Başkalarına göre bugün normal günlerden biriydi,onun içinse hayatının değiştiği gündü bugün.
Kimse bilmiyordu bugün onun neler yaşadığını,neler hissettiğini.
Umarım beğenirsiniz... Yukarıdaki Şarkıyı açmayı unutmayın. Başlama tarihinizi alayım. O zaman hikayemize başlayalım.
Haziran ayında olmamıza rağmen hava soğuk ama benim umrumda bile değil. Kayalıklara oturmuş sessizce ağlıyorum.
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
Buraya gelmeden,yaklaşık 3 saat önce,Selin ve Umut ile birlikte alışveriş merkezinde kahkahalar atıyordum. Eve gittiğimde ise annemi salonda ağlarken bulmuştum. Nedenini sormayı çok istememe karşın çenemi tuttum ve annemi sakinleştirdim. Annem su içmek için mutfağa gideren bende omunla birlikte gittim. Bardağına su doldururken ellerinin titrediğimiz görmem için dikkatli bakmama gerek yoktu. O anda canım çok yandı. Annem her zaman çok neşeli bir kişiliğe sahipti. Kim onu bu kadar üzebilmişti?! Bu soru beynimi kurcalarken gözüm saate takıldı,saat 7 olmuştu. Babam neredeydi? Toplantısı mı uzamıştı? Ama illaki arayıp haber verdirdi. Annem biraz daha iyi olunca babamın nerede olduğunu sordum. Annem " bizi terk etti." Demesiyle birlikte dünya başıma yıkıldı.Birden dudaklarımdan "Neden?" Sorusu döküldü. O kadar kısık sesle söylemiştim ki ben bile duymamıştım. Annem "Anlamadım?" Diye sorunca söylediğim şeyi daha yüksek sesle söyledim. Annemin bakışları öfke doluydu. "Bir şey söylemedi, çekip gitti." Dedi. Şok olmuştum. Nasıl yani sorunlarla yüzleşmeyip, kaçmayı mı tercih etmişti? Hem de bizi bırakıp, arkasına bile bakmadan... Öfke bedenimi çoktan ele geçirmişti. Salondan çantamı alıp tekrar mutfağa,annemin yanına gittim. "Biraz hava almaya ihtiyacım var." Şeklinde kısa bir açıklama yaptım ve annemin cevap bile vermesini beklemeden evden çıktım. Ayaklarım beni buraya getirdi. Her üzgün ya da sinirli olduğumda gelirdim buraya, beni deniz kokusu ve gökyüzünün güzelliği sakinleştirirdi. Bir süre kayalıklardan gökyüzüne hayranlıkla bakarken aklıma annemin arayabilme ihtimali geldi, bu ihtimale karşı kısa bir mesaj atıp telefonumu kapattım. Şimdilik kafamı toplamaya ihtiyacım vardı. Sol tarafımdan gülme gülme sesleri gelince dönüp baktım. Baba koz balık tutuyorlardı,şakalaşıyor, eğleniyorlardı. Ben babamla hiç balık tutmamıştım, hiç denecek kadar az şakalaşmıştım. Yanaklarımın ıslandığını fark ettim. Kimse görmesin diye yüzümü denize çevirdim ve gözyaşlarımı elimin tersiyle sildim.
