Innocence Love (Zawgyi + Unicode) Completed

Part 1

Zawgyi

"အေမ..ႏြားနို႔ညွစ္ၿပီးရင္သားေရခ်ိဳးေတာ့မယ္ေနာ္.."
သားျဖစ္သူရဲ႕စကားကိုၾကာေတာ့အေမျဖစ္သူေဒၚျမေသြးကႏြားအစာေကြၽးရင္းသားကိုၾကည့္ကာေခါင္းညိတ္ျပလိုက္သည္။
"အေမ..ေနကအေတာ္ျမင့္ေနၿပီ၊အေမႏြားေတြေကြၽးၿပီးရင္နားလိုက္ေတာ့ေနာ္.."
"ေအးပါသားရယ္၊အေမ့ကိုစိတ္မပူပါနဲ႕အေမေနေကာင္းပါတယ္.."
"ေကာင္းတယ္ဆိုတိုင္းအပင္ပမ္းခံလို႔မျဖစ္ဘူးအေမရ၊အေမကအပင္ပမ္းခံလို႔မျဖစ္ဘူးဆိုတာအေမအသိဆုံးပါ.."
ဟုတ္ေတာ့လဲဟုတ္သည္။
ေဒၚျမေသြးရွင္ကအပင္ပမ္းခံၿပီးအလုပ္လုပ္ရင္ႏွလုံးေရာဂါအခံေၾကာင့္ေနမေကာင္းျဖစ္တတ္သည္။
"အေဖမနက္ကတည္းကထြက္သြားတာအခုထိျပန္မလာေသးဘူး.."
"ႏြားနို႔အေရာင္းသြားတာေလ..ႏြားစာေတြကလဲကုန္ေနၿပီ..အဲဒါေၾကာင့္႐ြာဘက္ကိုေကာက္ရိုးေတြ၊ပဲရိုးေတြသြားဝယ္တာပါ၊အေတာ္ေလးၾကာရင္ျပန္လာေတာ့မွာ.."
သူတို႔မိသားစုကရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕အစြန္အဖ်ားပိုင္းမွာစိုက္ပ်ိဳးေမြးျမဴေရးငယ္ငယ္ကိုလုပ္ကိုင္ေနၾကတဲ့သူေတြပါ။
ခ်မ္းသာတဲ့သူေတြမဟုတ္ၾကပဲအဆင္းရဲႀကီးေတြထဲမွာလဲမပါၾကတဲ့သူေတြပါ။
"ေဟာ..ေျပာရင္းသားအေဖျပန္လာၿပီ.."
အေမရဲ႕စကားေၾကာင့္သူႏြားနို႔ညွစ္ေနရာမွထြက္လာကာဖခင္ဆီသို႔အေမနဲ႕အတူထြက္လာခဲ့ၾကသည္။
"ကိုသာထြန္း..အဆင္ေျပခဲ့ရဲ႕လား.."
"ေျပတယ္..ျမေသြး.ငါသားအတြက္သတင္းေကာင္းပါလာတယ္.."
"ဘာသတင္းေကာင္းလဲ.."
"တဲထဲေရာက္ရင္ေျပာျပမယ္ ..သားႀကီးပင္ပမ္းေနၿပီလား.."
"မပင္ပမ္းပါဘူးအေဖရ၊သားဒီေလာက္ေတာ့လုပ္နိုင္ပါတယ္.."
"ေအးကြာ..ငါ့သားလဲကိုးတန္းစာေမးပြဲေျဖၿပီးကတည္းကဆင္းရဲေနတာ၊အလုပ္သမားႀကီးကိုျဖစ္လို႔.."
ဦးသာထြန္းကသားရဲ႕ပခုံးကိုဖက္ကာတဲဆီသို႔ထြက္လာခဲ့ၾကသည္။တဲထဲေရာက္ေတာ့အေမကေရတစ္ခြက္ခပ္လာကာ..
"ေမားေနၿပီမလား..ေရေသာက္အုံး.."
"ေအး..ငါမေမာပါဘူး၊သားအတြက္သတင္းေကာင္းပါလာလို႔ေပ်ာ္လာတာ.."
