Jeszcze chwila. Całuję go w czoło. Wiem że nie mogę. Ale to już koniec. Ostatni raz.
Ostatni moment. Muszę mu to powiedzieć. Że to koniec. Że to już koniec. Powiedziałam.
Jeszcze sekunda. Puszczam go. Uśmiecham się. To wszystko co chciałam zrobić.
Uśmiecham się.
To już koniec.
Koniec
Koniec...
Padam
KAMU SEDANG MEMBACA
Pandemia
Fiksi IlmiahOpowiem wam historię jak to wszystko się skończyło. Dlatego słuchajcie. Bo nigdy więcej już tego nie powtórzę. . . Opowiadanie w formie pamiętnika (bez 2 pierwszych rozdziałów) Tematem przewodnim - tytułowa pandemia - spowodowana wirusem ZET-42 (h...
