YAŞAMDAKİ ENGELİ YOK SAY

1.BÖLÜM

Sabah herzamanki gibi yatağımdan kalkmak istemeyerek yorganımı bir yana atıp ceketimi giyip merdivenlerden aşağı inerken annemin sesini duydum."Kızım kalktın mı?" annemi duymuştum ama hiç cevap verecek halde değildim.Yanına inip yanağına bir buse kondurup "yüzümü yıkayıp geliyorum" dedim.Babam erkenden işe gitmişti. Yüzümü yıkadım tam mutfağa giderken doğum günüme 1 gün kaldığını görüp heyecandan çığlık attım. Annem telaşa kapılmış bir şekilde yanıma geldi. Noldu? Diye sorduğunda kafadan birşeyler attım. Ve kahvaltı masasına oturup kahvaltı yapmaya başladık. Anneme "Bugün nereye gidiyoruz" diye sorduğumda şöyle cevap almıştım."Bugün evde kalsak daha iyi olacak."  Bir planları olduğunu düşünüp konuyu çok fazla uzatmadım ve salona geçip bir komedi filmi izledik. 15 tatile girmiştik yani lise birin  yarısı  bitmişti. Anneme "Mısır patlatma mı ister misin karamelli" diye sorduğumda cevabı " Hayır" olmuştu. Aslında tadı çok güzeldir. Annem ve babam her istediğimi yapıyor  bana birşeyler söylemeye çalışıyorlardı. Bu aralar fazla kavga etmelerine fazla sinirlenmiştim. Film bitmişti sonunda. Canım çok sıkılmıştı ama anneme belli etmemeye çalıştım. Tam anneme soru soracakken annemin uyuya kaldığını gördüm ve annemi uyandırıp yatağına yatmasını istedim arkadaşlarımla buluşacağımı ve geç kalmayacağımı  söyleyerek üzerimi değiştirdim ve evden çıktım. Arkadaşlarımla kafede buluşup birşeyler içip sohbet ettik. Eve geldiğinde saat beş olmuştu. Annemi uyanmış yemek yaparken görmüştüm.  Bende üzerimi değiştirip ders çalıştım. Evet 15 tatilde. Babam hala gelmemişti. Ha bu arada babam doktor annem ise öğretmen. Biz akşam yemeğini yedik ve saat 10'a gelince yattık. Rüyamda  çok garip şeyler görmüştüm. Anne  ve babam beyaz bir kıyafet giymiş melek gibiydiler. Benden iyice uzaklaşmaya başlıyorlardı. Onlara sesleniyor, koşuyordum ama onlar benden iyice uzaklaşıp gözden kaybolmuşlardı. Kan ter içinde yatağımdan fırladım. "O rüyada neydi öyle" dedim. Hemen aşağıya inip yüzümü yıkadım, kalbim küt küt atıyordu. Bu rüyadan kimseye bahsetmemeyi düşünüp   tekrar  odama çıktım. Çünkü hatırlamak istemiyordum. Ne vardı bu kadar korkacak. Her gözlerimi kapadığımda beni bırakışları geliyordu gözümün önüne. Saat 8 olmuştu. Doğum günümün olduğu aklımdan bile çıkmış. Rüyayı düşünüp duruyordum deli gibi saatlerce. Neden bu kadar çok abartıyodum ki bu rüyayı alt tarafı bi rüya. Gerçek olacak hali yoktu tabikide annemin uyandığını düşünerek kapımı açıp "Anne sen misin?" dedim. Eğer ki aşşağıdaki annemse beni duymamıştı. Aşağıya indim ve annem  olduğunu gördüm içim rahatlamıştı. Babamın kanepede uyuduğunu gördüm. Anneme sorduğumda " baban yatağında rahat edemeyince buraya gelmiştir." dedi.  Tabiki de bu yüzden değildi babamın kanepede yatması. Eminim ki akşam eve geç geldi ve annem babamı odaya almadı. Pek fazla kurcalamadım. Annem hemen kahvaltıyı hazırlamıştı. Babamın yanına gidip yanağına bir buse kondurdum. "Kahvaltı hazır" dedim ve masaya oturdum. Babam hemen uyandı ve masaya oturdu. Hiçbiri konuşmuyor sadece bana selam veriyorlardı. Annem ve babama baktığımda biranda ağzımdan "Beni sakın bırakmayın." çıktı. Şaşkınca bana bakıyorlardı. İçimden geldi dedim ve hızlıca kahvaltımı bitirip salona geçtim. Kimin içinden beni sakın bırakmayın geçerdiki. Biranda müzik çalmaya başladı ve anneannem babannem yengem amcam ... ellerinde kocaman bir pastanın üstünde  iyiki doğdun prenses yazıyordu.üfledim, dilek tuttum,ve hediyeleri açtım. Akşam yemeği yedik kuzenlerimle kutu oyunları oynadık annem ve babam büyükleri karşılarına almış fısır fısır konuşuyorlardı. Ben yanlarına gittiğimde konuşma ortadan bölünüyor ve değişiyordu.