"ေရအရင္ေသာက္ပါအုံးအေဖရာ..ေနာက္မွေျပာ.."
"ေအးပါသားရာ.."
ဦးသာထြန္းမ်က္ႏွာမွာအၿပဳံးေတြနဲ႕သတင္းေကာင္းဆိုတာကိုေျပာခ်င္ေနေပမဲ့သူကေရေသာက္ဖို႔ေျပာေတာ့ေရကိုေမာ့ေသာက္လိုက္သည္။ၿပီးမွ..
"ကဲ..ဆိုပါအုံးဘာသတင္းလဲ.."
"ဒီလိုျမေသြးရ..ငါသားကိုေလဆယ္တန္းေက်ာင္းေကာင္းေကာင္းမွာထားနိုင္ၿပီကြ.."
"ဘယ္လို..က်ဳပ္နာလည္ေအာင္ေျပာပါကိုသာထြန္းရယ္.."ဒီေန႕ေလ..ၿမိဳ႕ထဲကိုႏြားနို႔ေရာင္းသြားတာဘယ္သူနဲ႕ေတြ႕တယ္ထင္လဲ.."
"ဘယ္သူနဲ႕ေတြ႕လို႔လဲ.."
"ငါ့သူငယ္ခ်င္းျမထြန္းနဲ႕ေတြ႕ခဲ့တယ္.."
"ဪ..ရွင္ေျပာေျပာေနတဲ့သူလား..အင္းအဲဒါနဲ႕သားရဲ႕သတင္းေကာင္းဆိုတာက.."
"သူကအခုအရမ္းခ်မ္းသာေနတဲ့လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနၿပီ၊အခုနာမည္ႀကီးေနတဲ့"S.E.Cကိုယ္ပိုင္အထက္တန္းေက်ာင္းကိုသိတယ္မလား.."
"သိတယ္ေလ..အဲဒီေက်ာင္းကေအာင္ခ်က္ေကာင္းတယ္၊ေဆးေက်ာင္းသားအမ်ားစုကိုအဲဒီေက်ာင္းကေမြးထုတ္ေပးခဲ့တာဆိုပဲ၊ဒါေပမဲအဲဒီေက်ာင္းကခ်မ္းသာတဲ့သူေတြပဲတတ္နိုင္တာတဲ့၊ေက်ာင္းဝတ္စုံဝယ္ရင္ေတာင္တစ္သိန္းဖို႔ေလာက္က်တယ္ဆို.."
"ဟုတ္တယ္..အဲဒီေက်ာင္းကိုပိုင္တာျမထြန္းတဲ့.."
"ဪ.ဟုတ္လား.."
"ဟုတ္တယ္..ငါဒီေန႕သူနဲ႕ဆုံေတာ့ငါ့သားကရွစ္တန္းတုန္းကတစ္နိုင္ငံလုံးမွာပထမရခဲ့ေၾကာင္း၊ဆယ္တန္းကိုေက်ာင္းေကာင္းေကာင္းမွာထားခ်င္ေပမဲ့မတတ္နိုင္ေၾကာင္စပ္မိစပ္ရာေျပာမိေတာ့သူကသားကိုသူ႕ရဲ႕ေက်ာင္းမွာလာတတ္ဖို႔ေျပာတာ.."
"ဪ..ကိုသာထြန္းရယ္..သူတို႔ေက်ာင္းကအကုန္က်စရိတ္ႀကီးကႀကီးနဲ႕က်ဳပ္တို႔ဘယ္လိုလုပ္တတ္နိုင္မွာလဲ.."
"ငါ့စကားဆုံးေအာင္နားေထာင္စမ္းပါအုံး..ျမထြန္းဆိုတာငါ့ရဲ႕ညီဆိုရင္လဲမမွားဘူး၊ငါ့ရဲ႕သားေက်ာင္းစရိတ္ကိုကိုသူကတာဝန္ယူတယ္တဲ့၊ဘာမွေပးစရာမလိုဘူး.."
"အေဖကလဲ..ဘာမွေပးစရာမလိုတိုင္းအေဖကလက္ခံခဲ့တာလား.."
"မဟုတ္ပါဘူးသားရာ..ျမထြန္းဆိုတာအေဖ့ရဲ႕သူငယ္ခ်င္းအရင္းႀကီးမို႔ပါ၊ေက်ာင္းရဲ႕ေနစရိတ္ကိုေတာ့သူကတာဝန္ယူမယ္တဲ့၊စားစရိတ္ကိုအေဖတို႔ကအကုန္ခံမွာပါ.."
"အလကားဆိုတာကိုသားကမလိုခ်င္တာ၊သားဒီနားကလ.၃မွာတတ္လဲရတာပဲ၊ေနာက္ၿပီးသားအေဖတို႔နဲ႕မခြဲနိုင္ဘူး.."
"လ.၃မွာသားေက်ာင္းတတ္ရင္ဘာျဖစ္လာမွာလဲ၊သားပဲသားအေမရဲ႕ေရာဂါကိုသားကိုယ္တိုင္ကုေပးခ်င္တယ္ဆို..ဒါဆိုသားေဆးမွတ္မွီဖို႔လိုတယ္..လ.၃မွာေနရင္သားအတြက္ေဆးမွတ္ထြက္ဖို႔မလြယ္ဘူး၊သားကေယာကၤ်ားတစ္ေယာက္ပဲခြဲသင့္တဲ့အခ်ိန္ခြဲရမယ္ဆိုတာကိုသားလက္ခံနိုင္ရမယ္ေလ.."
"ကိုသာထြန္းရယ္..သားရဲ႕ဆႏၵကိုပဲလိုက္ေလ်ာလိုက္ပါ၊သားမေပ်ာ္ရင္ဘယ္ေနရာပဲျဖစ္ျဖစ္မေကာင္းပါဘူး.."
"ျမေသြးရယ္..ငါကသားရဲ႕ပညာေရးကိုထူးခြၽန္ေစခ်င္လို႔ပါ၊ငါ့သားကိုငါေဒါက္တာတစ္ေယာက္ျဖစ္ေစခ်င္တယ္၊အဲဒါေၾကာင့္ငါျမထြန္းရဲ႕စကားကိုလက္ခံခဲ့တာပါ၊ငါ့မွာလဲမာနရွိတယ္ဆိုတာကိုနင္အသိဆုံးပါျမေသြးရာ၊ငါ့သားအတြက္ငါ့မာနကိုငါခ်ိဳးႏွိမ္ၿပီးလက္ခံခဲ့ရတာဟ.."
အေဖကေျပာရင္းအသံအတိမ္ဝင္သြားေတာ့အေမကအေဖ့ရဲ႕လက္ကိုဆြဲကာ..
"က်ဳပ္နားလည္ပါတယ္၊ဒါေပမဲ့သားကိုစဥ္းစားခြင့္ေပစလိုက္ပါ၊သားမေပ်ာ္ရင္ဘယ္ေလာက္ေကာင္းတဲ့ေက်ာင္းျဖစ္ေနပါေစေတာ္ျဖစ္ခ်င္သလိုျဖစ္လာမွာမဟုတ္ဘူးေတာ့.."
"ဟုတ္ပါတယ္..ငါေလာသြားတယ္၊သားရဲ႕ဆႏၵကိုငါေမးသင့္တာပဲ၊ေကာင္းၿပီေလ..သားစဥ္းစားေပါ့၊အေဖကေတာ့အေဖ့ရဲ႕သားကိုေဒါက္တာႀကီးဆိုၿပီးဂုဏ္ယူခ်င္တယ္ငါ့သား.."
အေဖ့ရဲ႕စကားေၾကာင့္သူေခါင္းညိတ္ျပလိုက္သည္။ေနာက္မွတစ္စုံတစ္ရာကိုေတြေဝသလိုလုပ္ေနသည္။
သူဆိုတာကဦးသာထြန္၊ေဒၚျမေသြးရွင္တို႔ရဲ႕တစ္ဦးတည္းေသာသား..
နာမည္က.." သာမည "။
ပညာေရးမွာအရမ္းကိုထူးခြၽန္တဲ့သူျဖစ္ၿပီးသတၱမတန္းတုန္းကတစ္နိုင္ငံလုံးရဲ႕အေတာ္ဆုံးေက်ာင္းသားျဖစ္ခဲ့ဖူးသည္။
ဒါေၾကာင့္အေဖျဖစ္သူကသားကိုအမ်ားႀကီးေမွ်ာ္လင့္ထားသည္။
တကယ္လဲေမွ်ာ္လင့္ခ်င္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္သူကစာႀကိဳးစားသည္၊တျခားဘယ္ကိုမွအာ႐ုံမေရာက္။
တျခားေက်ာင္းသားေတြလိုလမ္းသလားေနတာမ်ိဳးလဲမရွိ၊ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြမွာဆိုစာက်က္ေနတတ္ၿပီးမက်က္ရင္မိဘေတြရဲ႕လုပ္ငန္းတနိုင္တပိုင္ေမြးျမဴေရးၿခံမွာကူကာေနတတ္သည္။
အသက္အ႐ြယ္အားျဖင့္၁၆ႏွစ္ဆိုေပမဲ့မိဘကိုသိတတ္တဲ့ေနရာမွာေတာ့အသက္ႀကီးတဲ့လူေတြထက္ပင္ပိုကာၿပိဳင္ဘက္ကင္းသူတစ္ေယာက္။
ေက်ာင္းမွာလဲသူကစာေတာ္တာေရာသူ႕ရဲ႕႐ုပ္ရည္ကေခ်ာတာလဲပါေတာ့ေကာင္မေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကသူ႕ကိုႀကိဳက္ၾကသည္။
သို႔ေပမဲ့သူကေတာ့စာကပထမ၊စာကဒုတိယဆိုသလိုတတိယကလဲစာပင္။မိဘထက္ဘယ္သူ႕ကိုမွပိုမခ်စ္သလိုဘယ္ေတာ့မွလဲဘယ္သူ႕ကိုမွမိဘထက္ပိုခ်စ္ရမဲ့သူေတြ႕လိမ့္မယ္လို႔မထင္ထား။
အေမျဖစ္တဲ့သူကႏွလုံးေရာဂါသည္ျဖစ္ကာေဆးကိုအၿမဲေသာက္ေနရ၍သူ႕မွာစိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနတတ္ၿပီးသူအၿမဲလိုလိုေျပာေနက်စကားက..
"သားဆရာဝန္ႀကီးျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ္၊သားဆရာဝန္ျဖစ္ရင္အေမ့ေရာဂါကိုေပ်ာက္ေအာင္ကုေပးမယ္.."
တဲ့ေလ။ထိုစကားၾကားယုံနဲ႕တင္မိဘေတြမွာပီတိျဖစ္ရၿပီးသူဆရာဝန္ျဖစ္ဖို႔အတြက္လမ္းစတစ္ခုကိုဒီေန႕ေတြ႕လာခဲ့ေပမဲ့သူမိဘေတြနဲ႕ခြဲေနရမွာကိုမလိုလားတာကအရင္းတည္ၿပီးအခုလိုျငင္းေနမိျခင္းပင္။
တကယ္လဲသာမညမွာမိဘေတြနဲ႕တစ္ရက္တစ္ေလေတာင္မွခြဲၿပီးမအိပ္ဖူးပါ။ကိုးတန္းေအာင္ၿပီးၿပီဆိုေပမဲ့လူပ်ိဳျဖစ္ေနၿပီျဖစ္ေသာ္လည္းအခုထိမိဘေတြနဲ႕အတူအိပ္ေနတုန္း..
သူ႕ဆႏၵအရဒီမွာပဲခါတိုင္းလိုေနကာသူတို႔နားကေက်ာင္းမွာပဲတတ္မယ္လို႔ဆုံးျဖတ္ထားေပမဲ့မေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့အေျပာင္းအလဲေၾကာင့္သူစဥ္းစားရခက္ေနသည္။
သူ႕ရဲ႕ျငင္းဆန္မႈအေပၚမွာဖခင္ကမႀကိဳက္ေနျခင္းကိုလဲသသာမညဘဝင္မက်ျဖစ္ေနသည္၊ဒါကသူ႕ဘဝအတြက္ဖခင္ကလမ္းေၾကာင္းေပးေနျခင္းဆိုတာကိုလက္ခံနိုင္ေပမဲ့ညမိဘေတြနဲ႕မခြဲနိုင္လို႔ျငင္းေနမိျခင္း။
"ငါဘာလုပ္ရမလဲ.."
ညစဥ္းစားေနမိသည္။
သူဒီမွာေက်ာင္းတတ္ရင္ေဆးမွတ္မွီဖို႔ဆိုတာမလြယ္ဘူး၊S.E.Cဆိုတာေအာင္ခ်က္ေကာင္းတဲ့ေက်ာင္းဆိုတာသူအသိဆုံး၊တကၠသိုလ္ဝင္တန္းကိုလဲအမွတ္အမ်ားဆုံးနဲ႕ေအာင္တဲ့သူတိုင္ကထိုေက်ာင္းမွထြက္ေပၚလာခဲ့တာ။
သူ႕အေနနဲ႕ထိုေက်ာင္းမွာတတ္ရင္ေဆးမွတ္ကေတာ့ရမယ္ဆိုတာေသခ်ာေန၍ဖခင္ကတိုက္တြန္းေနျခင္းျဖစ္သည္။
သို႔ေပမဲ့ထိုေျပာတဲ့ေန႕ကစၿပီးအစားလဲသိပ္မစား၊စကားလဲသိပ္မေျပာပဲတေရွာင္ေရွာင္ေနေနတတ္တဲ့ညေၾကာင့္မိဘေတြမွာစိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနရသည္။
"တီ...တီ.."
ကားဟြန္းတီးသံေၾကာင့္ဦးသာထြန္းတစ္ေယာက္ၿခံထဲသို႔ဆင္းသြားကာကားဆီသို႔ထြက္သြားၿပီးဧည့္သည္တစ္ေယာက္နဲ႕အတူအိမ္ထဲသို႔ျပန္ဝင္လာသည္။
"မေအ..နင့္သားကိုေခၚလိုက္ပါအုံး.."
ဦးသာထြန္းကေျပာ၍ေဒၚျမေသြးညရွိတဲ့အိမ္ထဲသို႔ဝင္လာကာ..
"သား..သားရဲ႕အေဖကေခၚေနတယ္.."
"ဟုတ္ကဲ့အေမ..သားလာခဲ့မယ္.."
ေဒၚျမေသြးထြက္သြားေတာ့ညေနာက္ကေနလိုက္လာခဲ့သည္။
"အဲဒါငါ့သားေလ..သာမညတဲ့.."
"မင္းသားကအေခ်ာပဲ၊မင္းငယ္ငယ္ကနဲ႕တစ္ပုံစံတည္းပဲ၊ထိုင္ေလ.."
"ဟုတ္ကဲ့ဦးေလး.."
"ငါ့တူကဦးေလးတို႔ေက်ာင္းမွာမတတ္ခ်င္ဘူးဆို.."
"ဗ်ာ.."
"ေျပာလိုက္ပါသား..အေဖကသားအတြက္လုပ္ခဲ့တာပါ၊အေဖ့သားစိတ္မခ်မ္းသာျဖစ္မွာကိုအေဖမလိုလားဘူး၊သားအဲဒီေက်ာင္းမွာမတတ္ခ်င္ရင္အေဖတို႔ဇြတ္မတတ္ခိုင္းပါဘူး.."
"အေဖ.."
သူ႕အေပၚနားအလည္နိုင္ဆုံးေပးခဲ့တဲ့အေဖေၾကာင့္ညအေဖကိုဖက္ထားလိုက္သည္၊ဒီေတာ့အေဖကေက်ာကိုပုတ္ကာ..
"သားစိတ္ဆင္းရဲေအာင္အေဖမလုပ္ပါဘူးသားရယ္၊အေဖကသားရဲ႕ဘဝကိုျမႇင့္တင္ေပးခ်င္႐ုံပါ၊ဒါေပမဲ့.."
"သားတတ္ပါ့မယ္အေဖ.."
"ဟင္.."
"ဟုတ္တယ္အေဖ..သားဆုံးျဖတ္ၿပီးသြားၿပီ၊ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္သားအေပၚမွာနားလည္ေပးတဲ့အေဖနဲ႕အေမကိုသားကဘာလိုနားလည္မေပးနိုင္ရမွာလဲ..ေနာက္ၿပီးသားေဒါက္တာႀကီးျဖစ္ရမယ္၊အေမ့ကိုေဆးကုေပးခ်င္တယ္၊အဲဒါေၾကာင့္သားလက္ခံဖို႔ဆုံးျဖတ္လိုက္တာ၊ကြၽန္ေတာ္လက္ခံပါတယ္ဦးေလး၊ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ပညာေရးကိုေထာက္ပံ့ေပးလို႔ဦးေလးကိုေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္.."
ညရဲ႕လူႀကီးဆန္ဆန္အေတြးေတြနဲ႕ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြေၾကာင့္မိဘျဖစ္သူေတြမွာမ်က္ရည္မ်ားက်ေနၾကၿပီးဦးျမထြန္းလဲမ်က္ရည္ပင္ဝဲရသည္။
"ေအးပါ..ရပါတယ္၊မင္းအေဖဆိုတာငါ့ရဲ႕အကိုဆိုလဲမမွားဘူး၊ဦးေလးဆီမွာမင္းအေဖရဲ႕ေက်းဇူးေတြအမ်ားႀကီးပဲ၊ငါ့တူကလိမၼာလိုက္တာကြာ၊သာထြန္းမင္းတို႔သားကိုဘယ္လိုဆုံးမထားၾကလဲ..နည္းေလးရွိရင္ေပးအုံး.."
ဦးျမထြန္းရဲ႕စကားေၾကာင့္ဦးသာထြန္းက်မလိုျဖစ္ေနတဲ့မ်က္ရည္ေတြကိုသုတ္ကာၿပဳံး၍
"အဟင္း..ငါ့သားကဆုံးမစရာမလိုပါဘူး၊ငါ့သားကအစကတည္းကလိမၼာတာ..ျမထြန္းမင္းမွာလဲသားရွိတယ္မဟုတ္လား.."
"ဟုတ္တယ္ေလ..ငါ့မွာလဲမင္းသားနဲ႕႐ြယ္တူသားတစ္ေယာက္ရွိတယ္၊မင္းရဲ႕သားနဲ႕ေတာ့ကြာပါ့ကြာ..ငါ့မွာေလသူ႕ကိုခ်ီးက်ဴးစရာဆိုလို႔စာေတာ္တာေလးတစ္ခုပဲ..ဟင္း..မိဘအေပၚမသိတတ္တာေရာ၊အေပါင္းအသင္းလိုက္စားတာေရာ၊ရည္းစားရႈပ္တာကပါေသး.."
"ဟား..ဟား..အဲဒါမင္းနဲ႕တူလို႔.."
"ဟား..ဟား.."
သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္မေတြ႕တာၾကာၿပီမို႔စကားလက္ဆုံၾကကာရယ္ၾကေမာၾကနဲ႕ဦးျမထြန္းညစာစားၿပီးမွျပန္သြားသည္။
ေက်ာင္းစတတ္ရမဲ့ေနကိုလာေခၚမယ္ဆိုၿပီးေျပာသြားသည္။
ေက်ာင္းကဧပရယ္လတစ္ရက္ေန႕စၿပီးတတ္ရမွာျဖစ္၍ေလးငါးရက္သာလိုေတာ့သည္။
သူ႕ရဲ႕ဆုံးျဖတ္ခ်က္မွတ္တယ္လို႔ညေတြးကာသက္ျပင္းတခ်က္ကိုဟူးခနဲခ်လိဳက္သည္။
အရမ္းခ်စ္ရတဲ့မိဘေတြရဲ႕အေဝးမွာပတ္ဝန္းက်င္အသစ္နဲ႕ဘယ္လိုမ်ားျဖတ္သန္းရမယ္ဆိုတာကိုေတြးကာညစိတ္ေမာလူေမာျဖစ္လို႔ေနသည္။